Οι αναταραχές στην Αίγυπτο θα φέρουν μεγάλες ανατροπές -αρχικά- στον Αραβικό κόσμο και ίσως έχουμε αλλαγές στρατηγικής απέναντι σε Αραβικές χώρες απο Ευρώπη και Αμερική...
Χωρίς να είμαι πολύ μέσα σε αυτά τα γεγονότα, διάβασα ότι όλα "ξεκίνησαν σαν αντίδραση του λαού της Αιγύπτου για την κατάσταση στην χώρα, για την ανεργία και την διαφθορά, με αίτημα τους την αποχώρηση του Μπομπάρακ, η στήριξη του απο τις ΗΠΑ ήταν παραπάνω απο φανερή...-τον χρηματοδοτούν με 1,5 δισεκ. δολάρια το χρόνο- *"
Κάποιοι λένε ότι είναι επανάσταση...
Επανάσταση με "εκλογές τον Σεπτέμβρη"*
Σημασία -για μένα- έχει πως πάλι κάποιοι έχασαν την ζωή τους....
Και πως κάποιοι θα βγουν κερδισμένοι απο αυτό, χωρίς να σημαίνει ότι θα είναι και καλύτερη η κατάσταση απο ότι ήταν...
Κι αυτό γιατί αν, στις εκλογές του Σεπτέμβρη, εκλεχθούν οι "Αδερφοί Μουσουλμάνοι"* το πιθανότερο είναι να έρθουν οι αλλαγές που σας είπα παραπάνω...
Και αυτό ειδικά θα πάει ντόμινο στον Αραβικό κόσμο...
*-πηγές απο την ηλεκτρονική μορφή των εφημερίδων "Σημερινή" και "Ελευθεροτυπία"
................................................
Δεν είμαι ούτε με την μια πλευρά ούτε με την άλλη...
Αν ο κόσμος ξεσηκώθηκε..έχει δίκιο και ξεσηκώθηκε...
Αυτός ο κόσμος όμως θα έχει το καθαρό μυαλό να κάνει το σωστό επόμενο βήμα;
Ή θα αρχίσουν την προπαγάνδα τώρα που καίει η πατάτα, για να τον πωρώσουν και να στραφεί σε ακραίες πολιτικές;
Η ιστορία θα μας το πει...
Να γίνω απλοϊστής;
Για όλα τα κακά φταίει η απληστία...
Αλλιώς δεν θα υπήρχε η διαφθορά...
.............................
Πάλι όμως το μυαλό μου έρχεται για την Ελλάδα...
Πόσο κουτόχορτο έχουμε φάει και δεν βγαίνουμε στους δρόμους;;;
Χωρίς ΠΑΜΕ ΕΛΑ ΦΥΓΕ ΚΚΕ μ-λ μ ΚΚΕ λ ΚΚΕ μπουλκουμέ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις -αμα λάχει ναούμε- (πηγή Βασίλης Τριανταφυλλίδης)
.................................
ΥΓ Φτάνει με τις εικόνες που μας βομβαρδίζει η τηλεόραση, με ανθρώπους που σκοτώνονται εν ψυχρώ...
ΥΓ1 Λευτεριά στην Αίγυπτο
Ο Θεός τους, ας τους δώσει την σοφία, για το επόμενο -καθοριστικό- βήμα...
Απο πέρσι άρχισα να νιώθω ότι όλο αυτό το πανηγύρι φίλων και γνωστών καταντάει σε μια ψεύτικη κι εύθραυστη γυάλα που όλο και περισσότερο με έκανε να νιώθω ασφυξία...
Πέρα από το γεγονός ότι με ενοχλούσαν οι τύποι -αλλά κυρίως τύπισσες- που μέσα απο την αυτοπροβολή, προκαλούν -αλλά κυρίως με αηδιάζουν- με το -και καλά- ναζιάρικο ύφος και το βαθύ ντεκολτέ κτλ και -γενικότερα- να δείχνουν μια ασέβεια προς τον εαυτό τους...
Κάτι τέτοια άτομα, με τέτοια συμπεριφορά, δεν μπορούν να ζητάνε από τον σύντροφο, φίλο όπως θέλετε πείτε το, να δείχνουν σεβασμό προς την προσωπικότητά τους...γιατί αυτό που προβάλουν δεν είναι η προσωπικότητά τους...-ή μπορεί και κατά βάθος να είναι-
Γιατί ο "σύντροφος" δεν θα σε πλησιάσει για την ευαισθησία σου σε περιβαλλοντολογικά θέματα...
Και μετά λένε πως οι άντρες είναι γουρούνια και δεν εκτιμούν...
