21/11/10

Για τον Γιώργο Μ.

Πέρασαν περίπου 10 χρόνια από τότε που χάθηκες...

Άδικα....

Έχουν να λένε για τον χαρακτήρα σου...

...ακόμα...

Μια φίλη μου λέει για το πόσο ΚΥΡΙΟΣ ήσουν μαζί της...

Σε θυμάμαι έτσι κι αλλιώς όταν ακούω κάτι από Metallica -και κυρίως το Sanitarium-

Είχα δει και την αδερφή σου το καλοκαίρι -πρώτη φορά απο τότε που έφυγες...-

Γέννησε :)

Έκανε κοριτσάκι.... :)

τώρα θα είναι 5 μηνών...

Θυμάμαι τις επικές μάχες μεταξύ σας...

Θυμάμαι τα σκαμπίλια με τον Δημήτρη τον Φ. που παίζατε για πλάκα στο σχολείο... και μετά απο αυτό -χεχεχε-

Τις καντάδες στον Προφήτη Ηλία με τραγούδια του Πανούση!!!!

Το πάρτι στου Νίκου του Σ. με τα καψουροτράγουδα -Scorpions Moore κτλ- (οι πρώτοι έρωτες σαν γυμνασιόπαιδα...)

Και πόσα ακόμα......

Αλλά ήρθε κι ακόμα ένα γεγονός να με θυμίσει το πόσο άδικα έφυγες...

Σήμερα είναι λέει η Παγκόσμια ημέρα μνήμης θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων...

Και υπάρχει μια συγκέντρωση στην Αθήνα...

-αν ήταν στη Θεσσαλονίκη θα σε τιμούσα κι εκεί...-

Δυστυχώς για μένα...

Η ειρωνεία της ιστορίας σου, πολλές φορές με κάνει να θυμώνω με την πουτάνα που λέγεται τύχη, αλλά με γεμίζει και με θλίψη...

Θλίψη γιατί δεν είχα την ψυχολογία, ούτε να παρηγορήσω την αδερφή σου, ούτε την μητέρα σου...αλλά κυρίως....δεν είχα την δύναμη να έρθω στην κηδεία σου...

Γιώργο...

Δεν σε ξέχασα...ούτε σε ξεχνάω...

Το Sanitarium είναι δικό σου τραγούδι....

Όπου κι αν είμαι, στο άκουσμά του, θα σηκώνω το ποτήρι μου και θα πίνω στην μνήμη σου παλίκαρε...

Να είσαι καλά εκεί πάνω....





Welcome to where time stands still
No one leaves and no one will
Moon is full, never seems to change
Just labeled mentally deranged
Dream the same thing every night
I see our freedom in my sight
No locked doors, no windows barred
No things to make my brain seem scarred

Sleep, my friend, and you will see
The dream is my reality
They keep me locked up in this cage
Can't they see it's why my brain says “rage”

Sanitarium, leave me be
Sanitarium, just leave me alone

Build my fear of what's out there
Cannot breathe the open air
Whisper things into my brain
Assuring me that I'm insane
They think our heads are in their hands
But violent use brings violent plans
Keep him tied, it makes him well
He's getting better, can't you tell?


No more can they keep us in
Listen, damn it, we will win
They see it right, they see it well
But they think this saves us from our hell

Sanitarium, leave me be
Sanitarium, just leave me alone
Sanitarium

Just leave me alone

Fear of living on
Natives getting restless now
Mutiny in the air
Got some death to do
Mirror stares back hard
kill is such a friendly word
seems the only way
for reaching out again


ΥΓ. Ο Γιώργος είχε πάρει άδεια απο το στρατόπεδο που υπηρετούσε για να πάει στην κηδεία του πατέρα του...

Το ταξί που μετέφερε τον ίδιο κι άλλα 3 άτομα, τουμπάρισε -πιθανόν από υπερβολική ταχύτητα- στην Εθνική οδό με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή του...

Εγώ απλά εύχομαι να έφυγε χωρίς παραπανίσιο πόνο -εκτός απο αυτόν, του χαμού του πατέρα του-

"...Dream the same thing every night
I see our freedom in my sight..."

17/11/10

17 Νοέμβρη....

Φτάσαμε κιόλας 17 Νοέμβρη.....

Χαμπάρι δεν πήρα...

με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, με τους ανίκανους που μας έχουν φέρει στο χείλος της χρεωκοπίας ξέχασα μια μέρα που -μέχρι τώρα- είναι η τελευταία όπου λες πως μια μερίδα Ελλήνων αντιστάθηκε απέναντι σε κάτι... -συγκεκριμένα στην Χούντα-

Από μαθητής δημοτικού που πρώτο άκουσα το ντοκουμέντο με το "Εδώ Πολυτεχνείο" κάθε φορά που το ξανακούω, με ανατριχιάζει και ταυτόχρονα με γεμίζει με κενό...

Το γιατί χύθηκε αίμα, είναι ένα αστείο ερώτημα...

Σ' ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας, δεν μου έμεινε ΠΟΤΕ στο νου, όπου κάποιο καθεστώς σεβάστηκε την ανθρώπινη ζωή...

Τιμή και δόξα σε όλους τους ανώνυμους κι -μετέπειτα- επώνυμους που εναντιώθηκαν στην Χούντα των Συνταγματαρχών...

Συνειρμικά, έρχεται ενα ερώτημα.....

Με ΑΥΤΗ την Χούντα των 300...τι γίνεται;;;

Πόσο πάτο πρέπει να πιάσουμε για αντισταθούμε;

Σε περίπου ένα μήνα έχουμε και μια πιο πρόσφατη μαύρη επέτειο... τον χαμό του Αλέξη του Γρηγορόπουλου...

Για να δούμε...τι θα γίνει τότε;;;

Σιχάθηκα τα πολιτικά....

Σιχάθηκα τα λαμόγια....

Σιχάθηκα τα συμφέροντα...

Με αρρωσταίνουν.....

Ευτυχώς ο Ξυλούρης μας άφησε κληρονομιά και κάθε φορά που τον ακούω... αγαλιάζει η ψυχή μου...

Στο παρακάτω απόσπασμα τραγουδάει με την Τζένη Καρέζη

Αφιερωμένο στους απανταχού αγωνιστές...

16/11/10

Wasted Years (?) -I don't think so...-

Σήμερα με το που γύρισα από την δουλειά, ένιωσα μια απίστευτη χαρά και κυρίως έκπληξη...
Δώσανε απο τον παιδικό, -εμείς το λέμε σχολείο :) - στον Αλέξανδρο και τον Κυριάκο στιχάκια για τα Χριστούγεννα...Χαρά γιατί φαντάστηκα τα παλικαράκια μου να λένε στιχάκια με τους "συμμαθητές", κι έτσι ντυμένα όπως θα είναι -ο Αλέξανδρος θα είναι βοσκός lol (για τον μικρό δεν μας είπαν ακόμα)- θα ζήσω ένα απο τα πολλά πράγματα που περίμενα απο την στιγμή που γεννήθηκαν... Αστείο ε;
Η έκπληξη βέβαια είναι πως είναι μικρά ακόμα -Ο Αλέξανδρος 4 χρονών στις 25 Νοεμβρίου, κι ο Κυριάκος 3 χρονών στις 12 Ιανουαρίου- αλλά κυρίως η έκπληξη μου έγκειται στο γεγονός ότι δεν μιλάνε ακόμα καθαρά...
Οπως και να έχει όμως θα είναι μια στιγμή που θα την χαρακτήριζα ιστορική... -όπως τότε που λέγαμε, η πρώτη μέρα που τρώει κρέμα, η πρώτη μέρα που τρώει μόνος του κτλ..-

Περνάνε τα χρόνια............

Μια που είπα οτι περνάνε τα χρόνια...

Τσέκαρε αυτή την απίστευτη διασκευή των Damone στο Wasted Years των τεράστιων Iron Maiden




From the coast of gold, across the seven seas
I'm travelling on, far and wide
But now it seems
I'm just a stranger to myself
And all the things I sometimes do
It isn't me but someone else

I close my eyes and think of home
Another city goes by in the night
Ain't it funny how it is
You never miss it 'til it's gone away
And my heart is lying there
And will be 'til my dying day

So understand
Don't waste your time
Always searching for those wasted years
Face up...make your stand
And realize you're living in the golden years

Too much time on my hands
I got you on my mind
Can't ease this pain, so easily
When you can't find the words to say
It's hard to make it through another day
And it makes me want to cry
And throw my hands up to the sky

So understand
Don't waste your time
Always searching for those wasted years
Face up...make your stand
And realize you're living in the golden years

11/11/10

...The desert sand mound a burial ground...


