Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα moaning.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα moaning.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

2/3/11

Τι -σκατό- κόσμος είναι αυτός;

Θέλω μια μέρα να καθίσω και να υπολογίσω τα ποσά που ακούμε εδω και 10 χρόνια για σκάνδαλα και μίζες...

Φοβάμαι ότι το ποσό θα είναι αστρονομικό...

Παρόλα αυτά όμως η Ελλάδα χρεοκόπησε (άσε που δεν μας το έχουν πει ακόμα..)

Απλά όταν θα μας πάρουν και το τελευταίο cent θα μας το ξεφουρνίσουν...

Είμαστε χρεωμένοι πόσα εκατομμύρια ευρώ.. και χρεωθήκαμε άλλα τόσα... μυαλό θέλει;

Ευτυχώς που αυτοί που μας κυβερνάνε σπουδάσανε και κάτι... αλλιώς θα μας είχανε πιάσει κότσο!

λεφτά δεν έχουμε αλλά...95 ψωροεκατομμυριάκα είχαμε να τα δώσουμε στο Μέγαρο Μουσικής του Λαμπράκη.... -τους φουκαριάρηδες δεν έχουν να φάνε...-

νταξ..

Το καλύτερο το αφήνω για το τέλος...

Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ χρωστάνε σε τράπεζες μόνο 240 εκατομμύρια... καλά είναι...

Περί κυνόδοντα...-που μας πρήξανε τα φρύδια...-

Προσωπικά δεν μου άρεσε ΚΑΘΟΛΟΥ... τώρα θα μου πει κάποιος μα διεκδίκησε όσκαρ...

Και θα απαντήσω εγώ...εδώ κέρδισε το hurt locker όσκαρ αυτή η παπαριά δεν θα διεκδικούσε όσκαρ;

Ποιος πιστεύει ότι τα όσκαρ είναι εκτός συμφερόντων και όλα είναι καθαρά; Να σηκώσει το χέρι...

Χμμ.... δεν βλέπω κανέναν....

Είχαμε και σκοτωμούς...

Συλλυπητήρια στις οικογένειες των αστυνομικών -το ότι δεν τα πάω καλά με δαύτους δεν σημαίνει ότι δεν είμαι άνθρωπος-

Τουλάχιστον ακόμα και στις μέρες μας υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τις επιθυμίες τους και τα όνειρά τους πραγματικότητα...

Άντε καλή μου...ξεκίνα να γράφεις κι εσύ -κάτι που τόσο θέλεις- και που ξέρεις... μπορεί να είμαστε κι εμείς τυχεροί...



Πέρα απο τα παραπάνω... θέλω να αφιερώσω το "Τι κόσμος είναι αυτός" των Μοντάζ -με την εκπληκτική φωνή του Νίκου Πασχάλη- ακριβώς όπου το αφιέρωσε και ο ίδιος...

"Το "ΤΙ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝ ΑΥΤΟΣ" είναι αφιερωμένο στον παραλογισμό της λογικής των δίποδων ζώων, πάνω στην οποία λογική, στηρίχθηκαν και θα στηρίζονται τα χειρότερα εγκλήματα μέχρι τον τελικό αφανισμό"


-Μήνυμα με πολλούς αποδέκτες... απολαύστε το...-




Τι κόσμος είναι αυτός
που ψάχνει στο φεγγάρι
να βρει αλήθεια στο κενό
τι κόσμος είναι αυτός
που πάει στο φεγγάρι
και τα παιδιά του πολεμά

Ε ουρανέ
κάθισε μαζί μας
κάτσε ν' ακούσεις μια πενιά
φίλε παλιέ
μην προσπαθήσεις
να μας κεράσεις μαχαιριά

Τι κόσμος είναι αυτός
πουλάει συνειδήσεις
καταβροχθίζει συνεχώς
τι κόσμος είναι αυτός
που πλημμυρίζει δάκρυ
τι δακρυσμένος ουρανός

Ηθοποιοί που παίζουν
που παίζουν κάποιο ρόλο
σε μια απέραντη σκηνή
νεκρομανείς γυρεύουν
γυρεύουν να τους δώσεις
σε κάποιο ηρώο προτομή

13/2/11

Παρατήρηση, άρνηση, παιδεία, αυτογνωσία...



Παρατηρώ...

Απο τότε που με θυμάμαι, παρατηρώ...

παρατηρώ και αναλύω -όσο μπορώ-...

Περισσότερο -όμως- μαντεύω...

Δεν είναι κι οτι καλύτερο...(εξάλλου αρκετές φορές τα φαινόμενα απατούν)

Αλλά όποτε κάνω προσπάθεια βλέπω διστακτικότητα..

Πολλοί αναρωτιούνται..."Τι θέλει τώρα αυτός;"

"Να βοηθήσω"...θα απαντούσα αν μπορούσα...

Κι όταν όμως έρχονται οι φορές που μπορώ να το πω, εξαφανίζονται... φοβούνται...

Κι αναρωτιέμαι...τι μπορεί να φταίει;

Έχουμε κλειστεί τόσο στον εαυτό μας και δεν αφήνουμε ούτε μια χαραμάδα να περάσει κάποιο φως;

Γιατί φοβόμαστε τόσο την βοήθεια;

Εγωισμός; Υπερηφάνεια;

Γιατί ρε γαμώτο λες μια καλημέρα στον κόσμο και σε κοιτάει καχύποπτα;

Λες ευχαριστώ/συγνώμη και δεν ανταποκρίνονται;

Τι διάολο συμβαίνει;

Τόσο έχουμε σκληρύνει;

Φταίει που κλεινόμαστε σπίτια μας και δεν έχουμε κοινωνική ζωή;

Φταίει η τηλεόραση που σε βομβαρδίζει με σκοτωμούς ληστείες και τρομοκρατία;

Φοβούνται το άγνωστο, το ξένο; μέχρι ενα σημείο είναι λογικό...

Μήπως έμαθαν να βολεύονται στην μιζέρια;

Και πως γίνεται να μας βολεύει η μιζέρια;

-μετά ξαναπερνάει απο το μυαλό μου αυτό που πάντα με κάνει να ηρεμώ-

"Ο κόσμος δεν είναι σαν κι εσένα"

Όσο κι εγωιστικό κι αν ακούγεται αυτό, δυστυχώς/ευτυχώς έτσι είναι...

Είπαμε, κάποιος γουστάρει να τρώει ξύλο όταν κάνει έρωτα, άλλος να είναι σιωπηλός, άλλος σπούδασε είναι μορφωμένος αλλά είναι παιδεραστής (ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ) κι ο άλλος που είναι του δημοτικού είναι αξιοπρεπέστατος...

Υπάρχουν τόσα παραδείγματα να σας περιγράψω, αλλά η αρχή μου σε αυτό το blog είναι να μην κουράζω...

Βέβαια σας κουράζω με την γκρίνια μου, αλλά σπάνια ευχάριστα πράγματα με κάνουν να καθίσω στον υπολογιστή και να γράψω κάτι...

-ελπίζω να αλλάξει αυτό σύντομα γιατί με τόση γκρίνια θα πάθω τίποτα στο τέλος-

Εν κατακλείδι, όπως λέει και μια φίλη είναι θέμα παιδείας...-και αυτογνωσίας θα προσθέσω εγώ-



Γιατί επιμένω με το θέμα της αυτογνωσίας;

Γιατί με την αυτογνωσία απαλλάσσεσαι απο τα συμπλέγματα (εγωισμό, υποτίμηση/υπερεκτίμηση του εαυτού σου) γνωρίζεις τον εαυτό σου καλύτερα (βλέπεις τα θετικά σου και τα αρνητικά σου) ωριμάζεις, γίνεσαι κυρίαρχος του εαυτού σου, αναζωογόνησε...

Δεν ξέρω γιατί το θεωρούν δύσκολο αυτό...

Είναι τόσο απλό...

Αρκεί να έχουμε την θέληση να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας με ειλικρίνεια και θάρρος...

