Δεν γνωρίζω τι γνώμη έχετε για τον Δημήτρη Χορν, αλλά εγώ προσωπικά τον θαυμάζω κάθε φορά που βλέπω κάποια ταινία του...
Η φωνή του, ο λυρισμός του, η παρουσία του, η υποκριτική του ικανότητα...όλα μαγικά...
Απολαυστικότατος στην "κάλπικη λίρα" στο "μια ζωή την έχουμε" στο "αλίμονο στους νέους"...
Ξεχωριστές ρήσεις του..."Δεν αρκεί να θέλεις κάτι. Πρέπει να είσαι και έτοιμος να παλέψεις γι' αυτό" και "Δεν είναι κακό να βασανίζεσαι. Κακό είναι να βαριέσαι"
Η rock και η metal είναι μακράν ποιοτικότερες απο τα pop, hip hop, r'n'b, techno και δεν συμμαζεύεται -καλα μην μιλήσω για λαϊκά-
Γιατί όχι μόνο έχουν στίχους που τις περισσότερες φορές έχουν να πουν κάτι, (οκ μόνο στα φωνητικά υπάρχει ποιότητα στα r'n'b) αλλά γιατί συνήθως μουσικά είναι πιο "σοβαρές", πιο μεστές, πιο "καλλιτεχνικές"...
στα hip hop και στα r'n'b υπάρχει αυτό το εκνευριστικό loop (επαναλαμβανόμενο riff καθ' όλη την διάρκεια του τραγουδιού) που καταντάει μονότονο και βαρετό...
στην techno (αλήθεια υπάρχει ακόμα;) τα bit per seconds έχουν γίνει τόσα που στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα σου έρχεται αναγούλα απο την ζαλάδα...
και στα pop (εκτός απο συνήθως ηλίθια στιχάκια) έχουν τα περισσότερα τις ίδιες συγχορδίες -όπως ο Φοίβος στις δικές του επιτυχίες- τρανή απόδειξη το παρακάτω βιντεάκι...
και βέβαια το παρακάτω τραγούδι είναι η ειρωνεία στο παραπάνω γεγονός...
Six of one a half a dozen Black guitars and plastic blues Hide behind a wall of nothing Nothing said and nothing new
4 Chords that made a million
You belong there on the cover You are the emperor in new clothes A man who thinks he owns the future Will sell your vacuum with his prose
4 Chords that made a million
And then a moron with a cheque book Will take you out to lunch who knows ? He will tell you you're a saviour And then he'll drop you like a stone
4 Chords that made a million
And I have tried and I have died Trying to get through But in the end I can't defend you.
Η Κρήτη εκτός απο λεβεντομάνα, είναι κι ένα υπέροχο νησί...
εκτός απο υπέροχο νησί, μας προσφέρει και υπέροχο παρθένο ελαιόλαδο...
εκτός απο υπέροχο παρθένο ελαιόλαδο, μας προσφέρει και υπέροχα πορτοκάλια...
εκτός απο υπέροχα πορτοκάλια, μας προσφέρει και υπέροχους ανθρώπους...
Και σήμερα τιμούμε 2 υπέροχους Κρητικούς...
Τον Ηρακλιώτη Νομπελίστα μας Οδυσσέα Ελύτη
Και τον Χανιώτη πολιτικό -και σπουδαιότερο πρωθυπουργό της χώρας- Ελευθέριο Βενιζέλο...
Για τον Ελύτη δεν έχω πολλά να πω παρα μόνο ότι το Άξιον Εστί -το οποίο ήταν ο λόγος που βραβεύθηκε με το Νόμπελ- δεν μου άρεσε τόσο όσο κάποια άλλα έργα του...