Γύρισα από την δουλειά κουρασμένος και λίγο πριν πάω να ξαπλώσω, είπα να χαλαρώσω λίγο στο ίντερνετ...
Κι εκεί που έβλεπα κάποιες αστείες φωτογραφίες, ξάφνου βλέπω ενα θέμα με εικόνες απο πόλεμο του Βιετνάμ και του Ιράκ -και τις 2-
Οι περισσότερες δεν είχαν να μου πουν κάτι ιδιαίτερο..

Μόλις είδα όμως την συγκεκριμένη φωτογραφία....δάκρυσα...
Τι να πεις στο παιδάκι αυτό; Που αθώα θα αναζητάει τον πατέρα της και θα ρωτάει "Που είναι ο μπαμπάς;"
Πως να παρηγορήσεις την σύζυγο, την μάνα, τον πατέρα...
Κι όλα αυτά γιατί;;;
Για την πατρίδα;;;;
Στην συγκεκριμένη περίπτωση....ποια πατρίδα;;; Για έλεγχο των πετρελαίων... και άνοιγμα αγορών με τους Σεΐχηδες...
Όχι οτι διαφέρει πολύ αν σε αυτή την φωτογραφία βλέπαμε εναν Έλληνα...
....
Πόλεμος......
....
Το μόνο κέρδος...νεκροί...
Κατεστραμμένες οικογένειες...
Και οι πολιτικοί -αν είναι απο την μεριά των νικητών- με πλατύ χαμόγελο και ψευτοπερηφάνια και οι άλλοι ίσως να τρέχουν να κρυφτούν κάπου στο εξωτερικό -αν δεν τους έχουν "καθαρίσει"-

Και μόλις θυμήθηκα κάποιους δικούς μας πολιτικούς και Αξιωματούχους του στρατού που πληρώσανε με την ζωή τους την έπαρση και την λογική "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει" τότε το ΄22
Τους θυμάται κανείς; Το τι έκαναν;
Μπα..κι εγώ κατά τύχη διάβασα για δαύτους...

Κι όμως γίνεται...
θέτω ερώτημα στο μυαλό μου...γίνεται τα συμφέροντα της εμπορίας όπλων -την σήμερον ημέραν- να έχει μεγαλύτερη αξία απο την ζωή ενός ανθρώπου; Χιλιάδων ανθρώπων; Εκατομμυρίων ανθρώπων;;

Κι όμως....γίνεται...

Κρίμα...
Πολλοί οι φιλειρηνιστές...ελάχιστοι οι φιλοπόλεμοι... όμως κερδίζει ο πόλεμος...

Εγραψε ο φίλος μου ο Κώστας τις προάλλες...
Imagine....Βιετναμ, Ιράκ, Γιουγκοσλαβία...Φτάνει!.....μακάρι ένα τραγούδι να άλλαζε τον κόσμο....
μακάρι Κώτσο....μακάρι....
Στον δικό μου κόσμο, μπορεί και να τον άλλαζε...
Ίσως και στον δικό σου...
Αλλά ποτέ στον πραγματικό....

Είμαι πολύ κουρασμένος για να το αναπτύξω κι άλλο....
ίσως κάποια άλλη φορά....

Πολλά τα αντιπολεμικά τραγούδια στο κεφάλι μου...
Το Imagine ήταν στο πρώτο μου blogοpost... δεν λέει να κάνω κατάχρηση...
-δεν είναι του στυλ μου-

Οπότε...όποιο μου κολλήσει περισσότερο στο μυαλό....







Iron Maiden - Afraid shoot strangers

Lying awake at night I wipe the sweat
from my brow
But it's not the fear 'cos
I'd rather go now

Trying to visualize the horrors that
will lay ahead
The desert sand mound a burial ground

When it comes to the time
Are we partners in crime?
When it comes to the time
We'll be ready to die

God let us go now and finish what's
to be done
Thy Kingdom Come
Thy shall be done... on earth

Trying to justify to ourselves the
reasons to go
Should we live and let live
Forget or forgive

But how can we let them go on this way?
The reign of terror corruption must end
And we know deep down there's
no other way
No trust, no reasoning, no more to say

Afraid to shoot strangers
Afraid to shoot strangers

7/11/10

Αφήνουμε λίγο από την "λάμψη" μας ή από την "βρωμιά" μας

Ερχόμαστε.... αυτοσυστηνόμαστε...προχωράμε....
Ο καθένας με τα προτερήματα του, με τις αδυναμίες του, με τις παραξενιές του, με την μοναδικότητα του...
Βρισκόμαστε στον δρόμο ή στο σταυροδρόμι αρκετών ανθρώπων, που άλλους θα τους επηρεάσουμε πολύ άλλους λιγότερο, μα ποτέ δεν θα περάσουμε απαρατήρητοι...
Αφήνουμε λίγο από την "λάμψη" μας ή από την "βρωμιά" μας στο διάβα τους...
Μπορεί να γνωρίσεις για 5 λεπτά κάποιον αλλά να τον θυμάσαι για πολύ καιρό...
Βέβαια μπορείς να έχεις κάποιον 5 χρόνια αλλά να εύχεσαι να μην τον είχες γνωρίσει ποτέ...
Το σίγουρο είναι ότι πάντα αφήνουμε κάτι πίσω μας....

Αυτό που έχουμε πετύχει είναι αυτό που λένε "ήταν γραφτό" ή είναι καθαρά επιλογές μας;
Αυτό που απορρίψαμε είναι αυτό που μας στοιχειώνει...μας κυνηγά...
Αλλά θα ήταν έτσι αν το είχαμε ζήσει; Μήπως στο τέλος θα το απορρίπταμε έτσι κι αλλιώς; Μήπως όμως θα ήταν καλύτερα;

Όπως και να έχει...

Πρέπει να μην μετανιώνουμε για τις επιλογές μας...
Δεν έχουμε μαντικές ικανότητες ούτε την δύναμη να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω για να διορθώσουμε τα όποια λάθη...
Πρέπει να έχουμε το θάρρος και την ευθύνη των επιλογών μας...
Και στο κάτω κάτω να είμαστε υπερήφανοι γι αυτό...

Προσωπικά για μένα, είμαι πολύ υπερήφανος για όλα αυτά που έζησα και ζω.... Γιατί ότι απόφαση έχω πάρει, την πήρα πάντα με ειλικρίνεια -άσχετα αν πλήγωσα τον εαυτό μου ή κάποιους που αγάπησα και με αγάπησαν- Τουλάχιστον ήμουν ΕΓΩ , δεν προσποιήθηκα κάποιον άλλον....
Κοιτάζομαι στον καθρέπτη και κάνω την αυτοκριτική μου...

Κανένας δεν είναι αλάθητος.... Ούτε καν ο σοφότερος όλων...

So........

Look at yourself......(Uriah Heep)



I see you runnin' - don't know what you're runnin' from.
Nobody's comin' - what'd you do that was so wrong?
Look back and turn back - look at yourself.
Don't be afraid just look at yourself.
If you need assistance - or if all you need is love,
there's no point in hiding - tell me what your frieghtened of.
You've got a friend just look at yourself.
Don't be afraid just look at yourself.
Look back and turn back - look at yourself.
Don't be afraid just look at yourself.

30/10/10

Πόσο πάτο μπορούμε να φτάσουμε ακόμα......