Κι όπως είπε ο Κρισναμούρτι -δάσκαλος για μένα, αλλά ήταν τόσο ταπεινός που δεν του άρεσε ποτέ αυτός ο τίτλος ούτε της διάνοιας, της αυθεντίας- "Η αυτογνωσία δεν αποκτιέται απο βιβλία, απο γκουρού και δασκάλους. Αλλά ξεκινάει απο την κατανόηση του εαυτού μας κάθε στιγμή" (σε ελεύθερη μετάφραση)

Η αυτογνωσία είναι το στάδιο για να αγαπήσεις τον εαυτό σου και να ελευθερωθείς...

Γιατί μην ξεχνάτε, η αγάπη ελευθερώνει...σώζει...ανανεώνει...

Για την αγάπη θα πούμε άλλη φορά...

Αρκετά για τώρα...

cheers!

-last words by offspring and -what happens when you don't have- self esteem



I wrote her off for the tenth time today
And practice all the things I would say
But she came over
I lost my nerve
I took her back and made her dessert
Now I know I'm being used
That's okay man cause I like the abuse
I know she's playing with me
That's okay cause I got no self esteem

We make plans to go out at night
I wait till 2 then I turn out the light
All this rejection's got me so low
If she keeps it up I just might tell her so

When she's saying that she wants only me
Then I wonder why she sleeps with my friends
When she's saying that I'm like a disease
Then I wonder how much more I can spend
Well I guess I should stick up for myself
But I really think it's better this way
The more you suffer
The more it shows you really care
Right? Yeah yeah yeah

Now I'll relate this little bit
That happens more than I'd like to admit
Late at night she knocks on my door
Drunk again and looking to score
Now I know I should say no
But that's kind of hard when she's ready to go
I may be dumb
But I'm not a dweeb
I'm just a sucker with no self esteem

When she's saying, oh, that she wants only me
Then I wonder why she sleeps with my friends
When she's saying, oh, that I'm like a disease
Then I wonder how much more I can spend
Well I guess I should stick up for myself
But I really think it's better this way
The more you suffer
The more it shows you really care
Right? Yeah-eh-eh

27/1/11

Κουράγιο φίλε Αθηναίε...



Δεν πέρασε μια μέρα απο την μελέτη που δημοσιεύτηκε ότι η Αθήνα παράγει περισσότερα "αέρια του θερμοκηπίου" και να που έρχεται ακόμα ενα δημοσίευμα που μας λέει πως...

"Έντονη ανησυχία προκαλούν τα ευρήματα επιστημόνων που εξέτασαν τη χημική σύσταση των αιωρούμενων μικροσωματιδίων στον αέρα του Λεκανοπεδίου, καθώς, όπως διαπίστωσαν, αποτελούνται όχι μόνο από επικίνδυνα βαρέα μέταλλα αλλά και από το πιο τοξικό στοιχείο που υπάρχει, το Αρσενικό"

ποιοι είναι οι λόγοι;...

"το Αρσενικό στα μικροσωματίδια (τα PM 2,5) που εισπνέουμε προέρχεται από την καύση ντίζελ που είναι ενδεχομένως κακής ποιότητας, δηλαδή από αυτοκίνητα, λεωφορεία ή καυστήρες θέρμανσης και πιθανότατα όχι από βιομηχανικές μονάδες"

...

Ρε τι τραβάνε οι Αθηναίοι...

Δεν ξέρουν απο που να φυλαχτούν...

Η λύση πάλι είναι η στροφή σε μια οικολογική πολιτική...

Αλλά είπαμε...

Δεν υπάρχει κάποιος που να τραβήξει αυτιά...να επιβάλλει "ριζοσπαστικές" αλλαγές -για την Ελλαδίτσα μας-

26/1/11

Ποιός πταίει... η Αθήνα; ή η ΔΕΗ;




Σύμφωνα με μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Ινστιτούτου για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (IIED) έβγαλαν πόρισμα, ότι...
Η Αθήνα «γεννά» περισσότερα «αέρια του θερμοκηπίου» από το Παρίσι, το Λονδίνο και το Πεκίνο και σχεδόν όσα η Νέα Υόρκη, με συνέπεια να ευθύνεται αναλογικά περισσότερο για την κλιματική αλλαγή!


και αυτά με βάση την μελέτη που έγινε πριν απο 4 χρόνια... (2007)

και το δημοσίευμα λέει παρακάτω...

Στην έρευνα, η μικρότερη σε πληθυσμό Αθήνα εμφανίζεται να εκπέμπει ακριβώς διπλάσιους ρύπους (10,4 τόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα) έναντι του πολύ μεγαλύτερου Παρισιού (5,2 τόνοι), περισσότερους από το Πεκίνο (10,1 τόνοι) και οριακά λιγότερους σε σχέση με τη Νέα Υόρκη (10,5) και τη Σαγκάη (11,2 τόνοι). Για την Ελλάδα συνολικά, οι εκπομπές αερίων ρύπων είναι λίγο μεγαλύτερες από αυτούς της Αθήνας, δηλαδή 11,78 τόνοι ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα (στοιχεία 2007).

Η Αθήνα εκπέμπει περισσότερους (ισοδύναμους) τόνους «αέριων του θερμοκηπίου» ανά κεφαλή σε σχέση με άλλες μεγαλουπόλεις και μητροπόλεις, όπως το Λονδίνο (9,6), το Μπουένος Άιρες (3,83), οι Βρυξέλλες (7,5), το Ρίο ντε Τζανέιρο (2,1), η Πράγα (9,4), το Ελσίνκι (7), το Αμβούργο (9,7), το Τορίνο (9,7), η Μαδρίτη (6,9), η Βαρκελώνη (4,2), το Τόκιο (4,89), η Στοκχόλμη (3,6), η Γενεύη (7,8), το Όσλο (3,5), η Σεούλ (4,1) κ.α.


Η μεγαλύτερη όμως "ανακάλυψη" είναι η παρακάτω...

Σύμφωνα με την μελέτη, όσο μεγαλύτερη είναι η εξάρτηση μια πόλης από τα ορυκτά καύσιμα για την παραγωγή ηλεκτρισμού, με την παρουσία των σχετικών εργοστασίων κοντά σε μεγάλες πόλεις, τόσο επιβαρύνεται η ατμόσφαιρα των τελευταίων (κλασσική περίπτωση αποτελούν οι κινεζικές πόλεις

Σε μια χώρα λοιπόν που ο ήλιος προσφέρει τις θερμικές του ακτίνες σχεδόν 330 μέρες τον χρόνο (υπολογίζω έτσι χοντρικά ότι κάνα μήνα έχουμε συννεφιά..) αντί να τις εκμεταλλευτούμε με τα φωτοβολταϊκά, συνεχίζουμε να πληρώνουμε την ΔΕΗ -ΚΥΡΙΩΣ- για τον λιγνίτη (αφού το μίνιμουμ είναι το 45% και το μάξιμουμ το 50% της ηλεκτρικής ενέργεια, τα υπόλοιπα είναι υδροηλεκτρικά, φυσικό αέριο και πετρέλαιο) που εκτός ότι επιβαρύνει την τσέπη μας, επιβαρύνει και το περιβάλλον μας...

Στην Σουηδία για παράδειγμα, που ο ήλιος δεν συγκρίνεται με τον δικό μας, παράγουν το 70% περίπου του ηλεκτρικού τους δικτύου με τα φωτοβολταϊκά και τις ανεμογεννήτριες...

Κι έρχεται η ΔΕΗ να ακυρώσει όλες τις άδειες -κυρίως των αγροτών- για τα φωτοβολταϊκά -που τις χρυσοπληρώσανε...- γιατί λέει δεν τα σηκώνει το δίκτυο...!!!!

Αν είναι ποτέ δυνατόν....!!!

Αν δεν είναι αυτό σκάνδαλο τότε ποιο είναι;

Για να μην αναφέρω τους γελοίους νόμους για πληρωμή της ΕΡΤ και του -κάθε- δήμου μέσω του λογαριασμού της....

Και μην αναφέρω ότι τα τελευταία 4 χρόνια έχει ανεβάσει τα τιμολόγιά της τουλάχιστον 8 φορές...

Πως γίνεται να είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που δεν μπορεί να επιβληθεί στην Δημόσια Εταιρία Ηλεκτρισμού (που ακόμα είναι κρατική) για μείωση τιμολογίων, αναβάθμιση δικτύου, και ΕΠΙΒΟΛΗ να χρησιμοποιηθούν πάνω απο το 50% -τουλάχιστον- οι φυσικές πηγές ενέργειας(αέρας, νερό, ήλιος) για την παραγωγή του ηλεκτρικού ρεύματος;

Ίσως κάποιος μου πει για συμφέροντα...