Μάθε πρώτα εσύ να εκτιμάς τον εαυτό σου, για να το εκτιμήσουν και οι άλλοι...
Επίσης κάτι άλλο που με ενοχλεί είναι αυτά τα περίφημα status που κάθε τρεις και λίγο λένε... "βαριέμαι", "Ετοιμάζω το φαγητό", "το φαγητό μόλις έγινε", "πάω να φάω"....
ή τα μηνύματα που λένε στείλτο σε άλλους 10 και θα έχεις τύχη και τέτοιες παπαριές και το στέλνουν!!!
ή το άλλο που κάποτε βγήκε στην φόρα περί φακελώματος...
Έτσι κι αλλιώς, με αυτούς που μπορώ να πω κάτι, είναι πραγματικοί μου φίλοι, έχω τα τηλέφωνά τους, τα e mail τους και μπορώ να βρεθώ τετ-α-τετ μαζί τους...
Φτάνει πια με τα δήθεν...
I'm Free!!!
I'm free - I'm free, And freedom tastes of reality, I'm free -I'm free, And I'm waiting for you to follow me.
If I told you what it takes to reach the highest high, You'd laugh and say 'nothing's that simple' But you've been told many times before Messiahs pointed to the door And no one had the guts to leave the temple!
Calm like a bomb, well it all took an ugly turn when you walked in Armed to the teeth I'll be damned if I go down without a fight Armed with mistakes, I was chanceless went down before our second round You walked in on me, so don't be surprised I ain't on top
Bring on your cheap tricks and all of your knives, these bloodshot eyes have seen more than one fight Somebody told you they left me for dead, well call off the search team, 'cause I am still here
Black-eyed and bruised, it's been years since I was caught red-handed in this game All in a day, I spend all my mistakes on you my dear Razorblade sharp it only took a minute to walk over me Brought to my knees I'll be damned if I go down without a fight
You brought me to the end of my rope, you pulled up a chair and you left me a note Well I tangled along, but I thought you should know, somebody left me for dead
Τελικά η Κίνα απέδειξε, ότι με σκυμμένο το κεφάλι, ο Κομμουνισμός με τα παραπάνω απαραίτητα υλικά, ΜΠΟΡΕΙ να γίνει μια παντοδύναμη Ιμπεριαλιστική δύναμη...
Δεν πέρασε μια μέρα απο την μελέτη που δημοσιεύτηκε ότι η Αθήνα παράγει περισσότερα "αέρια του θερμοκηπίου" και να που έρχεται ακόμα ενα δημοσίευμα που μας λέει πως...
"Έντονη ανησυχία προκαλούν τα ευρήματα επιστημόνων που εξέτασαν τη χημική σύσταση των αιωρούμενων μικροσωματιδίων στον αέρα του Λεκανοπεδίου, καθώς, όπως διαπίστωσαν, αποτελούνται όχι μόνο από επικίνδυνα βαρέα μέταλλα αλλά και από το πιο τοξικό στοιχείο που υπάρχει, το Αρσενικό"
ποιοι είναι οι λόγοι;...
"το Αρσενικό στα μικροσωματίδια (τα PM 2,5) που εισπνέουμε προέρχεται από την καύση ντίζελ που είναι ενδεχομένως κακής ποιότητας, δηλαδή από αυτοκίνητα, λεωφορεία ή καυστήρες θέρμανσης και πιθανότατα όχι από βιομηχανικές μονάδες"
...
Ρε τι τραβάνε οι Αθηναίοι...
Δεν ξέρουν απο που να φυλαχτούν...
Η λύση πάλι είναι η στροφή σε μια οικολογική πολιτική...
Αλλά είπαμε...
Δεν υπάρχει κάποιος που να τραβήξει αυτιά...να επιβάλλει "ριζοσπαστικές" αλλαγές -για την Ελλαδίτσα μας-
Σύμφωνα με μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Ινστιτούτου για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (IIED) έβγαλαν πόρισμα, ότι... Η Αθήνα «γεννά» περισσότερα «αέρια του θερμοκηπίου» από το Παρίσι, το Λονδίνο και το Πεκίνο και σχεδόν όσα η Νέα Υόρκη, με συνέπεια να ευθύνεται αναλογικά περισσότερο για την κλιματική αλλαγή!
και αυτά με βάση την μελέτη που έγινε πριν απο 4 χρόνια... (2007)
και το δημοσίευμα λέει παρακάτω...