Με αυτό τον ρυθμό το 2015 θα έχω 21 αναρτήσεις.....
Καλησπέρα.....
Τα πράγματα πάνε απο το κακό στο χειρότερο
Η "κυβέρνηση" κάνει ότι είναι δυνατό να επιταχύνει τον προ ν-ετίας σχεδιασμό για την απόλυτη επικράτηση του ιμπεριαλισμού
Να βάλω και τον σχεδιασμό για τον πλήρη έλεγχο των πολιτών;
Ωραία... που φτάνουμε;
Μάλλον σε ενα σενάριο που κάποτε ίσως να το έχουμε δει σε ταινία, να το έχουμε διαβάσει σε βιβλίο... μα τι λέω.... νομίζω πως τα έχω μεν διαβάσει αλλα όχι απο κάποιον συγγραφέα... αλλά στο βιβλίο της παγκόσμιας ιστορίας..
Η ιστορία επαναλαμβάνεται!
θα φτάσουμε στο σημείο που ήταν η Ρωσία πριν σκάσει μύτη ο Μάρξ ή ο Λένιν... θα φτάσουμε στο σημείο πρίν την Γαλλική επανάσταση... θα φτάσουμε στο σημείο... του Αμερικάνικου εμφυλίου...
Τραβηγμένο ίσως να πει κάποιος...
Χμμμμμμ......
Λες ε;
Τα γεγονότα εμένα μου δείχνουν οτι κάπου εκεί πάμε...
Το χειρότερο δεν ξέρω αν είναι οτι θα φτάσουμε εκεί -που σίγουρα εκεί θα φτάσουμε- ή το οτι, το αφήνουμε να φτάσει εκεί..
Ο κόσμος... -όχι ο πλανήτης...αλλά αυτοί που ζουν και δρουν (;) στην Ελλαδίτσα- κοιμάται όρθιος...
Του κλέβουν τα λεφτά απο τον μισθό, απο την σύνταξη, του βάζουν να πληρώσουν υπερβολικούς φόρους, του ανεβάζουν τις τιμές σε προϊόντα πρώτης ανάγκης, οι ΔΕΚΟ κάνουν ότι γουστάρουν με τα τιμολόγια, τον ξεφτιλίζουν μέσα κι έξω απο νοσοκομεία, μέσα κι έξω απο δημόσιες υπηρεσίες, τον τρομοκρατούν μέσω των media κτλ κτλ... αλλά αυτός ο κατα τ άλλα υπερήφανος λαός..κοιμάται τον ύπνο του δικαίου... μέχρι που θα ξυπνήσει (;) λίγο πριν την γκιλοτίνα...
Βόλεμα.... και τώρα ειδικά που έχουμε και εκλογές.... ποίος να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα -όχι του τόπου- του κόσμου...
Για να δούμε...
Πόσο πάτο μπορούμε να φτάσουμε ακόμα......

29/12/09

All the fools....

Να'μαι πάλι εδώωωωω
Μετά από πάρα πολύ καιρό απραξίας, δηλώνω παρών.
Πολλά έχουν συμβεί από την τελευταία φορά που έγραψα σε αυτό το περίφημο blog.
Τα περισσότερα αποκαρδιωτικά. Τόσο, που δεν είχα την διάθεση να σχολιάσω τα "τι" και τα "πως".
Αυτό το blog δεν δημιουργήθηκε έτσι απλά για να σχολιάζει μόνο και μόνο για σχολιάζει, ούτε για να αποκτήσει οπαδούς.
Δεν το διαφημίζω έτσι κι αλλιώς (ούτε καν η καλή μου γνωρίζει την ύπαρξή του). Όσοι το διαβάζουν θα το διαβάσουν είτε από τύχη είτε από ψάξιμο στο προφίλ του fb (πάλι από τύχη)

Έχουμε αλλαγή στην κυβέρνηση! Άλλαξαν κάποια πρόσωπα, άλλαξαν ονόματα τα υπουργεία. Άλλαξε όμως και η νοοτροπία "ότι αρπάξουμε"; Θα φανεί..
Η "κρίση" εξακολουθεί να κατασπαράζει την οικονομία μας και φέρνει όλο και περισσότερο τον φτωχό στην εξαθλίωση...
Κάποια ¨μέτρα" έχουν παρθεί, όπως σε μερικά ζητήματα με τον Τειρεσία που ας πούμε είναι λιγότερο αυστηρά.

Αλλά μέτρα για να αυξήσουν τους μισθούς που στην ουσία αυτοί θα είναι που θα βοηθήσουν να ξεφύγουμε από αυτό το αδιέξοδο, δεν βλέπω να έχουν σκοπό να πάρουν. Αντιθέτως πάλι σφίξιμο το λουρί.
Εντάξει, κάτι έξοδα από τις δημόσιες υπηρεσίες κτλ κτλ θα τα κόψουν, αλλά πάλι αυξάνονται φόροι σε τρόφιμα και σε τέλη κυκλοφορίας. (για τα ποτά και τα τσιγάρα προσωπικά δεν με ενοχλεί να πάει και 200% πάνω)
ΟΚ δεν είμαι ούτε λογιστής ούτε τεχνοκράτης, αλλά πόσο δύσκολο είναι να κόψουν λίγο και από τα κονδύλια που προορίζονται για τα οπλικά συστήματα και να δοθούν σε μισθούς π.χ.;

Και να ρωτήσω και κάτι ακόμα...
Οι της ΣΕΒ, που είναι η "ραχοκοκαλιά" της οικονομίας (γιατί αυτοί αποφασίζουν για τις αυξήσεις του μισθού κτλ) πού βρίσκονται τώρα που είναι δύσκολες οι εποχές για την χώρα τους; Μήπως κοιτάνε την τσεπούλα τους (που λέει ο λόγος τσεπούλα) πως να παραμείνει γεμάτη; Και μετά την "κρίση" να μας το παίζουν υπερασπιστές της οικονομίας; Θα πέσει πολύ γέλιο.
Θα προλάβουμε όμως να το ζήσουμε;;;

Τελευταία αυτό το παραμύθι με το 2012 αρχίζει και με κουράζει.
Τι ταινία έχουν γυρίσει, τι ντοκιμαντέρ με τους Μάγια τι τώρα τελευταία ανακαλύψανε χαμένο βιβλίο του Νοστράδαμου και πως μέσα γράφει ότι πρόβλεψε το τέλος του κόσμου το 2012...
Πόσο πολύ γουστάρουν να τρομοκρατούν τον κόσμο ρε γαμώτο...
Πριν κάποια χρόνια λέγανε για το 2000. Θυμάστε;;; Και τι δεν ακούστηκε και γράφτηκε....
Και πάλι ταινίες και πάλι ντοκιμαντέρ και πάλι ο Νοστράδαμος το πρόβλεψε... Φτάνει ρε!
Όχι οι πόλοι λιώνουν όχι η οικολογική καταστροφή κτλ
Ο πλανήτης θα εξακολουθεί να υπάρχει όπως και τόσα εκατομμύρια χρόνια. Έχει φάει μετεωρίτες, παγετώνες, ξηρασίες, κατακλυσμούς, κτλ κτλ ε, και πάλι με το λιώσιμο των πάγων πάλι θα κάνει τον κύκλο του και θα δημιουργηθούν ξανά..τώρα σε 10.000 χρόνια, σε 20.000; Δεν ξέρω.
Ο άνθρωπος μπορεί να πάθει νίλα. Τώρα αν θα χαθεί απο προσώπου γης και θα μας ανακαλύψουν εξερευνητές κάποιου μελλοντικού κόσμου όπως εμείς ανακαλύψαμε τους δεινόσαυρους, είναι ένα προβλέψιμο γεγονός που αν το δίναν οι bookmakers θα είχε απόδοση 1,10

Μην τσιμπάτε το τυράκι....

Προβλέπω να γίνει του Mad Max το κάγκελο.... Έχουμε άλλα 100 χρόνια μέσα στο νερό.

Το ότι οι Μάγια δεν είχαν προβλέψει τον δικό τους χαμό, αυτό δεν μετράει;;;;

Έχουμε μπει στην εποχή της αυτοπροβολής και της απρόκλητης ηλιθιότητας.

Μπαίνεις στο you tube ή στο facebook και βλέπεις κάθε καρυδιάς καρύδι -κάθε ηλικίας- να αυτοπροβάλλεται συνήθως με προκλητικές φωτογραφίες ή βίντεο και έχουν καμιά 5 χιλιάδες "φίλους" ο καθένας ή -κυρίως όμως- καθεμιά. Και μετά μου λες ότι δεν υπάρχει ρομαντισμός!

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι το πορνό είναι το πιο πετυχημένο εμπόριο, και μετά ακολουθούν όπλα και ναρκωτικά.... Τι να πεις....