Μα εδώ δεν κερδίζει η -όποια- κυβέρνηση...-ή μου ξεφεύγει κάτι;-

Εδώ κερδίζουν μόνο οι διευθυντές της ΔΕΗ και μερικά στελέχη...

Πόση δύναμη έχουν αυτοί και δεν τους βάζουν στην θέση τους;

...................................................

Κάνω κάπου λάθος;

η είμαι υπερβολικός;

22/12/10

Goodbye Apathy........

Ανα καιρούς, προσπαθούσα να βαπτίσω την εποχή που ζούμε...

Κάποτε υπήρξε η εποχή των παγετώνων, αργότερα η εποχή του χαλκού, του εμπορίου, της βιομηχανίας, της εικόνας, της πληροφορίας, του ίντερνετ.... αλλά τώρα; πως θα μπορούσε να λέγεται;

Κι έσπαγα το κεφάλι μου... τι θα μπορούσε να δικαιολογήσει, να αφομοιώσει, να κλείσει μέσα της με μια λέξη όλα αυτά που συμβαίνουν στην εποχή μας...

..........

Και μου ήρθε σήμερα........

Ζούμε στην εποχή της απάθειας....

Δεν ξέρω αν συμφωνείτε με αυτό ή όχι, αλλά απο τα δικά μου τα φίλτρα, αυτός ο όρος ταιριάζει γάντι...

Μεσημεριανά εκμεταλλεύονται ανθρώπινες καταστάσεις και τις κάνει business και η μάνα μου -καλή ώρα- τις απολαμβάνει με ένα πιάτο φαγητό μπροστά της...με απάθεια (Όσο και να την έχω μαλώσει για αυτές τις άθλιες -προσωπική πάντα εκτίμηση- εκπομπές..δεν βάζει μυαλό)

Άσε για τα reality

Η -εκάστοτε- κυβέρνηση ανακοινώνει κι άλλα αβάσταχτα μέτρα και καθόμαστε απαθείς

Βλέπουμε να κακομεταχειρίζονται ζώα στις γειτονιές, στους δρόμους, και προσπερνάμε απαθείς

Απάθεια....

Σήμερα διάβασα πως 27χρονη μητέρα στην Νότια Κορέα, εθισμένη στα παιχνίδια online, στραγγάλισε το παιδί της επειδή ούρησε στο πάτωμα και την ενοχλούσαν τα κλάματα του... -και μόνο που το γράφω ανακατεύομαι...-

Και πόσα άλλα παρόμοια... η απάθεια σε φτάνει σε τέτοιο σημείο... να μην λογαριάζεις την ζωή... ούτε την δική σου, ούτε του ίδιου σου του παιδιού...

Και επειδή ήδη χαλάστηκα αρκετά...το σταματάω εδώ...

Ξέρω είναι πολύ δύσκολο να ζητάς... ειρήνη... ευημερία... πόσο μάλλον να αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο....

Με την βοήθεια του παρακάτω τραγουδιού, απλώς θα ζητήσω ο κόσμος να μπορέσει να πει

Αντίο απάθεια...

One Republic - Goodbye Apathy....



I can't sleep now, no, not like I used to
I can't breathe in and out like I need to
It's breaking ice now to make any movement
What's your vice? You know that mine's the illusion

And all at once (as I'm trying) I can help you out (just to keep things right)
I'll be what you need (I kill myself to make everything perfect for you)
Goodbye apathy, so long apathy

So don't sit still, don't you move away from here
So goodbye apathy (as I'm trying), so long fancy free (just to keep things right)
Goodbye apathy (I kill myself to make everything perfect for you)
I don't wanna be you

I don't walk right, not like I used to
There's a jump in my step as I rush to see you
I could be happy here as long as you're near to me
As long as you're close to me

Now that I'm alright (as I'm trying) I can help you out (just to keep things right)
I'll be what you need (I kill myself to make everything perfect for you)
Goodbye apathy, goodbye apathy

So don't you stop pushing me, I can take so much
So goodbye apathy (as I'm trying), so long fancy free
(just to keep things right)
Goodbye apathy (I kill myself to make everything perfect for you)
I don't wanna be... you...

Everybody is watching you, everybody is watching me too ....

17/11/10

17 Νοέμβρη....

Φτάσαμε κιόλας 17 Νοέμβρη.....

Χαμπάρι δεν πήρα...

με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, με τους ανίκανους που μας έχουν φέρει στο χείλος της χρεωκοπίας ξέχασα μια μέρα που -μέχρι τώρα- είναι η τελευταία όπου λες πως μια μερίδα Ελλήνων αντιστάθηκε απέναντι σε κάτι... -συγκεκριμένα στην Χούντα-

Από μαθητής δημοτικού που πρώτο άκουσα το ντοκουμέντο με το "Εδώ Πολυτεχνείο" κάθε φορά που το ξανακούω, με ανατριχιάζει και ταυτόχρονα με γεμίζει με κενό...

Το γιατί χύθηκε αίμα, είναι ένα αστείο ερώτημα...

Σ' ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας, δεν μου έμεινε ΠΟΤΕ στο νου, όπου κάποιο καθεστώς σεβάστηκε την ανθρώπινη ζωή...

Τιμή και δόξα σε όλους τους ανώνυμους κι -μετέπειτα- επώνυμους που εναντιώθηκαν στην Χούντα των Συνταγματαρχών...

Συνειρμικά, έρχεται ενα ερώτημα.....

Με ΑΥΤΗ την Χούντα των 300...τι γίνεται;;;

Πόσο πάτο πρέπει να πιάσουμε για αντισταθούμε;

Σε περίπου ένα μήνα έχουμε και μια πιο πρόσφατη μαύρη επέτειο... τον χαμό του Αλέξη του Γρηγορόπουλου...

Για να δούμε...τι θα γίνει τότε;;;

Σιχάθηκα τα πολιτικά....

Σιχάθηκα τα λαμόγια....

Σιχάθηκα τα συμφέροντα...

Με αρρωσταίνουν.....

Ευτυχώς ο Ξυλούρης μας άφησε κληρονομιά και κάθε φορά που τον ακούω... αγαλιάζει η ψυχή μου...

Στο παρακάτω απόσπασμα τραγουδάει με την Τζένη Καρέζη

Αφιερωμένο στους απανταχού αγωνιστές...

11/11/10

...The desert sand mound a burial ground...


Γύρισα από την δουλειά κουρασμένος και λίγο πριν πάω να ξαπλώσω, είπα να χαλαρώσω λίγο στο ίντερνετ...
Κι εκεί που έβλεπα κάποιες αστείες φωτογραφίες, ξάφνου βλέπω ενα θέμα με εικόνες απο πόλεμο του Βιετνάμ και του Ιράκ -και τις 2-
Οι περισσότερες δεν είχαν να μου πουν κάτι ιδιαίτερο..

Μόλις είδα όμως την συγκεκριμένη φωτογραφία....δάκρυσα...
Τι να πεις στο παιδάκι αυτό; Που αθώα θα αναζητάει τον πατέρα της και θα ρωτάει "Που είναι ο μπαμπάς;"
Πως να παρηγορήσεις την σύζυγο, την μάνα, τον πατέρα...
Κι όλα αυτά γιατί;;;
Για την πατρίδα;;;;
Στην συγκεκριμένη περίπτωση....ποια πατρίδα;;; Για έλεγχο των πετρελαίων... και άνοιγμα αγορών με τους Σεΐχηδες...
Όχι οτι διαφέρει πολύ αν σε αυτή την φωτογραφία βλέπαμε εναν Έλληνα...
....
Πόλεμος......
....
Το μόνο κέρδος...νεκροί...
Κατεστραμμένες οικογένειες...
Και οι πολιτικοί -αν είναι απο την μεριά των νικητών- με πλατύ χαμόγελο και ψευτοπερηφάνια και οι άλλοι ίσως να τρέχουν να κρυφτούν κάπου στο εξωτερικό -αν δεν τους έχουν "καθαρίσει"-

Και μόλις θυμήθηκα κάποιους δικούς μας πολιτικούς και Αξιωματούχους του στρατού που πληρώσανε με την ζωή τους την έπαρση και την λογική "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει" τότε το ΄22
Τους θυμάται κανείς; Το τι έκαναν;
Μπα..κι εγώ κατά τύχη διάβασα για δαύτους...