Όπως "Ο Φυλλομάντης" -απο τα "Ετεροθαλή"-
Aπόψε βράδυ Aυγούστου οχτώ Nαυαγισμένο στα ρηχά των άστρων Tο παλιό μου σπίτι με τα σαμιαμίθια Kαι το χυμένο το κερί στο κομοδίνο επάνω Πόρτες παράθυρα ανοιχτά Tο παλιό μου σπίτι αδειάζοντας Φορτίο της ερημιάς μέσα στη νύχτα·
Σαστισμένες φωνές κι άλλες που ακόμη Tρέχοντας μες στις φυλλωσιές αστράφτουν σαν Mυστικά περάσματα πυγολαμπίδας Aπό τα βάθη ζωής ανεστραμμένης Mες στο κρύο ασπράδι των ματιών Eκεί όπου ακινητεί ο Kαιρός Kι η Σελήνη με τ' αλλοιωμένο μάγουλο
Aπελπιστικά σιμώνει το δικό μου· Ένα θρόισμα σαν από χαμένης Που ξανάρχεται αγάπης σκοτεινό αρχινούν: "Mη". Kι ύστερα πάλι "Mη". "Mωρό μου". "Tι σού 'μελλε", "Mια μέρα θα το θυμηθείς". "Παιδί παιδάκι με τα καστανά μαλλιά". "Eγώ που σ' αγαπώ". "Πες πάντα". "Πάντα".
Kι όπως μέσα στην απληστία του μαύρου Που ανοίγεται στα δυο περιβολιού Σβηστό απανθρακωμένο Πάει και καταποντίζεται όλο το έχει σου Aνεβαίνει απ' της ψυχής τ' απόνερα ένα Kύμα θολό που οι φυσαλλίδες είναι Άλλα τόσα παλιά ηλιοβασιλέματα
Παράθυρα τρεμάμενα στο φως του εσπερινού Mια στιγμή που προσπέρασες την ευτυχία Σαν τραγούδι όπου κρύφθηκε μήπως το δεις Δακρυσμένο για σένα ένα κορίτσι - Όλα της αγκαλιάς τα ιερά του όρκου Tίποτα τίποτα δεν πήε χαμένο Aπόψε βράδυ Aυγούστου οχτώ
Mέσ' απ' τη χλώρη του βυθού και πάλι Tο ίδιο εκείνο ατέρμονο ανατρίχιασμα Mονολογεί και συνθροεί τα φύλλα Mονολογεί στην αραμαϊκή του απόκοσμου: "Παιδί παιδάκι με τα καστανά μαλλιά Σού 'μελλε να χαθείς εδώ για να σωθείς μακριά". "Σού 'μελλε να χαθείς εδώ για να σωθείς μακριά".
Kι άξαφνα σαν τα πριν και τα μετά ιδωμένα· Bατές όλες οι θάλασσες με τα λουλούδια Mόνος αλλ' όχι μόνος· όπως πάντα· Όπως τότε νέος που προχωρούσα Mε κενή τη θέση στα δεξιά μου Kαι ψηλά μ' ακολουθούσε ο Bέγας Tων ερώτων μου όλων ο Πολιούχος.
Για τον Βενιζέλο, εκτός απο την τεράστια εκτίμηση που έχω στο πρόσωπό του, το μόνο που έχω να προσθέσω , είναι ότι δυστυχώς ήταν ο πρώτος και ο τελευταίος δίκαιος, έντιμος και δημοκρατικός πολιτικός που κυβέρνησε την χώρα μας...
Άντε καλή μου...ξεκίνα να γράφεις κι εσύ -κάτι που τόσο θέλεις- και που ξέρεις... μπορεί να είμαστε κι εμείς τυχεροί...
Πέρα απο τα παραπάνω... θέλω να αφιερώσω το "Τι κόσμος είναι αυτός" των Μοντάζ -με την εκπληκτική φωνή του Νίκου Πασχάλη- ακριβώς όπου το αφιέρωσε και ο ίδιος...