Αυτό που μου την δίνει περισσότερο είναι η βλακεία και η ηλιθιότητα, όχι τον νοητικά "καθυστερημένων" αλλά των νοητικά "προηγμένων" (σπουδαγμένων κτλ κτλ). Αυτοί για μένα είναι διπλά βλάκες και ηλίθιοι, και η μόνη λύση είναι να πάρουν ένα καράβι ή ένα αεροπλάνο και να πάνε να εγκατασταθούν σε μια χώρα που μόνο τέτοιου είδους ζωντανά να κατοικούν εκεί. Και οι υπόλοιποι θα ηρεμήσουν από τον ανόητο που παρκάρει στο πεζοδρόμιο και στην "ειδική" ράμπα που εξυπηρετεί ΑΜΕΑ και θα γλυτώσουμε τους τύπους που δεν σέβονται την αξιοπρέπεια του συνανθρώπου τους και πολλούς ακόμα που θα έπρεπε να γράφω μέχρι αύριο (και βαριέμαι)

Δεν λέω ότι εγώ είμαι πανέξυπνος, κι εγώ πιάνομαι κορόιδο όταν μου ζητάνε ελεημοσύνη από την "Πάμφτωχοι ΑΕ" και αγοράζω το γάλα 1,50 (ενώ τώρα έχουν έκπτωση 30% και το παίρνω 1,20! λόγω κυρίως της Βλάχας -δόξα τον Θεό- που το αγοράζει μόνο με 1 ευρώ!) και πολλά άλλα, αλλά τουλάχιστον σέβομαι τον γείτονά μου και δεν του παίζω τσίτα την μουσική στις 15:00 το μεσημέρι, και ούτε θεωρώ τον δρόμο δικό μου για να κάνω ότι γουστάρω σε αυτόν!

Τέλοσπάντων, έχω και τα πιτσιρίκια μου που δεν με αφήνουν σε ησυχία, οπότε θα κλείσω σύντομα...

Για τους βλάκες που ανέφερα παραπάνω, θα τους αφιερώσω το All the Fools από τον σούπερ κοντό Ronnie James Dio...

Είχα κάποτε έναν "συνάδελφο" που όταν τον απάντησα Dio στην ερώτησή του τι ακούω, έκανε την εξής επερώτηση... "Ποιος είναι αυτός ο Ντίος;;;"



There's perfect harmony
In the rising and the falling of the sea
And as we sail along
I never fail to be astounded by
The things we'll do for promises
And a song

We are the innocent
We are the damned
We were caught in the middle of the madness
Hunted by the lion and the lamb
Ooh - Ooh

We bring you fantasy
We bring you pain
It's your one great chance for a miracle
Or we will disappear
Never to be seen again

And all the fools sailed away
All the fools sailed away
Sailed away

We bring you beautiful
We teach you sin
We can give you a piece of the universe
Or we will disappear
Never to return again

And all the fools sailed away
All the fools sailed away
All the fools sailed away
They sailed away
Sailed away

And as we drift along
I never fail to be astounded
By the things we'll do for promises
And a song

We are the innocent
We cut we bleed
We're your one great chance for a miracle
And a miracle is something you need

They'll take your diamonds
And then give you steel
You'll be caught in the middle of the madness
Just lost like them
And part of all the pain that they feel, yeah

And all the fools sailed away
All the fools sailed away
All the fools sailed away
Leaving nothing, nothing more to say
All the fools sailed away

They say you're beautiful
And they'll always let you in
But doors are never open
To the child without a trace of sin

Sail away

1/10/09

Αδέρφια ζείτε εσείς μας οδηγείτε...

Στις 4 του μηνός συμπληρώνονται 10 χρόνια από τον άδικο χαμό 6 αδερφών μας...
Ο johnnyxatz έκανε ένα εκπληκτικό βίντεο αποτίοντας φόρο τιμής...
Σε συνδυασμό με το πραγματικά υπέροχο τραγούδι γραμμένο από τον Γιάννη Γκιούρα και ερμηνευμένο με πολύ ψυχή από τον Μίλτο Ιωαννίδη....

Δεν έχω πολλά λόγια να πω.. γιατί αυτό το βίντεο τα λέει πραγματικά όλα...
Όλος ο πόνος μας... όλες οι σκέψεις μας... όλη η αγωνία μας.... είναι αποτυπωμένα σε αυτό το τραγούδι...
Δεν μπορώ να ξεχάσω την ημέρα που το διάβασα στις εφημερίδες....την στιγμή που το έβλεπα στις ειδήσεις...

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΤΟΣΟ ΑΔΙΚΑ....

ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΕΤΩΝ 17
ΤΖΙΟΒΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΕΤΩΝ 18
ΘΕΜΕΛΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΕΤΩΝ 19
ΖΑΠΟΥΝΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΕΤΩΝ 20
ΓΚΑΝΑΤΣΙΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΤΩΝ 21
ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΤΩΝ 25

Την Δευτέρα δεν θα υπάρχουν πανό στην ΤΟΥΜΠΑ...
Μόνο τα πανό με τα ονόματα των παιδιών και το πανό του ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ που πάνω σε αυτό ανέσυραν τα άψυχα κορμιά των αδερφών μας και ποτίστηκε με το αίμα τους....
Θα ακουστούν τα ονόματά τους....
Θα ακουστεί το σύνθημα "ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ"

Την Δευτέρα πρέπει να αφιερώσουμε την νίκη στην μνήμη τους...

Εδώ είναι το υπέροχο βίντεο....

19/8/09

Nothing To Say

Γίνετε ρε παιδάκι μου να έχουμε γνώμη για τα πάντα;;;
Γιατί το παίζουμε συνέχεια ξερόλες;;
Γιατί κάθε φορά που ασχολούμαστε με κάποιο θέμα που δεν κατέχουμε να ρισκάρουμε με τις πιθανότητες να μας πιάσουν στα πράσα με τις αερολογίες που λέμε;;;
Το πιο έντιμο και σταράτο είναι να κρατάς το στόμα σου κλειστό ή απλώς να λες ότι δεν έχω άποψη για αυτό το θέμα... τόσο απλά...
Ίσως γιαυτό κι εγώ δεν γράφω αρκετά .... αλλά όπως λέει και ο τίτλος εδώ δεν είμαι για να σχολιάσω τα πάντα.. απλά να αναφέρω κάποιες σκέψεις μου...

Το τραγούδι του μεγάλου Anderson τα λέει όλα..



Everyday theres someone asking
What is there to do?
Should I love or should I fight
Is it all the same to you?
No I say I have the answer
Proven to be true,
But if I were to share it with you,
You would stand to gain
And I to lose.
Oh I couldnt bear it
So Ive got nothing to say.
Nothing to say.
Every morning pressure forming
All around my eyes.
Ceilings crash, the walls collapse,
Broken by the lies
That your misfortune brought upon us
And I wont disguise them.
So dont ask me will I explain
I wont even begin to tell you why.
No, just because I have a name
Well Ive got nothing to say.
Nothing to say.

Climb a tower of freedom,
Paint your own deceiving sign.
Its not my power
To criticize or to ask you to be blind
To your own pressing problem
And the hate you must unwind.
So ask of me no answer
There is none that I could give
You wouldnt find.
I went your way ten years ago
And Ive got nothing to say.
Nothing to say.



Υ.Γ. Σταμάτησα την δεύτερη δουλειά και επιτέλους θα έχω πραγματικά την δυνατότητα να περάσω ποιοτικές ώρες με την οικογένειά μου.....