Στην έρευνα, η μικρότερη σε πληθυσμό Αθήνα εμφανίζεται να εκπέμπει ακριβώς διπλάσιους ρύπους (10,4 τόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα) έναντι του πολύ μεγαλύτερου Παρισιού (5,2 τόνοι), περισσότερους από το Πεκίνο (10,1 τόνοι) και οριακά λιγότερους σε σχέση με τη Νέα Υόρκη (10,5) και τη Σαγκάη (11,2 τόνοι). Για την Ελλάδα συνολικά, οι εκπομπές αερίων ρύπων είναι λίγο μεγαλύτερες από αυτούς της Αθήνας, δηλαδή 11,78 τόνοι ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα (στοιχεία 2007).
Η Αθήνα εκπέμπει περισσότερους (ισοδύναμους) τόνους «αέριων του θερμοκηπίου» ανά κεφαλή σε σχέση με άλλες μεγαλουπόλεις και μητροπόλεις, όπως το Λονδίνο (9,6), το Μπουένος Άιρες (3,83), οι Βρυξέλλες (7,5), το Ρίο ντε Τζανέιρο (2,1), η Πράγα (9,4), το Ελσίνκι (7), το Αμβούργο (9,7), το Τορίνο (9,7), η Μαδρίτη (6,9), η Βαρκελώνη (4,2), το Τόκιο (4,89), η Στοκχόλμη (3,6), η Γενεύη (7,8), το Όσλο (3,5), η Σεούλ (4,1) κ.α.
Η μεγαλύτερη όμως "ανακάλυψη" είναι η παρακάτω...
Σύμφωνα με την μελέτη, όσο μεγαλύτερη είναι η εξάρτηση μια πόλης από τα ορυκτά καύσιμα για την παραγωγή ηλεκτρισμού, με την παρουσία των σχετικών εργοστασίων κοντά σε μεγάλες πόλεις, τόσο επιβαρύνεται η ατμόσφαιρα των τελευταίων (κλασσική περίπτωση αποτελούν οι κινεζικές πόλεις
Σε μια χώρα λοιπόν που ο ήλιος προσφέρει τις θερμικές του ακτίνες σχεδόν 330 μέρες τον χρόνο (υπολογίζω έτσι χοντρικά ότι κάνα μήνα έχουμε συννεφιά..) αντί να τις εκμεταλλευτούμε με τα φωτοβολταϊκά, συνεχίζουμε να πληρώνουμε την ΔΕΗ -ΚΥΡΙΩΣ- για τον λιγνίτη (αφού το μίνιμουμ είναι το 45% και το μάξιμουμ το 50% της ηλεκτρικής ενέργεια, τα υπόλοιπα είναι υδροηλεκτρικά, φυσικό αέριο και πετρέλαιο) που εκτός ότι επιβαρύνει την τσέπη μας, επιβαρύνει και το περιβάλλον μας...
Στην Σουηδία για παράδειγμα, που ο ήλιος δεν συγκρίνεται με τον δικό μας, παράγουν το 70% περίπου του ηλεκτρικού τους δικτύου με τα φωτοβολταϊκά και τις ανεμογεννήτριες...
Κι έρχεται η ΔΕΗ να ακυρώσει όλες τις άδειες -κυρίως των αγροτών- για τα φωτοβολταϊκά -που τις χρυσοπληρώσανε...- γιατί λέει δεν τα σηκώνει το δίκτυο...!!!!
Αν είναι ποτέ δυνατόν....!!!
Αν δεν είναι αυτό σκάνδαλο τότε ποιο είναι;
Για να μην αναφέρω τους γελοίους νόμους για πληρωμή της ΕΡΤ και του -κάθε- δήμου μέσω του λογαριασμού της....
Και μην αναφέρω ότι τα τελευταία 4 χρόνια έχει ανεβάσει τα τιμολόγιά της τουλάχιστον 8 φορές...
Πως γίνεται να είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που δεν μπορεί να επιβληθεί στην Δημόσια Εταιρία Ηλεκτρισμού (που ακόμα είναι κρατική) για μείωση τιμολογίων, αναβάθμιση δικτύου, και ΕΠΙΒΟΛΗ να χρησιμοποιηθούν πάνω απο το 50% -τουλάχιστον- οι φυσικές πηγές ενέργειας(αέρας, νερό, ήλιος) για την παραγωγή του ηλεκτρικού ρεύματος;
Ίσως κάποιος μου πει για συμφέροντα...
Μα εδώ δεν κερδίζει η -όποια- κυβέρνηση...-ή μου ξεφεύγει κάτι;-
Εδώ κερδίζουν μόνο οι διευθυντές της ΔΕΗ και μερικά στελέχη...
Πόση δύναμη έχουν αυτοί και δεν τους βάζουν στην θέση τους;
Και το διάβασα σε ενα forum που συνήθως πιάνω κουβέντα...