Κι όμως γίνεται...
θέτω ερώτημα στο μυαλό μου...γίνεται τα συμφέροντα της εμπορίας όπλων -την σήμερον ημέραν- να έχει μεγαλύτερη αξία απο την ζωή ενός ανθρώπου; Χιλιάδων ανθρώπων; Εκατομμυρίων ανθρώπων;;

Κι όμως....γίνεται...

Κρίμα...
Πολλοί οι φιλειρηνιστές...ελάχιστοι οι φιλοπόλεμοι... όμως κερδίζει ο πόλεμος...

Εγραψε ο φίλος μου ο Κώστας τις προάλλες...
Imagine....Βιετναμ, Ιράκ, Γιουγκοσλαβία...Φτάνει!.....μακάρι ένα τραγούδι να άλλαζε τον κόσμο....
μακάρι Κώτσο....μακάρι....
Στον δικό μου κόσμο, μπορεί και να τον άλλαζε...
Ίσως και στον δικό σου...
Αλλά ποτέ στον πραγματικό....

Είμαι πολύ κουρασμένος για να το αναπτύξω κι άλλο....
ίσως κάποια άλλη φορά....

Πολλά τα αντιπολεμικά τραγούδια στο κεφάλι μου...
Το Imagine ήταν στο πρώτο μου blogοpost... δεν λέει να κάνω κατάχρηση...
-δεν είναι του στυλ μου-

Οπότε...όποιο μου κολλήσει περισσότερο στο μυαλό....







Iron Maiden - Afraid shoot strangers

Lying awake at night I wipe the sweat
from my brow
But it's not the fear 'cos
I'd rather go now

Trying to visualize the horrors that
will lay ahead
The desert sand mound a burial ground

When it comes to the time
Are we partners in crime?
When it comes to the time
We'll be ready to die

God let us go now and finish what's
to be done
Thy Kingdom Come
Thy shall be done... on earth

Trying to justify to ourselves the
reasons to go
Should we live and let live
Forget or forgive

But how can we let them go on this way?
The reign of terror corruption must end
And we know deep down there's
no other way
No trust, no reasoning, no more to say

Afraid to shoot strangers
Afraid to shoot strangers

30/10/10

Πόσο πάτο μπορούμε να φτάσουμε ακόμα......

Με αυτό τον ρυθμό το 2015 θα έχω 21 αναρτήσεις.....
Καλησπέρα.....
Τα πράγματα πάνε απο το κακό στο χειρότερο
Η "κυβέρνηση" κάνει ότι είναι δυνατό να επιταχύνει τον προ ν-ετίας σχεδιασμό για την απόλυτη επικράτηση του ιμπεριαλισμού
Να βάλω και τον σχεδιασμό για τον πλήρη έλεγχο των πολιτών;
Ωραία... που φτάνουμε;
Μάλλον σε ενα σενάριο που κάποτε ίσως να το έχουμε δει σε ταινία, να το έχουμε διαβάσει σε βιβλίο... μα τι λέω.... νομίζω πως τα έχω μεν διαβάσει αλλα όχι απο κάποιον συγγραφέα... αλλά στο βιβλίο της παγκόσμιας ιστορίας..
Η ιστορία επαναλαμβάνεται!
θα φτάσουμε στο σημείο που ήταν η Ρωσία πριν σκάσει μύτη ο Μάρξ ή ο Λένιν... θα φτάσουμε στο σημείο πρίν την Γαλλική επανάσταση... θα φτάσουμε στο σημείο... του Αμερικάνικου εμφυλίου...
Τραβηγμένο ίσως να πει κάποιος...
Χμμμμμμ......
Λες ε;
Τα γεγονότα εμένα μου δείχνουν οτι κάπου εκεί πάμε...
Το χειρότερο δεν ξέρω αν είναι οτι θα φτάσουμε εκεί -που σίγουρα εκεί θα φτάσουμε- ή το οτι, το αφήνουμε να φτάσει εκεί..
Ο κόσμος... -όχι ο πλανήτης...αλλά αυτοί που ζουν και δρουν (;) στην Ελλαδίτσα- κοιμάται όρθιος...
Του κλέβουν τα λεφτά απο τον μισθό, απο την σύνταξη, του βάζουν να πληρώσουν υπερβολικούς φόρους, του ανεβάζουν τις τιμές σε προϊόντα πρώτης ανάγκης, οι ΔΕΚΟ κάνουν ότι γουστάρουν με τα τιμολόγια, τον ξεφτιλίζουν μέσα κι έξω απο νοσοκομεία, μέσα κι έξω απο δημόσιες υπηρεσίες, τον τρομοκρατούν μέσω των media κτλ κτλ... αλλά αυτός ο κατα τ άλλα υπερήφανος λαός..κοιμάται τον ύπνο του δικαίου... μέχρι που θα ξυπνήσει (;) λίγο πριν την γκιλοτίνα...
Βόλεμα.... και τώρα ειδικά που έχουμε και εκλογές.... ποίος να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα -όχι του τόπου- του κόσμου...
Για να δούμε...
Πόσο πάτο μπορούμε να φτάσουμε ακόμα......

29/12/09

All the fools....

Να'μαι πάλι εδώωωωω
Μετά από πάρα πολύ καιρό απραξίας, δηλώνω παρών.
Πολλά έχουν συμβεί από την τελευταία φορά που έγραψα σε αυτό το περίφημο blog.
Τα περισσότερα αποκαρδιωτικά. Τόσο, που δεν είχα την διάθεση να σχολιάσω τα "τι" και τα "πως".
Αυτό το blog δεν δημιουργήθηκε έτσι απλά για να σχολιάζει μόνο και μόνο για σχολιάζει, ούτε για να αποκτήσει οπαδούς.
Δεν το διαφημίζω έτσι κι αλλιώς (ούτε καν η καλή μου γνωρίζει την ύπαρξή του). Όσοι το διαβάζουν θα το διαβάσουν είτε από τύχη είτε από ψάξιμο στο προφίλ του fb (πάλι από τύχη)

Έχουμε αλλαγή στην κυβέρνηση! Άλλαξαν κάποια πρόσωπα, άλλαξαν ονόματα τα υπουργεία. Άλλαξε όμως και η νοοτροπία "ότι αρπάξουμε"; Θα φανεί..
Η "κρίση" εξακολουθεί να κατασπαράζει την οικονομία μας και φέρνει όλο και περισσότερο τον φτωχό στην εξαθλίωση...
Κάποια ¨μέτρα" έχουν παρθεί, όπως σε μερικά ζητήματα με τον Τειρεσία που ας πούμε είναι λιγότερο αυστηρά.

Αλλά μέτρα για να αυξήσουν τους μισθούς που στην ουσία αυτοί θα είναι που θα βοηθήσουν να ξεφύγουμε από αυτό το αδιέξοδο, δεν βλέπω να έχουν σκοπό να πάρουν. Αντιθέτως πάλι σφίξιμο το λουρί.
Εντάξει, κάτι έξοδα από τις δημόσιες υπηρεσίες κτλ κτλ θα τα κόψουν, αλλά πάλι αυξάνονται φόροι σε τρόφιμα και σε τέλη κυκλοφορίας. (για τα ποτά και τα τσιγάρα προσωπικά δεν με ενοχλεί να πάει και 200% πάνω)
ΟΚ δεν είμαι ούτε λογιστής ούτε τεχνοκράτης, αλλά πόσο δύσκολο είναι να κόψουν λίγο και από τα κονδύλια που προορίζονται για τα οπλικά συστήματα και να δοθούν σε μισθούς π.χ.;

Και να ρωτήσω και κάτι ακόμα...
Οι της ΣΕΒ, που είναι η "ραχοκοκαλιά" της οικονομίας (γιατί αυτοί αποφασίζουν για τις αυξήσεις του μισθού κτλ) πού βρίσκονται τώρα που είναι δύσκολες οι εποχές για την χώρα τους; Μήπως κοιτάνε την τσεπούλα τους (που λέει ο λόγος τσεπούλα) πως να παραμείνει γεμάτη; Και μετά την "κρίση" να μας το παίζουν υπερασπιστές της οικονομίας; Θα πέσει πολύ γέλιο.
Θα προλάβουμε όμως να το ζήσουμε;;;