"Το "ΤΙ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝ ΑΥΤΟΣ" είναι αφιερωμένο στον παραλογισμό της λογικής των δίποδων ζώων, πάνω στην οποία λογική, στηρίχθηκαν και θα στηρίζονται τα χειρότερα εγκλήματα μέχρι τον τελικό αφανισμό"
-Μήνυμα με πολλούς αποδέκτες... απολαύστε το...-
Τι κόσμος είναι αυτός που ψάχνει στο φεγγάρι να βρει αλήθεια στο κενό τι κόσμος είναι αυτός που πάει στο φεγγάρι και τα παιδιά του πολεμά
Ε ουρανέ κάθισε μαζί μας κάτσε ν' ακούσεις μια πενιά φίλε παλιέ μην προσπαθήσεις να μας κεράσεις μαχαιριά
Τι κόσμος είναι αυτός πουλάει συνειδήσεις καταβροχθίζει συνεχώς τι κόσμος είναι αυτός που πλημμυρίζει δάκρυ τι δακρυσμένος ουρανός
Ηθοποιοί που παίζουν που παίζουν κάποιο ρόλο σε μια απέραντη σκηνή νεκρομανείς γυρεύουν γυρεύουν να τους δώσεις σε κάποιο ηρώο προτομή
Τέρμα στις κλινάμαξες βάζει ο ΟΣΕ -λόγω εξυγίανσης-
Κρίμα...
Πάνε τα γούστα όταν γυρνούσαμε απο Αθήνα μετά απο συναυλίες ή αγώνες με την παρέα...
ΥΓ Άσε που μένουν και 51 άνθρωποι χωρίς δουλειά...
-κάπου είχα μια φωτό μέσα σε κλινάμαξα αλλά δεν την βρίσκω πουθενά...-
Έχε γεια κλινάμαξα... θα σε θυμάμαι πάντα ευχάριστα...
ΥΓ1 Κλασικό παιχνίδι γυρισμού πριν μας πάρει ο ύπνος, ποιος θα βρει περισσότερα τραγούδια με train στον τίτλο τους...
Εμένα πάντα όμως μου άρεσε πιότερα ενα τραγούδι που δεν έχει train στον τίτλο του, αλλά έχει σχέση με τα τρένα...
Αφιερωμένο
Up each morning at five o'clock, Seem like the noon-day sun ain't never gonna' stop. The work is hard in a railroad yard, Hey, hey, gotta' make it today to punch a time card. Workin' on the railroad.
Oh, you know, the railroad is a mighty good line, Come on and ride the railroad, one more time. Oh, you know, the railroad is a mighty good line, Come on and ride the railroad, one more time.
Dirt and sweat, runnin' down my back, Workin' on the railroad. Work all day long up and down the railroad tracks. Workin' on the railroad. I'm a God fearing man, and with many I stand, Workin' on the railroad. And with God we've been working, all hand in hand. Workin' on the railroad.
Πως να μην έχεις υπέροχα -ταξιδιάρικα- όνειρα μετά;;;
Πόσο επίκαιρο είναι αυτό το τραγούδι των Κατσιμιχαίων...
Αν δεν κάνω λάθος κάπου στα τέλη του '80 το γράψανε... ('87-'88 κάπου εκεί)
Η ειρωνεία στο εξώφυλλο του δίσκου..."Περιέχει το Ριτα Ριτάκι"!!!!
Τέτοιο τραγούδι που λέει πολλά και η εταιρία διάλεξε να διαφημίσει το Ρίτα Ριτάκι -αυτό δεν λέει κάτι;-
Τελικά ποιο το αντάλλαγμα για ενα κομμάτι ψωμί;
Για ένα κομμάτι ψωμί, δε φτάνει μόνο η δουλειά. Για ένα κομμάτι ψωμί, πρέπει να δώσεις πολλά.
Δεν φτάνει μόνο το μυαλό σου, δε φτάνει μόνο το κορμί σου. Το πιο σπουδαίο είν' η ψυχή σου, δικέ μου. Έχει τους νόμους τους αυτή η ιστορία, δεν φτάνει μόνο η δουλειά.
Θα σου κρεμάσουνε μια μπάλα και θα τραβιέσαι μ' αυτήν μέρα - νύχτα. Έχεις κανάλι πολύ να τραβήξεις, μέχρι να πάψεις να λες -"μα τι τρέχει;" Έχει τους νόμους της αυτή η ιστορία, δεν φτάνει μόνο η δουλειά.
Για ένα κομμάτι ψωμί, δεν φτάνει μόνο η δουλειά. Για ένα κομμάτι ψωμί, θα πιεις φαρμάκια πολλά.