21/7/09

Fools

Έπαιζα με τα πιτσιρίκια στο σαλόνι και κατά λάθος άνοιξε η τηλεόραση στο μουσικό κανάλι mezzo. Εκείνη την ώρα ξεκίνησε συναυλία με πιάνο σε κονσέρτα του Μπετόβεν (4,9,22 & 32) Σταματήσαμε το παιχνίδι και παρακολουθήσαμε την συναυλία με πολύ ενδιαφέρον. Ο Κυριάκος άρχισε να χορεύει και ο Αλέξανδρος προσπαθούσε να τραγουδήσει! Υπέροχο... τι μπορεί να σου κάνει η καλή μουσική ε;
Και κάπου εκεί έκανα μια σκέψη... Κλασικά κομμάτια από τόσους μεγάλους συνθέτες ακούγονται ευχάριστα ακόμα και σε "μουσικά απαίδευτους" και όχι μόνο αυτό, αλλά εξακολουθούν να παίζονται και να κρατάνε ζωντανό το ενδιαφέρον των μουσικόφιλων όλα αυτά τα χρόνια και πολύ πιθανόν και για πολλά ακόμα... για να είμαι ακριβής... για πάντα...
Είναι διαχρονικοί!
Πέρα από την ποιότητα που είχαν αυτά τα μυαλά, ίσως είχαν και κάτι ακόμα στο πίσω μέρος του μυαλού τους... την υστεροφημία...μπορεί να μην το είχαν όλοι συνειδητά στο μυαλό τους, αλλά πιστεύω ότι αρκετοί σίγουρα την υπολόγιζαν...
Και έρχομαι και κάνω σύγκριση με τα τραγούδια που ακούμε αυτά τα χρόνια... Να πιάσουμε της "τσούλες της γης" της "μεγάλης κυρίας" και όλα τα άκυρα -κυριολεκτικά- που ακούγονται στα ραδιόφωνα και στα μπουζούκια; (να μην αναφερθώ σε electro-techno-pop-hiphop-etc) Θα μου πει ίσως κάποιος που θα υποστηρίζει το συγκεκριμένο "κίνημα"... τα ακούμε για διασκέδαση... και ρωτάω εγώ, από πότε η διασκέδαση έχει τόσο κακή ποιότητα; Και γιατί αφού ίσως μας την πασάρανε κάποιοι εμείς τους ακολουθήσαμε; (φυσικά δεν είμαστε πρόβατα μόνο στην διασκέδασή μας αλλά και σε πολύ πιο σοβαρά ζητήματα)
Ευτυχώς στην rock τέτοια φαινόμενα δεν υφίστανται για πολύ...βασικά δεν προλαβαίνουν να αγαπηθούνε από το original rock κοινό...κάτι τέτοιοι τύποι παίρνουν αυτό που τους αξίζει...άγνοια..κι άσε να πλουτίζουν κάτι Δέσποινες και κάτι τυχάρπαστοι από talent shows κτλ...
Ευτυχώς για μας τους ροκάδες που είχαμε αρκετούς δημιουργούς που είχαν παρόμοιες ανησυχίες (ποιότητα και υστεροφημία) και έχουμε να ακούμε τα τραγούδια τους και να μας φτιάχνουν την ψυχική μας διάθεση και αρκετές φορές να μας βοηθάνε να σταθούμε στα πόδια μας... Τραγούδια που μιλάνε για κοινωνικά προβλήματα, για έρωτες, για τον πόλεμο και τις απάνθρωπες συνέπειές του, για προσωπικά όνειρα, για 1002!
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα και σήμερα ζωντανοί θρύλοι της μουσικής μας και έχουμε την δυνατότητα να τους δούμε από κοντά...Deep purple...απλά δεν χάνονται..κι ας τους έχω δει άλλες 2 φορές...
Αλλού ήθελα να καταλήξω, αλλού κατέληξα... αλλά αν έχεις 2 πιτσιρίκια συνέχεια μέσα στα πόδια σου δεν είναι και πολύ εύκολο να έχεις την συνέχεια που είχες στο μυαλό σου...
Τέσπα...23 του μήνα βλέπω τους πολύ σημαντικούς (ιστορικά) deep purple και στις 25 (ώρα 2100 στην παραλία της Νέας Φωκαίας) ο ΜΟΝΦ (Μοτοσικλετιστικός Όμιλος Νεας Φωκαίας) έχει τους δικούς μας θεούς Blues Wires σε μια αυστηρώς ροκάδικη νύχτα...η είσοδος ελεύθερη...

Άντε αρκετά με την κλασικούρα... πάω να ακούσω κανα ροκάκι...

οι παρακάτω στίχοι είναι από το αγαπημένο μου τραγούδι των deep purple - fools... με ποιο ελληνικό "άσμα" να το συγκρίνεις ρε φίλε... απλά δεν γίνεται... απολαύστε το...



Im crying Im dying

I can see whats wrong with me
Its in my head
I can see whats gonna be
As I lie in my bed
Man is not my brotherhood
I am of the dead
I died as I lived as I loved and was born
On some distant hill
The reasons to hide were the reasons I cried
Fools pass laughing still

There can be bad blood in all I can see
Its in my brain
You dont know the pain I feel
As I must live again
Rocks and stones cant bruise my soul but
Tears will leave a stain
They smile to themselves as they lay down my head
On some distant hill
The blind and the child sweep a tear from their eye
Fools smile as they kill

I got my own way to go and now I want
To take your minds
I believe if you could see
The blood between the lines
I believe that you could be
A better kind
Please lead the way so the unborn can play
On some greener hill
Laugh as the flames eat their burning remains
Fools die laughing still

27/6/09

Μείωση μισθού στο δημόσιο, "πλασματικός χρόνος" για ιδιώτες

Πάλι πέρασε ο καιρός χωρίς σχόλιο... Πως να γράψεις και με τι διάθεση με όλα αυτά που διαβάζω στις εφημερίδες; (τηλεόραση την έχω κόψει παρά μόνο για καλές ταινίες...και φυσικά αγώνες -κυρίως της ΠΑΟΚάρας)

Διαβάζω για τις αντιδράσεις της ΑΔΕΔΥ για το ότι σε όσους εργάζονται στο Δημόσιο θα τους μειωθεί ο μισθός... Δεν λέω κι αυτό άδικο είναι, όπως και να έχει (άσχετα αν κάποιοι δουλεύουν και κάποιοι όχι)... Αλλά αντί να μειώσουν τους παχυλούς μισθούς των διευθυντάδων και των προέδρων και των υψηλόβαθμων στελεχών, που ξεπερνούν τις 4.000 ευρώ, ΠΑΛΙ να την πληρώσει ο καημένος ο υπάλληλος; ΠΑΛΙ ο χαμηλόμισθος; (που να μιλήσουμε και για ιδιωτικό τομέα...) Επιτέλους! Τι λογική είναι αυτή; Δεν βλέπουν ότι έτσι δυσχεραίνουν την όποια κρίση στα Ελληνικά νοικοκυριά; Πόσο μυαλό και κοινωνική ευαισθησία πρέπει να υπάρχει για να δει κανείς ότι για να ανασάνει ο κόσμος χρειάζεται αύξηση στον μισθό; Ποια είναι η κοινωνική πολιτική της όποιας κυβέρνησης;
Θυμάμαι πριν 2-3 χρόνια είχαν συμφωνήσει η ΓΣΕΕ με τους της ΣΕΒ αύξηση περίπου στο 1 ευρώ ανα κάποιο χρονικό διάστημα (κι αυτό όχι αμέσως αλλά σε 3 δόσεις!!!) Την ίδια χρονιά η ΔΕΗ ανέβασε 6 φορές τα τιμολόγιά της!!! Έλεος!!!

Σε αντίθεση τώρα με το δημόσιο, στον ιδιωτικό τομέα υπάρχει η δυνατότητα να "κερδίσουν" χρόνια στον αγώνα για την σύνταξη! Πώς; Άν τα παιδιά τους έχουν γεννηθεί μετά την 1η Ιανουαρίου του 2000! Με 1 παιδί "κερδίζουν" 1 χρόνο, με 2 παιδιά 3 χρόνια και με 3 παιδιά και πάνω 5 χρόνια! Δεν έχουν αυτή την δυνατότητα αποκλειστικά και μόνο οι μητέρες...μπορούν να το διεκδικήσουν και οι πατεράδες... Αρκεί να αρνηθεί με υπεύθυνη δήλωση ότι δεν θα κάνει χρήση του δικαιώματος.

Κατά τα υπόλοιπα η αποκάλυψη της ημέρας ήταν η ατάκα του Χριστοφοράκου (του ποιου;;; Του τύπου με τις μίζες ντε...Μίζενς;;;) Πως "φοβάμαι για την ζωή μου. Είναι μπλεγμένοι μια ντουζίνα πολιτικών..." Σωωωωπααααααααα!!! Απίστευτο!!! Μήπως θα τον "αυτοκτονήσουν" κι αυτόν;;;; Όπως εκείνο το παλικάρι από την υπόθεση της Vodafone; Ελπίζω και εύχομαι πως όχι. Αλλά είμαι πεπεισμένος ότι ούτε σε 100 χρόνια θα τιμωρηθούν οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί... ούτε σε αυτή αλλά ούτε σε καμία υπόθεση...