Τελευταία αυτό το παραμύθι με το 2012 αρχίζει και με κουράζει.
Τι ταινία έχουν γυρίσει, τι ντοκιμαντέρ με τους Μάγια τι τώρα τελευταία ανακαλύψανε χαμένο βιβλίο του Νοστράδαμου και πως μέσα γράφει ότι πρόβλεψε το τέλος του κόσμου το 2012...
Πόσο πολύ γουστάρουν να τρομοκρατούν τον κόσμο ρε γαμώτο...
Πριν κάποια χρόνια λέγανε για το 2000. Θυμάστε;;; Και τι δεν ακούστηκε και γράφτηκε....
Και πάλι ταινίες και πάλι ντοκιμαντέρ και πάλι ο Νοστράδαμος το πρόβλεψε... Φτάνει ρε!
Όχι οι πόλοι λιώνουν όχι η οικολογική καταστροφή κτλ
Ο πλανήτης θα εξακολουθεί να υπάρχει όπως και τόσα εκατομμύρια χρόνια. Έχει φάει μετεωρίτες, παγετώνες, ξηρασίες, κατακλυσμούς, κτλ κτλ ε, και πάλι με το λιώσιμο των πάγων πάλι θα κάνει τον κύκλο του και θα δημιουργηθούν ξανά..τώρα σε 10.000 χρόνια, σε 20.000; Δεν ξέρω.
Ο άνθρωπος μπορεί να πάθει νίλα. Τώρα αν θα χαθεί απο προσώπου γης και θα μας ανακαλύψουν εξερευνητές κάποιου μελλοντικού κόσμου όπως εμείς ανακαλύψαμε τους δεινόσαυρους, είναι ένα προβλέψιμο γεγονός που αν το δίναν οι bookmakers θα είχε απόδοση 1,10

Μην τσιμπάτε το τυράκι....

Προβλέπω να γίνει του Mad Max το κάγκελο.... Έχουμε άλλα 100 χρόνια μέσα στο νερό.

Το ότι οι Μάγια δεν είχαν προβλέψει τον δικό τους χαμό, αυτό δεν μετράει;;;;

Έχουμε μπει στην εποχή της αυτοπροβολής και της απρόκλητης ηλιθιότητας.

Μπαίνεις στο you tube ή στο facebook και βλέπεις κάθε καρυδιάς καρύδι -κάθε ηλικίας- να αυτοπροβάλλεται συνήθως με προκλητικές φωτογραφίες ή βίντεο και έχουν καμιά 5 χιλιάδες "φίλους" ο καθένας ή -κυρίως όμως- καθεμιά. Και μετά μου λες ότι δεν υπάρχει ρομαντισμός!

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι το πορνό είναι το πιο πετυχημένο εμπόριο, και μετά ακολουθούν όπλα και ναρκωτικά.... Τι να πεις....

Αυτό που μου την δίνει περισσότερο είναι η βλακεία και η ηλιθιότητα, όχι τον νοητικά "καθυστερημένων" αλλά των νοητικά "προηγμένων" (σπουδαγμένων κτλ κτλ). Αυτοί για μένα είναι διπλά βλάκες και ηλίθιοι, και η μόνη λύση είναι να πάρουν ένα καράβι ή ένα αεροπλάνο και να πάνε να εγκατασταθούν σε μια χώρα που μόνο τέτοιου είδους ζωντανά να κατοικούν εκεί. Και οι υπόλοιποι θα ηρεμήσουν από τον ανόητο που παρκάρει στο πεζοδρόμιο και στην "ειδική" ράμπα που εξυπηρετεί ΑΜΕΑ και θα γλυτώσουμε τους τύπους που δεν σέβονται την αξιοπρέπεια του συνανθρώπου τους και πολλούς ακόμα που θα έπρεπε να γράφω μέχρι αύριο (και βαριέμαι)

Δεν λέω ότι εγώ είμαι πανέξυπνος, κι εγώ πιάνομαι κορόιδο όταν μου ζητάνε ελεημοσύνη από την "Πάμφτωχοι ΑΕ" και αγοράζω το γάλα 1,50 (ενώ τώρα έχουν έκπτωση 30% και το παίρνω 1,20! λόγω κυρίως της Βλάχας -δόξα τον Θεό- που το αγοράζει μόνο με 1 ευρώ!) και πολλά άλλα, αλλά τουλάχιστον σέβομαι τον γείτονά μου και δεν του παίζω τσίτα την μουσική στις 15:00 το μεσημέρι, και ούτε θεωρώ τον δρόμο δικό μου για να κάνω ότι γουστάρω σε αυτόν!

Τέλοσπάντων, έχω και τα πιτσιρίκια μου που δεν με αφήνουν σε ησυχία, οπότε θα κλείσω σύντομα...

Για τους βλάκες που ανέφερα παραπάνω, θα τους αφιερώσω το All the Fools από τον σούπερ κοντό Ronnie James Dio...

Είχα κάποτε έναν "συνάδελφο" που όταν τον απάντησα Dio στην ερώτησή του τι ακούω, έκανε την εξής επερώτηση... "Ποιος είναι αυτός ο Ντίος;;;"



There's perfect harmony
In the rising and the falling of the sea
And as we sail along
I never fail to be astounded by
The things we'll do for promises
And a song

We are the innocent
We are the damned
We were caught in the middle of the madness
Hunted by the lion and the lamb
Ooh - Ooh

We bring you fantasy
We bring you pain
It's your one great chance for a miracle
Or we will disappear
Never to be seen again

And all the fools sailed away
All the fools sailed away
Sailed away

We bring you beautiful
We teach you sin
We can give you a piece of the universe
Or we will disappear
Never to return again

And all the fools sailed away
All the fools sailed away
All the fools sailed away
They sailed away
Sailed away

And as we drift along
I never fail to be astounded
By the things we'll do for promises
And a song

We are the innocent
We cut we bleed
We're your one great chance for a miracle
And a miracle is something you need

They'll take your diamonds
And then give you steel
You'll be caught in the middle of the madness
Just lost like them
And part of all the pain that they feel, yeah

And all the fools sailed away
All the fools sailed away
All the fools sailed away
Leaving nothing, nothing more to say
All the fools sailed away

They say you're beautiful
And they'll always let you in
But doors are never open
To the child without a trace of sin

Sail away

19/8/09

Nothing To Say

Γίνετε ρε παιδάκι μου να έχουμε γνώμη για τα πάντα;;;
Γιατί το παίζουμε συνέχεια ξερόλες;;
Γιατί κάθε φορά που ασχολούμαστε με κάποιο θέμα που δεν κατέχουμε να ρισκάρουμε με τις πιθανότητες να μας πιάσουν στα πράσα με τις αερολογίες που λέμε;;;
Το πιο έντιμο και σταράτο είναι να κρατάς το στόμα σου κλειστό ή απλώς να λες ότι δεν έχω άποψη για αυτό το θέμα... τόσο απλά...
Ίσως γιαυτό κι εγώ δεν γράφω αρκετά .... αλλά όπως λέει και ο τίτλος εδώ δεν είμαι για να σχολιάσω τα πάντα.. απλά να αναφέρω κάποιες σκέψεις μου...

Το τραγούδι του μεγάλου Anderson τα λέει όλα..



Everyday theres someone asking
What is there to do?
Should I love or should I fight
Is it all the same to you?
No I say I have the answer
Proven to be true,
But if I were to share it with you,
You would stand to gain
And I to lose.
Oh I couldnt bear it
So Ive got nothing to say.
Nothing to say.
Every morning pressure forming
All around my eyes.
Ceilings crash, the walls collapse,
Broken by the lies
That your misfortune brought upon us
And I wont disguise them.
So dont ask me will I explain
I wont even begin to tell you why.
No, just because I have a name
Well Ive got nothing to say.
Nothing to say.

Climb a tower of freedom,
Paint your own deceiving sign.
Its not my power
To criticize or to ask you to be blind
To your own pressing problem
And the hate you must unwind.
So ask of me no answer
There is none that I could give
You wouldnt find.
I went your way ten years ago
And Ive got nothing to say.
Nothing to say.