Θα σε πετάνε από δω κι από κει θα λαχανιάζει η ψυχή σου. Θα φτύσεις αίμα απ' το στόμα, δικέ μου. Έχει τους νόμους της αυτή η ιστορία, δεν φτάνει μόνο η δουλειά.
Για ένα κομμάτι ψωμί, θα 'χεις ξεχάσει πολλά. Για ένα κομμάτι ψωμί, θα 'χεις πληρώσει ακριβά.
Και κάποια μέρα θα σε λύσουν, μα θα φοβάσαι να φύγεις, θα τρέμεις. Θα σε κλωτσάνε και θα σ' αρέσει, δικέ μου. Σαν το σκυλί τους θα σ' έχουν, δικέ μου, μα δε θα έχεις ψυχή να το νοιώσεις, θα είναι για σένα αργά.
Από σένα, κρατάω την παρηγοριά σου στις "δύσκολες" νύχτες -τότε που ήμουν πιτσιρίκι και "ερωτευμένος" και άκουγα τα loner, Parisienne walkways , still got the blues,empty rooms, Spanish guitar- την παρέα σου στις "μπυροποσίες" -με τα rock, out in the fields, over the hills, και τα blues, Oh pretty woman, walking by myself και πόσα ακόμα με τους thin lizzy-
Calm like a bomb, well it all took an ugly turn when you walked in Armed to the teeth I'll be damned if I go down without a fight Armed with mistakes, I was chanceless went down before our second round You walked in on me, so don't be surprised I ain't on top
Bring on your cheap tricks and all of your knives, these bloodshot eyes have seen more than one fight Somebody told you they left me for dead, well call off the search team, 'cause I am still here
Black-eyed and bruised, it's been years since I was caught red-handed in this game All in a day, I spend all my mistakes on you my dear Razorblade sharp it only took a minute to walk over me Brought to my knees I'll be damned if I go down without a fight
You brought me to the end of my rope, you pulled up a chair and you left me a note Well I tangled along, but I thought you should know, somebody left me for dead
Πως αυτό που με ενοχλεί είναι ότι παίρνουν ένα τέτοιο τραγικό γεγονός και το εκμεταλλεύονται άσκοπα, πραγματικά χωρίς λόγο...
αλλά το χειρότερο είναι πως με αυτό τον τρόπο δεν τιμούν το πρόσωπο για το οποίο αναφερόμαστε...
Τηλεόραση -ευτυχώς- δεν βλέπω πολύ, αλλά στοιχηματίζω ότι κάποιες εκπομπές, κάποιοι δημοσιογράφοι, όλο και κάποιο τρόπο θα βρήκαν για να βγάλουν τον δραματουργό εαυτό τους με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση...
Καλά δεν μιλάω για τους "αναρχικούς" που έκαναν και θα κάνουν διάφορα για "τιμήσουν" τον χαμό του Αλέξη...
Για να τιμήσεις κάποιον που χάθηκε... δεν χρειάζεται να φωνάζεις και να καταστρέφεις για να κερδίσεις τις εντυπώσεις...
Πας σιωπηλά στον τόπο που χάθηκε, αφήνεις το λουλούδι σου, την σημείωσή σου, κάποια φωτογραφία ίσως.. και του αφήνεις την υπόσχεση ότι δεν θα τον ξεχάσεις...
Πολύ συνάνθρωποι μου, που αισθάνονται θυμωμένοι για τον άδικο χαμό, δεν νομίζω ότι θα έφταναν στο σημείο να σπάσουν βιτρίνες και να καίνε δέντρα για να διαμαρτυρηθούν...
Να βγουν να φωνάξουν ενα τεράστιο ΓΙΑΤΙ , ναι... το καταλαβαίνω...
Αλλά αυτή η μίζερη εκμετάλλευση με φανφάρες και κροκοδείλια δάκρυα, δεν νομίζω να πείθουν κανέναν...
Είμαι θυμωμένος με πάρα πολλά..αλλά δεν με οδηγούν στην βία..
Έτσι κι αλλιώς, η βία δεν με εκφράζει....
Μπορεί να λέω κουβέντες βαριές, αλλά δεν νομίζω οτι κερδίζω κάτι με την βία....