-Πόσες φορές δεν έδωσες τον εαυτό σου σε λάθος άτομα και δεν πήρες τίποτα? Πόσες φορές πληγώθηκες και είπες ποτέ ξανά?...έδωσες αλλά δεν πηρες? Και δε μιλάω μόνο σε σχέση αλλά και σε μια απλή φιλία!!! -λέει η κοπέλα-
-Κανένας δεν μας πιέζει να δώσουμε τίποτα... Εμείς επιλέγουμε τι θα δώσουμε και σε ποιόν... Από κει και πέρα, κατά την προσωπική μου άποψη, αν το κάνεις για να πάρεις κάτι πίσω αυτό λέγεται εμπόριο... Αν το κάνεις επειδή έτσι αισθάνεσαι,-για μένα πάντα- μιλάει η συμπάθεια, η καλοσύνη η αγάπη... Σε σχέση ή σε φίλο...
Το δούναι και λαβείν υπάρχει από τα αρχαία χρόνια...σε όλους τους τομείς...
Οπότε το πρόβλημα δεν είναι αν παίρνεις κάτι πίσω...-πιστεύω ότι πάντα παίρνεις κάτι πίσω...- Απλά ίσως δεν παίρνεις αυτό που θα ήθελες να σου δώσουν...-κι αυτό είναι άλλη ιστορία-... -λέω εγώ..-
Τις χαρές που μας στέρησε το 2010 ας μας τις δώσει διπλές το 2011...
Είπα το πρώτο post του 11 να μην είναι σαν όλα τα προηγούμενα...-βαριά και νευριασμένα-
Και δεν είχα μέχρι πριν από 3 λεπτά κάποιον λόγο να γράψω κάτι ευχάριστο....
Έτσι λοιπόν η αφορμή ήρθε από μια τυχαία αναζήτηση σελίδων...
Κάπου στις μουσικές σελίδες που ψάχνομαι σχεδόν καθημερινά, βρήκα έναν γνωστό -δεν μπορώ να τον πω φίλο πλέον μετά απο 15 χρόνια και βάλε- που για ένα καλοκαίρι κάναμε παρέα...
Είδα λοιπόν τον γνωστό μου Κώστα Βρετό να έχει δώσει συναυλίες με Uli Roth, Paul Di Anno και διάλεξη στο Modern Music School!!!
W O W ! ! !
Εντάξει το παιδί φαινότανε...δεν κάνει για εδώ...
Όταν μαζευόμασταν στο σπίτι μου και μας έπαιζε με την ακουστική του κιθάρα τραγούδια...όσοι και να ήμασταν εκεί γύρω...υπήρχε 'άκρα του τάφου σιωπή'...
Μας μάγευε...
Μας ταξίδευε...
.........................................
Χάρηκα ΤΟΣΟ πολύ που είδα τα κατορθώματά του που με έπιασε ευφορία... (ελπίζω να μην με πιάσει και η άλλη χωρίς -υ-....)
Μετά έψαξα να βρώ αν έχει -αν....αστείο ακούγεται...- δικά του τραγούδια...
Και με χαρά ανακάλυψα ότι όχι μόνο έχει, αλλά είναι και κομματάρες...
Οπότε το δικό μου "ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΚΩΤΣΟ ΜΕ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΣΟΥ" θα το πω από δω...
Αλλά έφαγα αρκετή ώρα να διαλέξω ποιο απ'όλα θα βάλω...γιατί όπως είπα όλα είναι κομματάρες...
Άνετα θα μπορούσαν να είναι τραγούδια του Joe Satriani....Malmsteen και λοιπών μεγάλων και τρανών βασανιστών κακόμοιρων εξάχορδων οργάνων (ξέχασα να βάλω τελείες....)
Όσοι δεν είστε της ροκ σχολής...κάντε μια προσπάθεια να το ακούσετε...
Ανα καιρούς, προσπαθούσα να βαπτίσω την εποχή που ζούμε...
Κάποτε υπήρξε η εποχή των παγετώνων, αργότερα η εποχή του χαλκού, του εμπορίου, της βιομηχανίας, της εικόνας, της πληροφορίας, του ίντερνετ.... αλλά τώρα; πως θα μπορούσε να λέγεται;
Κι έσπαγα το κεφάλι μου... τι θα μπορούσε να δικαιολογήσει, να αφομοιώσει, να κλείσει μέσα της με μια λέξη όλα αυτά που συμβαίνουν στην εποχή μας...
..........
Και μου ήρθε σήμερα........
Ζούμε στην εποχή της απάθειας....