Υ.Γ. Σταμάτησα την δεύτερη δουλειά και επιτέλους θα έχω πραγματικά την δυνατότητα να περάσω ποιοτικές ώρες με την οικογένειά μου.....

21/7/09

Fools

Έπαιζα με τα πιτσιρίκια στο σαλόνι και κατά λάθος άνοιξε η τηλεόραση στο μουσικό κανάλι mezzo. Εκείνη την ώρα ξεκίνησε συναυλία με πιάνο σε κονσέρτα του Μπετόβεν (4,9,22 & 32) Σταματήσαμε το παιχνίδι και παρακολουθήσαμε την συναυλία με πολύ ενδιαφέρον. Ο Κυριάκος άρχισε να χορεύει και ο Αλέξανδρος προσπαθούσε να τραγουδήσει! Υπέροχο... τι μπορεί να σου κάνει η καλή μουσική ε;
Και κάπου εκεί έκανα μια σκέψη... Κλασικά κομμάτια από τόσους μεγάλους συνθέτες ακούγονται ευχάριστα ακόμα και σε "μουσικά απαίδευτους" και όχι μόνο αυτό, αλλά εξακολουθούν να παίζονται και να κρατάνε ζωντανό το ενδιαφέρον των μουσικόφιλων όλα αυτά τα χρόνια και πολύ πιθανόν και για πολλά ακόμα... για να είμαι ακριβής... για πάντα...
Είναι διαχρονικοί!
Πέρα από την ποιότητα που είχαν αυτά τα μυαλά, ίσως είχαν και κάτι ακόμα στο πίσω μέρος του μυαλού τους... την υστεροφημία...μπορεί να μην το είχαν όλοι συνειδητά στο μυαλό τους, αλλά πιστεύω ότι αρκετοί σίγουρα την υπολόγιζαν...
Και έρχομαι και κάνω σύγκριση με τα τραγούδια που ακούμε αυτά τα χρόνια... Να πιάσουμε της "τσούλες της γης" της "μεγάλης κυρίας" και όλα τα άκυρα -κυριολεκτικά- που ακούγονται στα ραδιόφωνα και στα μπουζούκια; (να μην αναφερθώ σε electro-techno-pop-hiphop-etc) Θα μου πει ίσως κάποιος που θα υποστηρίζει το συγκεκριμένο "κίνημα"... τα ακούμε για διασκέδαση... και ρωτάω εγώ, από πότε η διασκέδαση έχει τόσο κακή ποιότητα; Και γιατί αφού ίσως μας την πασάρανε κάποιοι εμείς τους ακολουθήσαμε; (φυσικά δεν είμαστε πρόβατα μόνο στην διασκέδασή μας αλλά και σε πολύ πιο σοβαρά ζητήματα)
Ευτυχώς στην rock τέτοια φαινόμενα δεν υφίστανται για πολύ...βασικά δεν προλαβαίνουν να αγαπηθούνε από το original rock κοινό...κάτι τέτοιοι τύποι παίρνουν αυτό που τους αξίζει...άγνοια..κι άσε να πλουτίζουν κάτι Δέσποινες και κάτι τυχάρπαστοι από talent shows κτλ...
Ευτυχώς για μας τους ροκάδες που είχαμε αρκετούς δημιουργούς που είχαν παρόμοιες ανησυχίες (ποιότητα και υστεροφημία) και έχουμε να ακούμε τα τραγούδια τους και να μας φτιάχνουν την ψυχική μας διάθεση και αρκετές φορές να μας βοηθάνε να σταθούμε στα πόδια μας... Τραγούδια που μιλάνε για κοινωνικά προβλήματα, για έρωτες, για τον πόλεμο και τις απάνθρωπες συνέπειές του, για προσωπικά όνειρα, για 1002!
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα και σήμερα ζωντανοί θρύλοι της μουσικής μας και έχουμε την δυνατότητα να τους δούμε από κοντά...Deep purple...απλά δεν χάνονται..κι ας τους έχω δει άλλες 2 φορές...
Αλλού ήθελα να καταλήξω, αλλού κατέληξα... αλλά αν έχεις 2 πιτσιρίκια συνέχεια μέσα στα πόδια σου δεν είναι και πολύ εύκολο να έχεις την συνέχεια που είχες στο μυαλό σου...
Τέσπα...23 του μήνα βλέπω τους πολύ σημαντικούς (ιστορικά) deep purple και στις 25 (ώρα 2100 στην παραλία της Νέας Φωκαίας) ο ΜΟΝΦ (Μοτοσικλετιστικός Όμιλος Νεας Φωκαίας) έχει τους δικούς μας θεούς Blues Wires σε μια αυστηρώς ροκάδικη νύχτα...η είσοδος ελεύθερη...

Άντε αρκετά με την κλασικούρα... πάω να ακούσω κανα ροκάκι...

οι παρακάτω στίχοι είναι από το αγαπημένο μου τραγούδι των deep purple - fools... με ποιο ελληνικό "άσμα" να το συγκρίνεις ρε φίλε... απλά δεν γίνεται... απολαύστε το...



Im crying Im dying

I can see whats wrong with me
Its in my head
I can see whats gonna be
As I lie in my bed
Man is not my brotherhood
I am of the dead
I died as I lived as I loved and was born
On some distant hill
The reasons to hide were the reasons I cried
Fools pass laughing still

There can be bad blood in all I can see
Its in my brain
You dont know the pain I feel
As I must live again
Rocks and stones cant bruise my soul but
Tears will leave a stain
They smile to themselves as they lay down my head
On some distant hill
The blind and the child sweep a tear from their eye
Fools smile as they kill

I got my own way to go and now I want
To take your minds
I believe if you could see
The blood between the lines
I believe that you could be
A better kind
Please lead the way so the unborn can play
On some greener hill
Laugh as the flames eat their burning remains
Fools die laughing still

19/5/09

Working Class Hero

Είχα υποσχεθεί ότι θα σχολιάζω τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα...Αλλά ευτυχώς δεν είπα από ποια εβδομάδα... :)