Η δική μου αφιέρωση για τον Αλέξη είναι ένα τραγούδι των Αρχανθρώπων -που είχα να την τιμή να παίξω μαζί τους σε μια συναυλία- το πρίγκιπες, που ο αρχηγός των Αρχανθρώπων -ο Αλέξανδρος Ζαχαριάδης- έγραψε για το συγκεκριμένο περιστατικό...
Για τον Παύλο...
Δεν τον πρόλαβα...
Δεν τον έζησα....-συνειδητά-
Τον έζησα μέσα από τα τραγούδια του -όπως όλος ο κόσμος άλλωστε-
Δεν μπορώ να πω ότι είμαι φανατικός θαυμαστής του...-ούτε του Άσιμου (άσχετο)-
Αλλά υπάρχουν τραγούδια του...που απλά.. με απελευθερώνουν... με κάνουν να προβληματιστώ... με κάνουν να σβήσω τα φώτα και να αφεθώ...
Μια φίλη μου λέει για το πόσο ΚΥΡΙΟΣ ήσουν μαζί της...
Σε θυμάμαι έτσι κι αλλιώς όταν ακούω κάτι από Metallica -και κυρίως το Sanitarium-
Είχα δει και την αδερφή σου το καλοκαίρι -πρώτη φορά απο τότε που έφυγες...-
Γέννησε :)
Έκανε κοριτσάκι.... :)
τώρα θα είναι 5 μηνών...
Θυμάμαι τις επικές μάχες μεταξύ σας...
Θυμάμαι τα σκαμπίλια με τον Δημήτρη τον Φ. που παίζατε για πλάκα στο σχολείο... και μετά απο αυτό -χεχεχε-
Τις καντάδες στον Προφήτη Ηλία με τραγούδια του Πανούση!!!!
Το πάρτι στου Νίκου του Σ. με τα καψουροτράγουδα -Scorpions Moore κτλ- (οι πρώτοι έρωτες σαν γυμνασιόπαιδα...)
Και πόσα ακόμα......
Αλλά ήρθε κι ακόμα ένα γεγονός να με θυμίσει το πόσο άδικα έφυγες...
Σήμερα είναι λέει η Παγκόσμια ημέρα μνήμης θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων...
Και υπάρχει μια συγκέντρωση στην Αθήνα...
-αν ήταν στη Θεσσαλονίκη θα σε τιμούσα κι εκεί...-
Δυστυχώς για μένα...
Η ειρωνεία της ιστορίας σου, πολλές φορές με κάνει να θυμώνω με την πουτάνα που λέγεται τύχη, αλλά με γεμίζει και με θλίψη...
Θλίψη γιατί δεν είχα την ψυχολογία, ούτε να παρηγορήσω την αδερφή σου, ούτε την μητέρα σου...αλλά κυρίως....δεν είχα την δύναμη να έρθω στην κηδεία σου...
Γιώργο...
Δεν σε ξέχασα...ούτε σε ξεχνάω...
Το Sanitarium είναι δικό σου τραγούδι....
Όπου κι αν είμαι, στο άκουσμά του, θα σηκώνω το ποτήρι μου και θα πίνω στην μνήμη σου παλίκαρε...
Να είσαι καλά εκεί πάνω....
Welcome to where time stands still No one leaves and no one will Moon is full, never seems to change Just labeled mentally deranged Dream the same thing every night I see our freedom in my sight No locked doors, no windows barred No things to make my brain seem scarred
Sleep, my friend, and you will see The dream is my reality They keep me locked up in this cage Can't they see it's why my brain says “rage”
Sanitarium, leave me be Sanitarium, just leave me alone
Build my fear of what's out there Cannot breathe the open air Whisper things into my brain Assuring me that I'm insane They think our heads are in their hands But violent use brings violent plans Keep him tied, it makes him well He's getting better, can't you tell?
No more can they keep us in Listen, damn it, we will win They see it right, they see it well But they think this saves us from our hell
Sanitarium, leave me be Sanitarium, just leave me alone Sanitarium
Just leave me alone
Fear of living on Natives getting restless now Mutiny in the air Got some death to do Mirror stares back hard kill is such a friendly word seems the only way for reaching out again
ΥΓ. Ο Γιώργος είχε πάρει άδεια απο το στρατόπεδο που υπηρετούσε για να πάει στην κηδεία του πατέρα του...
