Here I go...again....

Πέρασαν αρκετές μέρες χωρίς να δώσω σημείο ζωής...

Μηδενίζω το κοντέρ και ξεκινάω...

Με περίσσια όρεξη για γκρίνια, χαβαλέ, μουσική και σχόλια για πράγματα που τράβηξαν την προσοχή μου...
...............................................................

Σύντομα..............με αρκετές αλλαγές...

cheers!

Αναπάντεχες στιγμές.....

Το αναπάντεχο είναι......ανεκτίμητο...

Διψάω για τέτοιες στιγμές....

Ακόμα και οι άσχημες στιγμές έχουν κάτι μαγικό....

Βλέπεις τον εαυτό σου πως αντιδρά....

Τον μετράς αλλιώς...

Ώρες ώρες σε εκπλήσσει...

...............

Απλά εύχομαι -σε όλους- το 2011 να είναι γεμάτο απο ευχάριστες αναπάντεχες στιγμές...

Και εύχομαι οι άνθρωποι που σε κάνουν να αισθάνεσαι άνετα, όμορφα μαζί τους, να είναι εκεί...δίπλα σου...

............

Goodbye Apathy........

Ανα καιρούς, προσπαθούσα να βαπτίσω την εποχή που ζούμε...

Κάποτε υπήρξε η εποχή των παγετώνων, αργότερα η εποχή του χαλκού, του εμπορίου, της βιομηχανίας, της εικόνας, της πληροφορίας, του ίντερνετ.... αλλά τώρα; πως θα μπορούσε να λέγεται;

Κι έσπαγα το κεφάλι μου... τι θα μπορούσε να δικαιολογήσει, να αφομοιώσει, να κλείσει μέσα της με μια λέξη όλα αυτά που συμβαίνουν στην εποχή μας...

..........

Και μου ήρθε σήμερα........

Ζούμε στην εποχή της απάθειας....

Δεν ξέρω αν συμφωνείτε με αυτό ή όχι, αλλά απο τα δικά μου τα φίλτρα, αυτός ο όρος ταιριάζει γάντι...

Μεσημεριανά εκμεταλλεύονται ανθρώπινες καταστάσεις και τις κάνει business και η μάνα μου -καλή ώρα- τις απολαμβάνει με ένα πιάτο φαγητό μπροστά της...με απάθεια (Όσο και να την έχω μαλώσει για αυτές τις άθλιες -προσωπική πάντα εκτίμηση- εκπομπές..δεν βάζει μυαλό)

Άσε για τα reality

Η -εκάστοτε- κυβέρνηση ανακοινώνει κι άλλα αβάσταχτα μέτρα και καθόμαστε απαθείς

Βλέπουμε να κακομεταχειρίζονται ζώα στις γειτονιές, στους δρόμους, και προσπερνάμε απαθείς

Απάθεια....

Σήμερα διάβασα πως 27χρονη μητέρα στην Νότια Κορέα, εθισμένη στα παιχνίδια online, στραγγάλισε το παιδί της επειδή ούρησε στο πάτωμα και την ενοχλούσαν τα κλάματα του... -και μόνο που το γράφω ανακατεύομαι...-

Και πόσα άλλα παρόμοια... η απάθεια σε φτάνει σε τέτοιο σημείο... να μην λογαριάζεις την ζωή... ούτε την δική σου, ούτε του ίδιου σου του παιδιού...

Και επειδή ήδη χαλάστηκα αρκετά...το σταματάω εδώ...

Ξέρω είναι πολύ δύσκολο να ζητάς... ειρήνη... ευημερία... πόσο μάλλον να αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο....

Με την βοήθεια του παρακάτω τραγουδιού, απλώς θα ζητήσω ο κόσμος να μπορέσει να πει

Αντίο απάθεια...

One Republic - Goodbye Apathy....



I can't sleep now, no, not like I used to
I can't breathe in and out like I need to
It's breaking ice now to make any movement
What's your vice? You know that mine's the illusion

And all at once (as I'm trying) I can help you out (just to keep things right)
I'll be what you need (I kill myself to make everything perfect for you)
Goodbye apathy, so long apathy

So don't sit still, don't you move away from here
So goodbye apathy (as I'm trying), so long fancy free (just to keep things right)
Goodbye apathy (I kill myself to make everything perfect for you)
I don't wanna be you

I don't walk right, not like I used to
There's a jump in my step as I rush to see you
I could be happy here as long as you're near to me
As long as you're close to me

Now that I'm alright (as I'm trying) I can help you out (just to keep things right)
I'll be what you need (I kill myself to make everything perfect for you)
Goodbye apathy, goodbye apathy

So don't you stop pushing me, I can take so much
So goodbye apathy (as I'm trying), so long fancy free
(just to keep things right)
Goodbye apathy (I kill myself to make everything perfect for you)
I don't wanna be... you...

Everybody is watching you, everybody is watching me too ....

The time has come to make things right..... -NOW-

Εγώ;;;;

Δεν έχω να πω τίποτα.....

Τα λένε όλα οι muse.....





Come ride with me,
Through the veins of history,
I'll show you a god
Who falls asleep on the job.

And how can we win,
When fools can be kings,
Don't waste your time,
Or time will waste you,

No one's gonna take me alive,
The time has come to make things right,
You and I must fight for our rights,
You and I must fight to survive,

Imagine...

Σαν πρώτο σχόλιο στο προσωπικό μου blog δεν θα ήθελα να γράψω κάτι "βαρύ". Προτιμώ κάτι "ελαφρύ" αλλά με γερή δόση σοβαρού προβληματισμού! Κάτι που βρίσκει θετική απάντηση από την μεριά μου, αλλά θέλω να πιστεύω, κι από αρκετό κόσμο εκεί έξω.
Δεν θα μπορούσα λοιπόν παρά να αναρτήσω τους στίχους ενός μεγάλου καλλιτέχνη, που δυστυχώς απουσιάζει από το παρόν! Το μεγάλου (και εκτός Beatles) John Lennon και το πασίγνωστο μανιφέστο του Imagine...
Το αφιερώνω πρώτα απ'όλα στην οικογένειά μου, την γυναίκα μου Λιάνα, τα δυο μας παλικάρια Αλέξανδρο και Κυριάκο, και σε όλους εσάς με πολύ αγάπη...
Καλή μας αρχή!



Imagine there's no Heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today

Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will live as one