Είχα μια κουβέντα με έναν κύριο που πρέπει να είναι γύρω στα 55... Περί πολιτικής...
Μου είπε πως υπάρχουν γραφεία που αγοράζουν κάποιους αριστούχους μαθητές, τους δίνουν υποτροφία, και τους προωθούν -αν βέβαια δουν ότι υπάρχει το "απαιτούμενο ταλέντο"- στην πολιτική. "Ελαφρώς "ψαγμένο" από την πλευρά του" είπα...
Αλλά έχω την εξής απορία...
Σε χαλάει το "γραφείο" για την κατάντια της πολιτική νοοτροπίας και ζωής αυτού του τόπου; Δεν κοιτάς την νοσηρή αυτή εικόνα στον καθρέπτη σου;
Ας τα πάρουμε τα πράγματα με την σειρά...
Ξεκινάμε από το σπίτι...
Τι θα ψηφίσει το παιδί σου για πρώτη φορά; Ότι πει -παραδοσιακά- ο μπαμπάς!
Πάει το παιδί σου για πρώτη φορά στο πανεπιστήμιο...τι αντικρίζει με το που θα μπει μέσα στο κτίριο; Κάποιον μαντραχαλά η κάποια ωραία δεσποινίς που θα σε αρχίσει το μπαλαμούτι για το ένα η το άλλο κόμμα!
Από κει το βάζουν σε κλίκες, τον τάζουν βοήθεια στα μαθήματα, και δεν ξέρω τι άλλο, το φανατίζουν και είναι έτοιμο για την συνέχεια της ζωής του...
Πάμε στους πολιτικούς...Που δεν χρειάζεται να πω και πολλά αλλά να εκφράσω μια απορία...
Παίρνουν έναν αρκετά ικανοποιητικό μισθό. Τα πάντα για την πάρτη τους είναι πληρωμένα (από το σώβρακο μέχρι την σουίτα) Για κάποια εμφάνιση κάπου παίρνουν κάποιο ποσό. Και δεν ξέρω από που αλλού παίρνουν χρήματα -βλέπε επιχειρηματίες-χορηγούς-... Γιατί ρε γαμώτο όταν παίρνουν ένα αξίωμα, αρπάζουν μίζες, στέλνουν πακέτα στα σωματεία που είναι πρόεδροι, και καταχράζονται χρήματα του δημοσίου; (δηλαδή δικά μου λεφτά και δικά σου) ΔΕΝ τους φτάνουν ΟΛΑ αυτά που έχουν πριν καν μπούνε στην βουλή; ΔΕΝ τους φτάνουν αυτά που τους δίνει η βουλή;
Μήπως έχουν βάλει κάποιο στοίχημα μεταξύ τους για το ποιος θα αρπάξει τα περισσότερα;
Πέρα από αυτό όπως και να έχει το πράγμα, έχεις δεν έχεις αποδείξεις δεν τιμωρείτε κανείς τους...
Υπήρχαν αποδείξεις ότι ο περίεργος τύπος που είχε πηδήξει από το φωταγωγό είχε δώσει σε κάθε σωματείο -περίπου 30 σωματεία- που ήταν πρόεδρος από 20.000 μέχρι 50.000 ευρώ! Γιατί αυτά τα λεφτά δεν τα πήραν πίσω; Μετά από την απομάκρυνση του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται;
Έχουν βάλει και αυτό τον νόμο περί ευθύνης υπουργού, που δεν πρόκειται να τιμωρηθεί κανείς τους. Άρα μας πιάσουν δεν μας πιάσουν, είμαστε ΟΚ!
Μόνο αν από την Ευρωπαϊκή Ένωση βγάλουν κανέναν νόμο που θα μας επιβάλει να τιμωρούμε τον καταχραστή, θα μας σώσει...
Πως να έχω αισιόδοξο βλέμμα στο μέλλον της πολιτικής ζωής του τόπου μας όταν ακόμα και σήμερα οι πράσινοι και οι μπλε μετά από ΟΛΑ αυτά που μας έχουν κάνει παίρνουν μαζί 75%;
Όχι ότι πιστεύω πως αν βγουν οι κόκκινοι ή οι σταυροφόροι θα αλλάξει κάτι...
Απλά δεν ψηφίζω κανέναν τους...Όλοι είναι μέσα σε αυτό το σάπιο σύστημα. Κανένας δεν μπορεί να αξιώσει την είσοδό του στην βουλή αν δεν έχει περάσει "εξετάσεις" Κι αν κάποιος έχει περάσει έτσι -χωρίς εξετάσεις- φοβάμαι ότι δεν θα του δώσουν ποτέ κάποιο πόστο που να κρίνει την τύχη μας...
Έτσι απλά...Τα πάντα είναι βρώμικα...
Το ξέρουμε, αλλά δεν κάνουμε τίποτα...
Πάλι θα ψηφίσει ο ....νεοΈλληνας και πάλι τους ίδιους θα έχουμε και πάλι τα ίδια θα ζήσουμε...πάλι θα καταχραστούν τα χρήματά μας, πάλι από εμάς θα ζητούν να πληρώσουμε την ζημιά..πάλι εμείς θα σφίξουμε το ζωνάρι...
Αν δεν τρώγανε από την ασφάλειά μου που με κρατάνε κάθε μήνα από τον μισθό μου, αν δεν τρώγανε από τους φόρους που πληρώνω κάθε χρόνο, και αν δεν τρώγανε από τις επιχορηγήσει-επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα είχα και δασκάλους σε όλα τα σχολεία, και καινούργια σχολεία και σωστό φαγητό στα σχολεία, και ιατρικό προσωπικό στα νοσοκομεία, και καλύτερα νοσοκομεία, και καλύτερη εξυπηρέτηση στον πολίτη και περισσότερη ασφάλεια θα είχα. Αλλά για χάρη της απληστίας τους δεν έχω τίποτα που να πλησιάζει το μέτριο βαθμό σε αυτά που με προσφέρουν... Που είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ να με προσφέρουν...


Κάνουν συνέδρια για την καταπολέμηση της πείνας...Ποιοι; Αυτοί που δεν πεινάσανε ποτέ;;;

Δεν κυνηγάνε τους μεγαλοαπατεώνες που χρωστάνε εκατομμύρια στο δημόσιο, και κυνηγάνε τον μεροκαματιάρη ή τον μικρέμπορα για 500 ευρώ!

Ευτυχώς υπάρχει η οικογένειά μου που είναι ένα καταφύγιο για μένα και δεν παθαίνω μεγαλύτερη ζημιά από την άρρωστη αυτή εικόνα του τόπου μου...

Δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί, φταίμε και εμείς...όχι μόνο που ψηφίζουμε αυτούς που μας υποδεικνύουν, αλλά κυρίως για αυτά που καθημερινά κάνουμε στον μικρόκοσμό μας.

Έχω τον κλασικό..νεοΈλληνα που κι αυτός κάνει την απατεωνιά του (μικρή μεγάλη δεν έχει σημασία) και βρίσκει τρόπο να περνάει το δικό του...σε βάρος κάποιου άλλου που θέλει να είναι έντιμος...

Αυτά σε γενικές γραμμές...

Την Πέμπτη εύχομαι να σχολιάσω κάτι περισσότερο ευχάριστο...

Θα κλείσω με το "Working Class Hero" του τεράστιου John Lennon



As soon as you're born they make you feel small
By giving you no time instead of it all
Till the pain is so big you feel nothing at all
A working class hero is something to be

They hurt you at home and they hit you at school
They hate you if you're clever and they despise a fool
Till you're so fucking crazy you can't follow their rules
A working class hero is something to be

When they've tortured and scared you for twenty odd years
Then they expect you to pick a career
When you can't really function you're so full of fear
A working class hero is something to be

Keep you doped with religion and sex and TV
And you think you're so clever and classless and free
But you're still fucking peasants as far as I can see
A working class hero is something to be

There's room at the top they're telling you still
But first you must learn how to smile as you kill
If you want to be like the folks on the hill
A working class hero is something to be
If you want to be a hero well just follow me

3/2/09

Πέρασε πολύς καιρός... Γίνανε τόσα πολλά... Από που να ξεκινήσεις... Από τα σκάνδαλα; Από Την δολοφονία του μικρού Αλέξη; (που μέσα σε όλα τα άλλα μάλλον ξεχάστηκε γρήγορα ο άδικος χαμός του) Τον Αρχιμανδρίτη με κάποιους δικηγόρους και γιατρούς που ήταν σε κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας; Την οικονομική κρίση; Τι να σχολιάσει κανείς πάνω σε αυτά; Εγώ προσωπικά τα έχω χαμένα! Τι κόσμος είναι αυτός; Μέχρι που θα πάει αυτή η κατρακύλα; Η αξία της ζωής έχει πλέον μηδενιστεί! Ο άλλος βγάζει μαχαίρι ή όπλο για ασήμαντη αφορμή! Φοβάσαι να κυκλοφορήσεις στους δρόμους! Φοβάσαι για τον εαυτό σου, για το μέλλον σου, για το μέλλον των παιδιών σου!
Αλλά η ζωή συνεχίζεται και είναι ωραία! Οξύμωρο ε; Κι όμως έχουν συμβεί πολλά και θα συμβούν ακόμη περισσότερα, ίσως και χειρότερα... αλλά το να μιζεριάζουμε δεν οδηγεί πουθενά. Εγκλωβιζόμαστε στη μιζέρια και "ζωοφυτούμε". Η λύση είναι να σιωπούμε για μια στιγμή, να σκεφτόμαστε τι συμβαίνει γύρω μας, να θυμόμαστε ότι η ζωή μας έχει αξία και πως δεν γνωρίζουμε αν θα ξαναζήσουμε ή όχι, να σεβόμαστε την ιερή αυτή στιγμή, να παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και να γεμίζουμε ,παρ'όλες τις άσχημες συνθήκες, με θετική σκέψη και να προχωράμε μπροστά!
Γνωρίζω άτομα τα οποία έχουν περάσει απίστευτες καταστάσεις στην ζωή τους, αλλά με την θετική τους στάση ξεπεράσανε τις δυσκολίες και χαίρονται την ζωή τους και συνεχίζουν ευτυχισμένοι.
Δεν έχω πολύ χρόνο και απόψε, αλλά υπόσχομαι ότι θα γράφω τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα.
Σας χαιρετώ με το "Τι κόσμος είναι αυτός" απο τους Μοντάζ



Τι κόσμος είναι αυτός
που ψάχνει στο φεγγάρι
να βρει αλήθεια στο κενό
τι κόσμος είναι αυτός
που πάει στο φεγγάρι
και τα παιδιά του πολεμά

Ε ουρανέ
κάθισε μαζί μας
κάτσε ν' ακούσεις μια πενιά
φίλε παλιέ
μην προσπαθήσεις
να μας κεράσεις μαχαιριά
Τι κόσμος είναι αυτός
πουλάει συνειδήσεις
καταβροχθίζει συνεχώς
τι κόσμος είναι αυτός
που πλημμυρίζει δάκρυ
τι δακρυσμένος ουρανός

Ηθοποιοί που παίζουν
που παίζουν κάποιο ρόλο
σε μια απέραντη σκηνή
νεκρομανείς γυρεύουν
γυρεύουν να τους δώσεις
σε κάποιο ηρώο προτομή

30/10/08

Φοβάμαι...