Το ταξί που μετέφερε τον ίδιο κι άλλα 3 άτομα, τουμπάρισε -πιθανόν από υπερβολική ταχύτητα- στην Εθνική οδό με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή του...
Εγώ απλά εύχομαι να έφυγε χωρίς παραπανίσιο πόνο -εκτός απο αυτόν, του χαμού του πατέρα του-
"...Dream the same thing every night I see our freedom in my sight..."
με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, με τους ανίκανους που μας έχουν φέρει στο χείλος της χρεωκοπίας ξέχασα μια μέρα που -μέχρι τώρα- είναι η τελευταία όπου λες πως μια μερίδα Ελλήνων αντιστάθηκε απέναντι σε κάτι... -συγκεκριμένα στην Χούντα-
Από μαθητής δημοτικού που πρώτο άκουσα το ντοκουμέντο με το "Εδώ Πολυτεχνείο" κάθε φορά που το ξανακούω, με ανατριχιάζει και ταυτόχρονα με γεμίζει με κενό...
Το γιατί χύθηκε αίμα, είναι ένα αστείο ερώτημα...
Σ' ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας, δεν μου έμεινε ΠΟΤΕ στο νου, όπου κάποιο καθεστώς σεβάστηκε την ανθρώπινη ζωή...
Τιμή και δόξα σε όλους τους ανώνυμους κι -μετέπειτα- επώνυμους που εναντιώθηκαν στην Χούντα των Συνταγματαρχών...
Συνειρμικά, έρχεται ενα ερώτημα.....
Με ΑΥΤΗ την Χούντα των 300...τι γίνεται;;;
Πόσο πάτο πρέπει να πιάσουμε για αντισταθούμε;
Σε περίπου ένα μήνα έχουμε και μια πιο πρόσφατη μαύρη επέτειο... τον χαμό του Αλέξη του Γρηγορόπουλου...
Για να δούμε...τι θα γίνει τότε;;;
Σιχάθηκα τα πολιτικά....
Σιχάθηκα τα λαμόγια....
Σιχάθηκα τα συμφέροντα...
Με αρρωσταίνουν.....
Ευτυχώς ο Ξυλούρης μας άφησε κληρονομιά και κάθε φορά που τον ακούω... αγαλιάζει η ψυχή μου...
Στο παρακάτω απόσπασμα τραγουδάει με την Τζένη Καρέζη
Στις 4 του μηνός συμπληρώνονται 10 χρόνια από τον άδικο χαμό 6 αδερφών μας... Ο johnnyxatz έκανε ένα εκπληκτικό βίντεο αποτίοντας φόρο τιμής... Σε συνδυασμό με το πραγματικά υπέροχο τραγούδι γραμμένο από τον Γιάννη Γκιούρα και ερμηνευμένο με πολύ ψυχή από τον Μίλτο Ιωαννίδη....
Δεν έχω πολλά λόγια να πω.. γιατί αυτό το βίντεο τα λέει πραγματικά όλα... Όλος ο πόνος μας... όλες οι σκέψεις μας... όλη η αγωνία μας.... είναι αποτυπωμένα σε αυτό το τραγούδι... Δεν μπορώ να ξεχάσω την ημέρα που το διάβασα στις εφημερίδες....την στιγμή που το έβλεπα στις ειδήσεις...
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΤΟΣΟ ΑΔΙΚΑ....
Την Δευτέρα δεν θα υπάρχουν πανό στην ΤΟΥΜΠΑ... Μόνο τα πανό με τα ονόματα των παιδιών και το πανό του ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ που πάνω σε αυτό ανέσυραν τα άψυχα κορμιά των αδερφών μας και ποτίστηκε με το αίμα τους.... Θα ακουστούν τα ονόματά τους.... Θα ακουστεί το σύνθημα "ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ"
Την Δευτέρα πρέπει να αφιερώσουμε την νίκη στην μνήμη τους...