Με ρωτάει κάποιος.. "Τρέχεις αγχώνεσαι για τον ΠΑΟΚ, ασχολείσαι με αυτόν, λες και έχεις να κερδίσεις τίποτα..." Και με τι να ασχοληθώ ρε μπάρμπα; Με το σάπιο το πολιτικό σύστημα; Με την μαφιόζικη και "ωχαδερφιστική" νοοτροπία του Νεοέλληνα; Τουλάχιστον με τον ΠΑΟΚ με συνδέει και ο τόπος καταγωγής μου. Ο παππούς μου ήταν από την Πόλη, και ζούσε στο Πέρα! Ως γνωστόν ο ΠΑΟΚ όταν ιδρύθηκε αρκετοί παίκτες ήταν από το Πέρα Κλούμπ!
Και στο φινάλε πέρα ότι εκφράζει την καταγωγή μου, είναι και ένα επαναστατικό σωματείο! Άσχετα από την λάσπη που έχει δεχθεί κατά καιρούς ότι είναι στο άρμα του ενός και του άλλου, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Και δεν αναφέρομαι στους παράγοντες της σύγχρονης ιστορίας, γιατί αυτοί ΔΕΝ ήταν ΠΑΟΚτσήδες και κοιτούσαν το προσωπικό συμφέρον τους, αλλά αναφέρομαι στους οπαδούς που έχουν δώσει αμέτρητους αγώνες κατά της αδικίας! Τα πιο πρόσφατα; Οι πορείες και οι διαμαρτυρίες για τους οπαδούς που μπήκαν μέσα γιατί κρατούσαν έναν πυρσό! Και όχι μόνο για τους ΠΑΟΚτσήδες αλλά για τους οπαδούς ΟΛΩΝ των ομάδων! Και αυτοί ήταν που ξεκίνησαν τον αγώνα...Μετά ακολούθησαν οι του Πανιωνίου...από άλλη ομάδα δεν θυμάμαι αυτή την στιγμή...
Τέλος πάντων, όπως και να έχει, για μένα ο ΠΑΟΚ είναι η τρίτη -κακά τα ψέμματα- διαφυγή από την μίζερη πραγματικότητα. Η πρώτη είναι η οικογένειά μου, και δεύτερη είναι η μουσική! Αλλά δεν παύει να μου προσφέρει εξ' ίσου δυνατές συγκινήσεις..

Αυτά πάνω κάτω...για τα θέματα που ανέφερα παραπάνω δεν έχω κάποιο τραγούδι που να συσχετίζεται...
Ελπίζω να τα πούμε και αύριο με κανένα ευχάριστο νέο...
Να περνάτε καλά

22/5/09

Sound of silence

Χθες είχα την ονομαστική μου εορτή -να με χαίρεστε!- αλλά δεν υπήρχε διάθεση για σχόλια...
Ένα γεγονός που είχε συμβεί το απόγευμα με χάλασε την διάθεση... δυστυχώς κάποια παλικάρια χάσανε την ζωή τους από μια απερισκεψία κάποιου οδηγού...
Δεν τα ήξερα τα παλικάρια, αλλά δεν είναι λιγότερος ο πόνος που θα ένιωθα αν έχανα κάποιον "γνωστό" μου... Ίσως η διαφορά να είναι ότι δεν θα τους θυμάμαι όσο οι δικοί τους...
Θέλω, με αφορμή το παραπάνω περιστατικό, να αναφερθώ στους οδηγούς, ανεξαρτήτως οχήματος (είτε φορτηγό, είτε αυτοκίνητο, είτε μηχανή, είτε λεωφορείο) που ξεχνάνε ότι μια απερισκεψία είναι αρκετή να χαθεί ή να χαθούν ζωές...ακόμα ΚΑΙ η δική τους!
Έχουμε μάθει εδώ στην Ελλάδα να ΜΗΝ είμαστε υπεύθυνοι! Στα πάντα...
Από την ουρά για κάποιο ταμείο, μέχρι ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε!
Πραγματικά δεν έχω και πολύ όρεξη, δεν θα συνεχίσω με αυτό το θέμα...

Η εικόνα των λουλουδιών στο σημείο που αυτοί οι άνθρωποι χάσανε την ζωή τους με βουτάει σε μαύρη διάθεση.

Δεν είναι οι πρώτοι και δυστυχώς δεν θα είναι και οι τελευταίοι...

Δυστυχώς μερικά καμπανάκια χτυπάνε μέσα μας όταν χτυπάνε με μοιραίο τρόπο κάποιον "γείτονα"... Αλλά γρήγορα ξαναγυρνάμε στην καθημερινότητα που είχαμε πριν από αυτό και συνεχίζουμε σαν να μην έγινε ποτέ!!!!

Sound of silence.....................................................................................................................................

19/5/09

Working Class Hero

Είχα υποσχεθεί ότι θα σχολιάζω τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα...Αλλά ευτυχώς δεν είπα από ποια εβδομάδα... :)

Είχα μια κουβέντα με έναν κύριο που πρέπει να είναι γύρω στα 55... Περί πολιτικής...
Μου είπε πως υπάρχουν γραφεία που αγοράζουν κάποιους αριστούχους μαθητές, τους δίνουν υποτροφία, και τους προωθούν -αν βέβαια δουν ότι υπάρχει το "απαιτούμενο ταλέντο"- στην πολιτική. "Ελαφρώς "ψαγμένο" από την πλευρά του" είπα...
Αλλά έχω την εξής απορία...
Σε χαλάει το "γραφείο" για την κατάντια της πολιτική νοοτροπίας και ζωής αυτού του τόπου; Δεν κοιτάς την νοσηρή αυτή εικόνα στον καθρέπτη σου;
Ας τα πάρουμε τα πράγματα με την σειρά...
Ξεκινάμε από το σπίτι...
Τι θα ψηφίσει το παιδί σου για πρώτη φορά; Ότι πει -παραδοσιακά- ο μπαμπάς!
Πάει το παιδί σου για πρώτη φορά στο πανεπιστήμιο...τι αντικρίζει με το που θα μπει μέσα στο κτίριο; Κάποιον μαντραχαλά η κάποια ωραία δεσποινίς που θα σε αρχίσει το μπαλαμούτι για το ένα η το άλλο κόμμα!
Από κει το βάζουν σε κλίκες, τον τάζουν βοήθεια στα μαθήματα, και δεν ξέρω τι άλλο, το φανατίζουν και είναι έτοιμο για την συνέχεια της ζωής του...
Πάμε στους πολιτικούς...Που δεν χρειάζεται να πω και πολλά αλλά να εκφράσω μια απορία...
Παίρνουν έναν αρκετά ικανοποιητικό μισθό. Τα πάντα για την πάρτη τους είναι πληρωμένα (από το σώβρακο μέχρι την σουίτα) Για κάποια εμφάνιση κάπου παίρνουν κάποιο ποσό. Και δεν ξέρω από που αλλού παίρνουν χρήματα -βλέπε επιχειρηματίες-χορηγούς-... Γιατί ρε γαμώτο όταν παίρνουν ένα αξίωμα, αρπάζουν μίζες, στέλνουν πακέτα στα σωματεία που είναι πρόεδροι, και καταχράζονται χρήματα του δημοσίου; (δηλαδή δικά μου λεφτά και δικά σου) ΔΕΝ τους φτάνουν ΟΛΑ αυτά που έχουν πριν καν μπούνε στην βουλή; ΔΕΝ τους φτάνουν αυτά που τους δίνει η βουλή;
Μήπως έχουν βάλει κάποιο στοίχημα μεταξύ τους για το ποιος θα αρπάξει τα περισσότερα;
Πέρα από αυτό όπως και να έχει το πράγμα, έχεις δεν έχεις αποδείξεις δεν τιμωρείτε κανείς τους...
Υπήρχαν αποδείξεις ότι ο περίεργος τύπος που είχε πηδήξει από το φωταγωγό είχε δώσει σε κάθε σωματείο -περίπου 30 σωματεία- που ήταν πρόεδρος από 20.000 μέχρι 50.000 ευρώ! Γιατί αυτά τα λεφτά δεν τα πήραν πίσω; Μετά από την απομάκρυνση του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται;
Έχουν βάλει και αυτό τον νόμο περί ευθύνης υπουργού, που δεν πρόκειται να τιμωρηθεί κανείς τους. Άρα μας πιάσουν δεν μας πιάσουν, είμαστε ΟΚ!
Μόνο αν από την Ευρωπαϊκή Ένωση βγάλουν κανέναν νόμο που θα μας επιβάλει να τιμωρούμε τον καταχραστή, θα μας σώσει...
Πως να έχω αισιόδοξο βλέμμα στο μέλλον της πολιτικής ζωής του τόπου μας όταν ακόμα και σήμερα οι πράσινοι και οι μπλε μετά από ΟΛΑ αυτά που μας έχουν κάνει παίρνουν μαζί 75%;
Όχι ότι πιστεύω πως αν βγουν οι κόκκινοι ή οι σταυροφόροι θα αλλάξει κάτι...
Απλά δεν ψηφίζω κανέναν τους...Όλοι είναι μέσα σε αυτό το σάπιο σύστημα. Κανένας δεν μπορεί να αξιώσει την είσοδό του στην βουλή αν δεν έχει περάσει "εξετάσεις" Κι αν κάποιος έχει περάσει έτσι -χωρίς εξετάσεις- φοβάμαι ότι δεν θα του δώσουν ποτέ κάποιο πόστο που να κρίνει την τύχη μας...
Έτσι απλά...Τα πάντα είναι βρώμικα...
Το ξέρουμε, αλλά δεν κάνουμε τίποτα...
Πάλι θα ψηφίσει ο ....νεοΈλληνας και πάλι τους ίδιους θα έχουμε και πάλι τα ίδια θα ζήσουμε...πάλι θα καταχραστούν τα χρήματά μας, πάλι από εμάς θα ζητούν να πληρώσουμε την ζημιά..πάλι εμείς θα σφίξουμε το ζωνάρι...
Αν δεν τρώγανε από την ασφάλειά μου που με κρατάνε κάθε μήνα από τον μισθό μου, αν δεν τρώγανε από τους φόρους που πληρώνω κάθε χρόνο, και αν δεν τρώγανε από τις επιχορηγήσει-επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα είχα και δασκάλους σε όλα τα σχολεία, και καινούργια σχολεία και σωστό φαγητό στα σχολεία, και ιατρικό προσωπικό στα νοσοκομεία, και καλύτερα νοσοκομεία, και καλύτερη εξυπηρέτηση στον πολίτη και περισσότερη ασφάλεια θα είχα. Αλλά για χάρη της απληστίας τους δεν έχω τίποτα που να πλησιάζει το μέτριο βαθμό σε αυτά που με προσφέρουν... Που είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ να με προσφέρουν...