Δεν ξέρω αν συμφωνείτε με αυτό ή όχι, αλλά απο τα δικά μου τα φίλτρα, αυτός ο όρος ταιριάζει γάντι...
Μεσημεριανά εκμεταλλεύονται ανθρώπινες καταστάσεις και τις κάνει business και η μάνα μου -καλή ώρα- τις απολαμβάνει με ένα πιάτο φαγητό μπροστά της...με απάθεια (Όσο και να την έχω μαλώσει για αυτές τις άθλιες -προσωπική πάντα εκτίμηση- εκπομπές..δεν βάζει μυαλό)
Άσε για τα reality
Η -εκάστοτε- κυβέρνηση ανακοινώνει κι άλλα αβάσταχτα μέτρα και καθόμαστε απαθείς
Βλέπουμε να κακομεταχειρίζονται ζώα στις γειτονιές, στους δρόμους, και προσπερνάμε απαθείς
Απάθεια....
Σήμερα διάβασα πως 27χρονη μητέρα στην Νότια Κορέα, εθισμένη στα παιχνίδια online, στραγγάλισε το παιδί της επειδή ούρησε στο πάτωμα και την ενοχλούσαν τα κλάματα του... -και μόνο που το γράφω ανακατεύομαι...-
Και πόσα άλλα παρόμοια... η απάθεια σε φτάνει σε τέτοιο σημείο... να μην λογαριάζεις την ζωή... ούτε την δική σου, ούτε του ίδιου σου του παιδιού...
Και επειδή ήδη χαλάστηκα αρκετά...το σταματάω εδώ...
Ξέρω είναι πολύ δύσκολο να ζητάς... ειρήνη... ευημερία... πόσο μάλλον να αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο....
Με την βοήθεια του παρακάτω τραγουδιού, απλώς θα ζητήσω ο κόσμος να μπορέσει να πει
I can't sleep now, no, not like I used to I can't breathe in and out like I need to It's breaking ice now to make any movement What's your vice? You know that mine's the illusion
And all at once (as I'm trying) I can help you out (just to keep things right) I'll be what you need (I kill myself to make everything perfect for you) Goodbye apathy, so long apathy
So don't sit still, don't you move away from here So goodbye apathy (as I'm trying), so long fancy free (just to keep things right) Goodbye apathy (I kill myself to make everything perfect for you) I don't wanna be you
I don't walk right, not like I used to There's a jump in my step as I rush to see you I could be happy here as long as you're near to me As long as you're close to me
Now that I'm alright (as I'm trying) I can help you out (just to keep things right) I'll be what you need (I kill myself to make everything perfect for you) Goodbye apathy, goodbye apathy
So don't you stop pushing me, I can take so much So goodbye apathy (as I'm trying), so long fancy free (just to keep things right) Goodbye apathy (I kill myself to make everything perfect for you) I don't wanna be... you...
Everybody is watching you, everybody is watching me too ....
Χθες βοήθησα μια κυρία -που είχε κινητικό πρόβλημα- να βάλει τα ψώνια της στο αυτοκίνητο της...
Και έβγαλε να μου δώσει 10 ευρώ!!!
Έμεινα άναυδος....
Της λέω..."Κυρία μου... τι κάνετε; Δεν το συζητώ..."
-"Πάρτο αγοράκι μου, για να αισθάνομαι καλά" (!!!)
-"Μα...το περίεργο δεν είναι που σας βοήθησα...αλλά το ότι μου βγάζετε λεφτά...αλίμονο..συνάνθρωποι είμαστε..."
Και με έναν γλυκύτατο τόνο στην φωνή της και με αφοπλιστική έκφραση στο πρόσωπό της μου είπε -"Σε ευχαριστώ αγόρι μου..."
ένιωσα τόσο όμορφα που την είδα, αυτό το κουρασμένο πρόσωπο -αλλά πάντα ευγενικό- να μετατρέπεται σε ένα σχεδόν γαλήνιο πρόσωπο... που της απάντησα -"Πείτε ότι τα δώσατε διπλά..." -γιατί πραγματικά έτσι ένιωσα..- και της χάιδεψα το χέρι...
Μετά την ευφορία της στιγμής, προβληματίστηκα με την κίνησή της να μου βγάλει χρήματα για κάτι που θεωρώ -και πρέπει να θεωρείται- ανθρώπινο...
Δεν λέω να είμαστε απαθείς...
ούτε αυτός που βοηθάει, ούτε αυτός που βοηθιέται...
Το γνήσιο ευχαριστώ -κι όχι το τυπικό- είναι η καλύτερη επιβράβευση...