Καλησπέρα,
λόγω περιορισμένου ελεύθερου χρόνου δεν κατάφερα να γράψω άλλες σκέψεις που είχα, και πιστέψτε με, είχα πολλές.
Τώρα έχουν μπολιάσει κι έχουν μπερδευτεί...

Αυτό που κυριαρχεί στις μέρες μας, είναι η οικονομική κρίση...
Κάτι που δεν νομίζω ότι είναι κάτι καινούριο...πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει οικονομική κρίση, όχι ίσως με την μορφή του κραχ, που στο τσακ αποφεύχθηκε (;)
Ο κόσμος εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει να φάει, δεν έχει να "περάσει", δεν έχει ικανοποιητικό μισθό, δεν έχει ικανοποιητική σύνταξη...τώρα θα πεινάσει;
Απλά ακούμπησε λίγο τους έχοντες και τρομοκρατήθηκε ολόκληρος ο κόσμος!
Αυτό αποδεικνύει πως όσα και να έχεις, τελικά δεν έχεις τίποτα, ένα τσακ είναι να έρθεις "δίπλα" μας και να ζήσεις "δύσκολα" όπως ζει ο περισσότερος κοσμάκης.
Και να είσαι σίγουρος ότι ο πρώτος που δεν θα την βγάλει θα είσαι εσύ!

Αλλά πριν απ'όλα αυτά έχω μια απορία!
Είναι λίγο άσχετο με το παραπάνω θέμα, αλλά πάντα στριφογυρνάει στο μυαλό μου. Βέβαια η απάντηση είναι λίγο πολύ "γνωστή", αλλά η απορία παραμένει...
Πως είναι δυνατόν τα δημόσια ταμεία, τα ασφαλιστικά ταμεία να είναι μείον;
Τόσοι φόροι, τόσες κρατήσεις, πως γίνεται να είσαι μείον;
Ας πάρω παράδειγμα εμένα, αν έπαιρνα από εσένα κάθε μήνα ένα ποσοστό από τον μισθό σου, μου έδινες τους φόρους από κάθε τι που αγοράζεις, και με όποιον άλλο τρόπο μπορεί να έχω κρατήσεις από την τσέπη σου, μόνο με έναν τρόπο μπορεί το ταμείο μου να είναι μείον, να τα πάρω και να βγω έξω να τα "φάω"!
Γιατί όμως δεν τιμωρούμαι; Δεν υπάρχουν κάποιοι νόμοι που να προστατεύουν τις "θυσίες" σου; Δεν είμαι υπόλογος που τρώω τα λεφτά σου που με κόπο τα έβγαλες;
Γιατί δεν αντιδρούμε; Γιατί δεν διεκδικούμε;
Όχι κάτι που δεν μας ανήκει...αυτά που από τον νόμο δικαιούμαστε!
Δεν θέλω παραπάνω από αυτό που μου ανήκει. Θέλω δικαιοσύνη, υπάρχει; Που είναι; Διαβάζω στις εφημερίδες ότι όσοι είναι στο ΤΕΒΕ παίζεται αν θα πάρουν όλοι σύνταξη! Γιατί;
Μήπως είναι ψέμα; Θέλουν να περάσουν κάτι άλλο και μας παραμυθιάζουν; Όλοι ξέρουμε ότι και οι εφημερίδες παίζουν κάποιο σκοτεινό ρόλο, όλα είναι μέσα στο σύστημα των πολιτικοοικονομικών συμφερόντων.
Λοιπόν;
Που είναι η κοινωνική πολιτική της (οποιασδήποτε) κυβέρνησης; Γιατί στηρίζονται στο τι θα πει ο ΣΕΒ; Δεν βλέπουν ότι με τον καιρό θα υπάρξουν κινητοποιήσεις; Ήδη στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ιταλία και στη Γαλλία η κατάσταση είναι στο απροχώρητο. Δεν ξέρω πότε και πως θα φτάσει και στην Ελλάδα, αλλά δεν νομίζω οτι δεν θα μας αγγίξει και καθόλου.
Δεν είμαι πλέον με κανένα κόμμα, δεν με ενδιαφέρει πλέον η πολιτική. Με ενδιαφέρει ο κόσμος να έχει εναν ικανοποιητικό μισθό, να έχει ικανοποιητικό σύστημα υγείας, ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο, ικανοποιητικές υποδομές, να μπορεί να χαμογελάσει, όχι απο ανάγκη για να μην πέσει στην κατάθλιψη, αλλά απο ικανοποίηση ότι η ζωή του είναι επιτέλους σεβαστή απο τους πολιτικούς και τους έχοντες ή τέλοσπάντων απο όλους αυτούς που εν μέρει αποφασίζουν για σένα!
Πως να το χαρακτηρίσει κανείς αυτό το δράμα...η ζωή σου να εξαρτάται απο τα σχέδια κάποιον που δεν γνωρίζουν τις πραγματικές σου ανάγκες!
Δεν θα πω άλλα, αρκετά είπα...τα υπόλοιπα θα τα πει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου με το Φοβάμαι...



Μπροστά σου τα φώτα μιας πολιτείας
που περιμένει τις ανασκαφές...
Και τα κλουβιά με τα καναρίνια που κοιμούνται βαλμένα στη σειρά...
Και'γω που δεν έμαθα ακόμα ποιος είμαι
ένας κουρασμένος σκοπός, χωρίς προοπτική...
Και συ που σε λίγο θα σβήσεις
ένα από τα φώτα, για να κοιμηθείς με κάποιον που μου μοιάζει...
Έτσι που τα σίδερα του κλουβιου
να χαθούν για μια στιγμή, μέσα στο σκοτάδι...

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα...

Τα ρούχα μου παλιώσανε και δεν αντέχουν
τρύπες στα γόντα από τις υποκλίσεις
τσέπες ξηλωμένες απ'τα κέρματα
χαλασμένα φερμουάρ, χάσκουν χρεοκοπία
Το κορμί μου μελανιασμένο
μες το κρύο σαν λάθος
που δεν το παραδέχεται κανένας
γυρνάει και ζητά τη ζεστασιά σου

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρις εμένα...

Τα τσιμέντα σου καινούρια
με έπιπλα λουστραρισμένα
Και μάρμαρα λευκά
μια γελάδα που στραβώνει
και δε σ'αφήνει χώρο να σταθείς
και μόνο εγώ απ'όλα εκεί μέσα σαπίζω σαν σε αρχαίο τάφο
Σκεύη παραστάσεις βρέθηκαν εκεί
εκτός από εμένα, που σε κρύπτη μυστική
ψάχνω ακόμη να σε βρω να με αναστήσεις

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα...

Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν
σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις...
Γέρασα μ'ένα παιδικό παντελονάκι
και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη...
Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω
το κορμί μου δρόμος, που εκτελούνται δημόσια έργα
κομπρεσέρ μ'ανοίγουν και με κλείνουν...
Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις
έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα
Και το μυαλό μου, αποθήκη, για ραδιενεργά κατάλοιπα...
Μέτρα ασφαλείας πήρανε, για την αναπνοή μου
και σε πολυεθνικό μονόδρομο, το μέλλον μου δώσαν αντιπαροχή