Κάνουν συνέδρια για την καταπολέμηση της πείνας...Ποιοι; Αυτοί που δεν πεινάσανε ποτέ;;;

Δεν κυνηγάνε τους μεγαλοαπατεώνες που χρωστάνε εκατομμύρια στο δημόσιο, και κυνηγάνε τον μεροκαματιάρη ή τον μικρέμπορα για 500 ευρώ!

Ευτυχώς υπάρχει η οικογένειά μου που είναι ένα καταφύγιο για μένα και δεν παθαίνω μεγαλύτερη ζημιά από την άρρωστη αυτή εικόνα του τόπου μου...

Δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί, φταίμε και εμείς...όχι μόνο που ψηφίζουμε αυτούς που μας υποδεικνύουν, αλλά κυρίως για αυτά που καθημερινά κάνουμε στον μικρόκοσμό μας.

Έχω τον κλασικό..νεοΈλληνα που κι αυτός κάνει την απατεωνιά του (μικρή μεγάλη δεν έχει σημασία) και βρίσκει τρόπο να περνάει το δικό του...σε βάρος κάποιου άλλου που θέλει να είναι έντιμος...

Αυτά σε γενικές γραμμές...

Την Πέμπτη εύχομαι να σχολιάσω κάτι περισσότερο ευχάριστο...

Θα κλείσω με το "Working Class Hero" του τεράστιου John Lennon



As soon as you're born they make you feel small
By giving you no time instead of it all
Till the pain is so big you feel nothing at all
A working class hero is something to be

They hurt you at home and they hit you at school
They hate you if you're clever and they despise a fool
Till you're so fucking crazy you can't follow their rules
A working class hero is something to be

When they've tortured and scared you for twenty odd years
Then they expect you to pick a career
When you can't really function you're so full of fear
A working class hero is something to be

Keep you doped with religion and sex and TV
And you think you're so clever and classless and free
But you're still fucking peasants as far as I can see
A working class hero is something to be

There's room at the top they're telling you still
But first you must learn how to smile as you kill
If you want to be like the folks on the hill
A working class hero is something to be
If you want to be a hero well just follow me

3/2/09

Πέρασε πολύς καιρός... Γίνανε τόσα πολλά... Από που να ξεκινήσεις... Από τα σκάνδαλα; Από Την δολοφονία του μικρού Αλέξη; (που μέσα σε όλα τα άλλα μάλλον ξεχάστηκε γρήγορα ο άδικος χαμός του) Τον Αρχιμανδρίτη με κάποιους δικηγόρους και γιατρούς που ήταν σε κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας; Την οικονομική κρίση; Τι να σχολιάσει κανείς πάνω σε αυτά; Εγώ προσωπικά τα έχω χαμένα! Τι κόσμος είναι αυτός; Μέχρι που θα πάει αυτή η κατρακύλα; Η αξία της ζωής έχει πλέον μηδενιστεί! Ο άλλος βγάζει μαχαίρι ή όπλο για ασήμαντη αφορμή! Φοβάσαι να κυκλοφορήσεις στους δρόμους! Φοβάσαι για τον εαυτό σου, για το μέλλον σου, για το μέλλον των παιδιών σου!
Αλλά η ζωή συνεχίζεται και είναι ωραία! Οξύμωρο ε; Κι όμως έχουν συμβεί πολλά και θα συμβούν ακόμη περισσότερα, ίσως και χειρότερα... αλλά το να μιζεριάζουμε δεν οδηγεί πουθενά. Εγκλωβιζόμαστε στη μιζέρια και "ζωοφυτούμε". Η λύση είναι να σιωπούμε για μια στιγμή, να σκεφτόμαστε τι συμβαίνει γύρω μας, να θυμόμαστε ότι η ζωή μας έχει αξία και πως δεν γνωρίζουμε αν θα ξαναζήσουμε ή όχι, να σεβόμαστε την ιερή αυτή στιγμή, να παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και να γεμίζουμε ,παρ'όλες τις άσχημες συνθήκες, με θετική σκέψη και να προχωράμε μπροστά!
Γνωρίζω άτομα τα οποία έχουν περάσει απίστευτες καταστάσεις στην ζωή τους, αλλά με την θετική τους στάση ξεπεράσανε τις δυσκολίες και χαίρονται την ζωή τους και συνεχίζουν ευτυχισμένοι.
Δεν έχω πολύ χρόνο και απόψε, αλλά υπόσχομαι ότι θα γράφω τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα.
Σας χαιρετώ με το "Τι κόσμος είναι αυτός" απο τους Μοντάζ



Τι κόσμος είναι αυτός
που ψάχνει στο φεγγάρι
να βρει αλήθεια στο κενό
τι κόσμος είναι αυτός
που πάει στο φεγγάρι
και τα παιδιά του πολεμά

Ε ουρανέ
κάθισε μαζί μας
κάτσε ν' ακούσεις μια πενιά
φίλε παλιέ
μην προσπαθήσεις
να μας κεράσεις μαχαιριά
Τι κόσμος είναι αυτός
πουλάει συνειδήσεις
καταβροχθίζει συνεχώς
τι κόσμος είναι αυτός
που πλημμυρίζει δάκρυ
τι δακρυσμένος ουρανός

Ηθοποιοί που παίζουν
που παίζουν κάποιο ρόλο
σε μια απέραντη σκηνή
νεκρομανείς γυρεύουν
γυρεύουν να τους δώσεις
σε κάποιο ηρώο προτομή

30/10/08

Φοβάμαι...