πού φτάσαμε ρε γαμώτο.... να δίνουμε και να προσμένουμε δεκάρικα γιατί βοηθήσαμε κάποιον ανήμπορο;
Πως αυτό που με ενοχλεί είναι ότι παίρνουν ένα τέτοιο τραγικό γεγονός και το εκμεταλλεύονται άσκοπα, πραγματικά χωρίς λόγο...
αλλά το χειρότερο είναι πως με αυτό τον τρόπο δεν τιμούν το πρόσωπο για το οποίο αναφερόμαστε...
Τηλεόραση -ευτυχώς- δεν βλέπω πολύ, αλλά στοιχηματίζω ότι κάποιες εκπομπές, κάποιοι δημοσιογράφοι, όλο και κάποιο τρόπο θα βρήκαν για να βγάλουν τον δραματουργό εαυτό τους με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση...
Καλά δεν μιλάω για τους "αναρχικούς" που έκαναν και θα κάνουν διάφορα για "τιμήσουν" τον χαμό του Αλέξη...
Για να τιμήσεις κάποιον που χάθηκε... δεν χρειάζεται να φωνάζεις και να καταστρέφεις για να κερδίσεις τις εντυπώσεις...
Πας σιωπηλά στον τόπο που χάθηκε, αφήνεις το λουλούδι σου, την σημείωσή σου, κάποια φωτογραφία ίσως.. και του αφήνεις την υπόσχεση ότι δεν θα τον ξεχάσεις...
Πολύ συνάνθρωποι μου, που αισθάνονται θυμωμένοι για τον άδικο χαμό, δεν νομίζω ότι θα έφταναν στο σημείο να σπάσουν βιτρίνες και να καίνε δέντρα για να διαμαρτυρηθούν...
Να βγουν να φωνάξουν ενα τεράστιο ΓΙΑΤΙ , ναι... το καταλαβαίνω...
Αλλά αυτή η μίζερη εκμετάλλευση με φανφάρες και κροκοδείλια δάκρυα, δεν νομίζω να πείθουν κανέναν...
Είμαι θυμωμένος με πάρα πολλά..αλλά δεν με οδηγούν στην βία..
Έτσι κι αλλιώς, η βία δεν με εκφράζει....
Μπορεί να λέω κουβέντες βαριές, αλλά δεν νομίζω οτι κερδίζω κάτι με την βία....
Η δική μου αφιέρωση για τον Αλέξη είναι ένα τραγούδι των Αρχανθρώπων -που είχα να την τιμή να παίξω μαζί τους σε μια συναυλία- το πρίγκιπες, που ο αρχηγός των Αρχανθρώπων -ο Αλέξανδρος Ζαχαριάδης- έγραψε για το συγκεκριμένο περιστατικό...
Για τον Παύλο...
Δεν τον πρόλαβα...
Δεν τον έζησα....-συνειδητά-
Τον έζησα μέσα από τα τραγούδια του -όπως όλος ο κόσμος άλλωστε-
Δεν μπορώ να πω ότι είμαι φανατικός θαυμαστής του...-ούτε του Άσιμου (άσχετο)-
Αλλά υπάρχουν τραγούδια του...που απλά.. με απελευθερώνουν... με κάνουν να προβληματιστώ... με κάνουν να σβήσω τα φώτα και να αφεθώ...
Έχει πολλά χρόνια που με απασχολεί ο "άνθρωπος"...
Τώρα τελευταία...πολύ έντονα...
Δεν θα μιλήσω/αναλύσω αν το δικαίωμά του στο να εγκλωβίζεται σε σύμβολα -θρησκευτικά, κομματικά, αθλητικά, εμπορικά κτλ- είναι σωστό ή λάθος....
Ούτε από που προήρθε και που οδηγείται... -από θρησκευτική άποψη να λένε ότι είμαστε έκπτωτοι από τον παράδεισο, κι από επιστημονική να είμαστε η εξέλιξη του πιθήκου, όσο για το που πάει...όλοι το γνωρίζουμε...προς τον θάνατο...-
Ούτε για αυτά που έχει καταφέρει...-για μένα και μόνο που ανακάλυψε/δημιούργησε την μουσική, μου είναι αρκετό για να τον αποκαλέσω ημίθεο-
Αλλά γι αυτά που ΔΕΝ επιτρέπει στον εαυτό του να κάνει...
-Να αντισταθεί, να παλέψει να κοπιάσει, να απαιτήσει για το δικό του καλύτερο μέλλον-
κι ακόμα χειρότερα...
αυτά που ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ να του κάνουν....
Ξεχωρίζουμε από τα ζώα γιατί έχουμε την λογική....
Η λογική όμως χάνεται όταν βλέπεις ανθρώπους να ανέχονται να του στερούν το δικαίωμα στο να ζει με αξιοπρέπεια....
Όταν βλέπεις ανθρώπους να ανέχονται την εκμετάλλευση συν-ανθρώπων τους με τον χείριστο τρόπο...
Όταν ανέχεσαι να βλέπεις ανθρώπους να μην λογαριάζουν την ζωή του συν-ανθρώπου τους για προσωπικά οφέλη...
ακόμα ακόμα και σε προσωπικές σχέσεις...
Να μειώνει ο ένας σύντροφος την προσωπικότητα/αξιοπρέπεια/νοοτροπία του άλλου...
Και ακόμα χειρότερα να του επιβάλετε με την βία....
Και πόσα άλλα....
Ο άνθρωπος έχει την τύχη να είναι ο άρχοντας αυτού του πλανήτη...
Και λόγω της αλαζονείας του καταστρέφει την φύση...
-έχω γράψει κι έχω σβήσει εκατοντάδες γραμμές...αλλά λόγω του ότι δεν θέλω να κουράζω...ΜΙΚΡΟΑΛΛΑΓΗ ΘΕΜΑΤΟΣ... και θα μπω αμέσως στο ψητό...-
Σαν ανθρωπιστής, με απασχολεί και η οικολογία, αλλά κυρίως με απασχολεί ο άνθρωπος...
Και για το πώς θα γίνει καλύτερος ο κόσμος του, αλλά κυρίως για το πως ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ από εμάς μπορεί να γίνει καλύτερος...
Τα στοιχεία που δυστυχώς λείπουν..είναι τα εξής...
Αλτρουισμός... και Αλληλεγγύη...
Αν ο καθένας μας βάλει αυτά τα 2 στοιχεία στην ζωή του, ο κόσμος μας θα γίνει καλύτερος...
Προσοχή...δεν μιλάω να είσαι το θύμα...γιατί όλο και κάποιος θα βρεθεί να εκμεταλλευτεί τις ανθρωπιστικές σου διαθέσεις...
-Όπως συμβαίνει και με τους "ζητιάνους" στους δρόμους και στα φανάρια... Εκμεταλλεύονται αυτή την ευαισθησία που έχουμε όλοι μέσα μας...-γιατί δεν είναι κάτι που εμείς πλάθουμε..είναι έμφυτο-
Και δεν μιλάω να βοηθάμε ανθρώπους που μπορούν να εργαστούν και απλά δεν θέλουν, αλλά σε αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη από βοήθεια...
Σίγουρα κάποιος/κάποια -ακόμα χειρότερα μια ολόκληρη οικογένεια- στην γειτονιά σας θα χρειάζεται ένα πιάτο φαγητό, ρούχα...
Βέβαια το θέμα είναι ότι ο κόσμος μας έφτασε σε τόσο απάνθρωπα επίπεδα, που ακόμα κι αυτοί που χρειάζονται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ βοήθεια, -αν πας να τους βοηθήσεις- θα σε κοιτάνε καχύποπτα...
Είδα προχθές ένα παλικάρι 2 μέτρα να κάνει τα ακροβατικά του σε φανάρια για να πάρει κάνα φράγκο - το παιδί το έχω δει πάρα πολλές φορές στο παρελθόν να κάνει το ίδιο πράγμα και σε γειτονικά φανάρια..- και λέω .."ρε γαμώτο, δεν μπορεί να δουλέψει έστω σαν σερβιτόρος;...κι ας κάνει εκεί τα ακροβατικά του, για να πάρει κάνα μπουρμπούρι παραπάνω.."
Τι να πω...
Είναι τόσο πολύπλοκα μέσα μου για το συγκεκριμένο θέμα... που θα είναι θαύμα αν δεν σας μπέρδεψα κι εσάς...
Αλλά έτσι είναι γράψε/σβήσε γράψε/σβήσε και από τον βομβαρδισμό στο μυαλό μου, τι να πρώτο γράψω ...κάπου το χάνεις... -έχω και τον μικρό να με διακόπτει από τον συλλογισμό μου...-
Κι επειδή μπορεί να κούρασα ήδη...το αφήνω εδώ...
Η πεμπτουσία για μένα είναι αλτρουισμός/αλληλεγγύη -αλλά όχι θύματα της πρόθεσής μας-
Στα πεταχτά βρήκα κι ένα αγαπημένο τραγουδάκι για...την ανθρωπότητα...
Μια φίλη μου λέει για το πόσο ΚΥΡΙΟΣ ήσουν μαζί της...