Καλησπέρα,
λόγω περιορισμένου ελεύθερου χρόνου δεν κατάφερα να γράψω άλλες σκέψεις που είχα, και πιστέψτε με, είχα πολλές.
Τώρα έχουν μπολιάσει κι έχουν μπερδευτεί...

Αυτό που κυριαρχεί στις μέρες μας, είναι η οικονομική κρίση...
Κάτι που δεν νομίζω ότι είναι κάτι καινούριο...πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει οικονομική κρίση, όχι ίσως με την μορφή του κραχ, που στο τσακ αποφεύχθηκε (;)
Ο κόσμος εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει να φάει, δεν έχει να "περάσει", δεν έχει ικανοποιητικό μισθό, δεν έχει ικανοποιητική σύνταξη...τώρα θα πεινάσει;
Απλά ακούμπησε λίγο τους έχοντες και τρομοκρατήθηκε ολόκληρος ο κόσμος!
Αυτό αποδεικνύει πως όσα και να έχεις, τελικά δεν έχεις τίποτα, ένα τσακ είναι να έρθεις "δίπλα" μας και να ζήσεις "δύσκολα" όπως ζει ο περισσότερος κοσμάκης.
Και να είσαι σίγουρος ότι ο πρώτος που δεν θα την βγάλει θα είσαι εσύ!

Αλλά πριν απ'όλα αυτά έχω μια απορία!
Είναι λίγο άσχετο με το παραπάνω θέμα, αλλά πάντα στριφογυρνάει στο μυαλό μου. Βέβαια η απάντηση είναι λίγο πολύ "γνωστή", αλλά η απορία παραμένει...
Πως είναι δυνατόν τα δημόσια ταμεία, τα ασφαλιστικά ταμεία να είναι μείον;
Τόσοι φόροι, τόσες κρατήσεις, πως γίνεται να είσαι μείον;
Ας πάρω παράδειγμα εμένα, αν έπαιρνα από εσένα κάθε μήνα ένα ποσοστό από τον μισθό σου, μου έδινες τους φόρους από κάθε τι που αγοράζεις, και με όποιον άλλο τρόπο μπορεί να έχω κρατήσεις από την τσέπη σου, μόνο με έναν τρόπο μπορεί το ταμείο μου να είναι μείον, να τα πάρω και να βγω έξω να τα "φάω"!
Γιατί όμως δεν τιμωρούμαι; Δεν υπάρχουν κάποιοι νόμοι που να προστατεύουν τις "θυσίες" σου; Δεν είμαι υπόλογος που τρώω τα λεφτά σου που με κόπο τα έβγαλες;
Γιατί δεν αντιδρούμε; Γιατί δεν διεκδικούμε;
Όχι κάτι που δεν μας ανήκει...αυτά που από τον νόμο δικαιούμαστε!
Δεν θέλω παραπάνω από αυτό που μου ανήκει. Θέλω δικαιοσύνη, υπάρχει; Που είναι; Διαβάζω στις εφημερίδες ότι όσοι είναι στο ΤΕΒΕ παίζεται αν θα πάρουν όλοι σύνταξη! Γιατί;
Μήπως είναι ψέμα; Θέλουν να περάσουν κάτι άλλο και μας παραμυθιάζουν; Όλοι ξέρουμε ότι και οι εφημερίδες παίζουν κάποιο σκοτεινό ρόλο, όλα είναι μέσα στο σύστημα των πολιτικοοικονομικών συμφερόντων.
Λοιπόν;
Που είναι η κοινωνική πολιτική της (οποιασδήποτε) κυβέρνησης; Γιατί στηρίζονται στο τι θα πει ο ΣΕΒ; Δεν βλέπουν ότι με τον καιρό θα υπάρξουν κινητοποιήσεις; Ήδη στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ιταλία και στη Γαλλία η κατάσταση είναι στο απροχώρητο. Δεν ξέρω πότε και πως θα φτάσει και στην Ελλάδα, αλλά δεν νομίζω οτι δεν θα μας αγγίξει και καθόλου.
Δεν είμαι πλέον με κανένα κόμμα, δεν με ενδιαφέρει πλέον η πολιτική. Με ενδιαφέρει ο κόσμος να έχει εναν ικανοποιητικό μισθό, να έχει ικανοποιητικό σύστημα υγείας, ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο, ικανοποιητικές υποδομές, να μπορεί να χαμογελάσει, όχι απο ανάγκη για να μην πέσει στην κατάθλιψη, αλλά απο ικανοποίηση ότι η ζωή του είναι επιτέλους σεβαστή απο τους πολιτικούς και τους έχοντες ή τέλοσπάντων απο όλους αυτούς που εν μέρει αποφασίζουν για σένα!
Πως να το χαρακτηρίσει κανείς αυτό το δράμα...η ζωή σου να εξαρτάται απο τα σχέδια κάποιον που δεν γνωρίζουν τις πραγματικές σου ανάγκες!
Δεν θα πω άλλα, αρκετά είπα...τα υπόλοιπα θα τα πει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου με το Φοβάμαι...



Μπροστά σου τα φώτα μιας πολιτείας
που περιμένει τις ανασκαφές...
Και τα κλουβιά με τα καναρίνια που κοιμούνται βαλμένα στη σειρά...
Και'γω που δεν έμαθα ακόμα ποιος είμαι
ένας κουρασμένος σκοπός, χωρίς προοπτική...
Και συ που σε λίγο θα σβήσεις
ένα από τα φώτα, για να κοιμηθείς με κάποιον που μου μοιάζει...
Έτσι που τα σίδερα του κλουβιου
να χαθούν για μια στιγμή, μέσα στο σκοτάδι...

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα...

Τα ρούχα μου παλιώσανε και δεν αντέχουν
τρύπες στα γόντα από τις υποκλίσεις
τσέπες ξηλωμένες απ'τα κέρματα
χαλασμένα φερμουάρ, χάσκουν χρεοκοπία
Το κορμί μου μελανιασμένο
μες το κρύο σαν λάθος
που δεν το παραδέχεται κανένας
γυρνάει και ζητά τη ζεστασιά σου

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρις εμένα...

Τα τσιμέντα σου καινούρια
με έπιπλα λουστραρισμένα
Και μάρμαρα λευκά
μια γελάδα που στραβώνει
και δε σ'αφήνει χώρο να σταθείς
και μόνο εγώ απ'όλα εκεί μέσα σαπίζω σαν σε αρχαίο τάφο
Σκεύη παραστάσεις βρέθηκαν εκεί
εκτός από εμένα, που σε κρύπτη μυστική
ψάχνω ακόμη να σε βρω να με αναστήσεις

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα...

Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν
σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις...
Γέρασα μ'ένα παιδικό παντελονάκι
και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη...
Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω
το κορμί μου δρόμος, που εκτελούνται δημόσια έργα
κομπρεσέρ μ'ανοίγουν και με κλείνουν...
Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις
έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα
Και το μυαλό μου, αποθήκη, για ραδιενεργά κατάλοιπα...
Μέτρα ασφαλείας πήρανε, για την αναπνοή μου
και σε πολυεθνικό μονόδρομο, το μέλλον μου δώσαν αντιπαροχή

30/9/08

Imagine...

Σαν πρώτο σχόλιο στο προσωπικό μου blog δεν θα ήθελα να γράψω κάτι "βαρύ". Προτιμώ κάτι "ελαφρύ" αλλά με γερή δόση σοβαρού προβληματισμού! Κάτι που βρίσκει θετική απάντηση από την μεριά μου, αλλά θέλω να πιστεύω, κι από αρκετό κόσμο εκεί έξω.
Δεν θα μπορούσα λοιπόν παρά να αναρτήσω τους στίχους ενός μεγάλου καλλιτέχνη, που δυστυχώς απουσιάζει από το παρόν! Το μεγάλου (και εκτός Beatles) John Lennon και το πασίγνωστο μανιφέστο του Imagine...
Το αφιερώνω πρώτα απ'όλα στην οικογένειά μου, την γυναίκα μου Λιάνα, τα δυο μας παλικάρια Αλέξανδρο και Κυριάκο, και σε όλους εσάς με πολύ αγάπη...
Καλή μας αρχή!



Imagine there's no Heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today

Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will live as one