Σε θυμάμαι έτσι κι αλλιώς όταν ακούω κάτι από Metallica -και κυρίως το Sanitarium-
Είχα δει και την αδερφή σου το καλοκαίρι -πρώτη φορά απο τότε που έφυγες...-
Γέννησε :)
Έκανε κοριτσάκι.... :)
τώρα θα είναι 5 μηνών...
Θυμάμαι τις επικές μάχες μεταξύ σας...
Θυμάμαι τα σκαμπίλια με τον Δημήτρη τον Φ. που παίζατε για πλάκα στο σχολείο... και μετά απο αυτό -χεχεχε-
Τις καντάδες στον Προφήτη Ηλία με τραγούδια του Πανούση!!!!
Το πάρτι στου Νίκου του Σ. με τα καψουροτράγουδα -Scorpions Moore κτλ- (οι πρώτοι έρωτες σαν γυμνασιόπαιδα...)
Και πόσα ακόμα......
Αλλά ήρθε κι ακόμα ένα γεγονός να με θυμίσει το πόσο άδικα έφυγες...
Σήμερα είναι λέει η Παγκόσμια ημέρα μνήμης θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων...
Και υπάρχει μια συγκέντρωση στην Αθήνα...
-αν ήταν στη Θεσσαλονίκη θα σε τιμούσα κι εκεί...-
Δυστυχώς για μένα...
Η ειρωνεία της ιστορίας σου, πολλές φορές με κάνει να θυμώνω με την πουτάνα που λέγεται τύχη, αλλά με γεμίζει και με θλίψη...
Θλίψη γιατί δεν είχα την ψυχολογία, ούτε να παρηγορήσω την αδερφή σου, ούτε την μητέρα σου...αλλά κυρίως....δεν είχα την δύναμη να έρθω στην κηδεία σου...
Γιώργο...
Δεν σε ξέχασα...ούτε σε ξεχνάω...
Το Sanitarium είναι δικό σου τραγούδι....
Όπου κι αν είμαι, στο άκουσμά του, θα σηκώνω το ποτήρι μου και θα πίνω στην μνήμη σου παλίκαρε...
Να είσαι καλά εκεί πάνω....
Welcome to where time stands still No one leaves and no one will Moon is full, never seems to change Just labeled mentally deranged Dream the same thing every night I see our freedom in my sight No locked doors, no windows barred No things to make my brain seem scarred
Sleep, my friend, and you will see The dream is my reality They keep me locked up in this cage Can't they see it's why my brain says “rage”
Sanitarium, leave me be Sanitarium, just leave me alone
Build my fear of what's out there Cannot breathe the open air Whisper things into my brain Assuring me that I'm insane They think our heads are in their hands But violent use brings violent plans Keep him tied, it makes him well He's getting better, can't you tell?
No more can they keep us in Listen, damn it, we will win They see it right, they see it well But they think this saves us from our hell
Sanitarium, leave me be Sanitarium, just leave me alone Sanitarium
Just leave me alone
Fear of living on Natives getting restless now Mutiny in the air Got some death to do Mirror stares back hard kill is such a friendly word seems the only way for reaching out again
ΥΓ. Ο Γιώργος είχε πάρει άδεια απο το στρατόπεδο που υπηρετούσε για να πάει στην κηδεία του πατέρα του...
Το ταξί που μετέφερε τον ίδιο κι άλλα 3 άτομα, τουμπάρισε -πιθανόν από υπερβολική ταχύτητα- στην Εθνική οδό με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή του...
Εγώ απλά εύχομαι να έφυγε χωρίς παραπανίσιο πόνο -εκτός απο αυτόν, του χαμού του πατέρα του-
"...Dream the same thing every night I see our freedom in my sight..."
με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, με τους ανίκανους που μας έχουν φέρει στο χείλος της χρεωκοπίας ξέχασα μια μέρα που -μέχρι τώρα- είναι η τελευταία όπου λες πως μια μερίδα Ελλήνων αντιστάθηκε απέναντι σε κάτι... -συγκεκριμένα στην Χούντα-
Από μαθητής δημοτικού που πρώτο άκουσα το ντοκουμέντο με το "Εδώ Πολυτεχνείο" κάθε φορά που το ξανακούω, με ανατριχιάζει και ταυτόχρονα με γεμίζει με κενό...
Το γιατί χύθηκε αίμα, είναι ένα αστείο ερώτημα...
Σ' ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας, δεν μου έμεινε ΠΟΤΕ στο νου, όπου κάποιο καθεστώς σεβάστηκε την ανθρώπινη ζωή...
Τιμή και δόξα σε όλους τους ανώνυμους κι -μετέπειτα- επώνυμους που εναντιώθηκαν στην Χούντα των Συνταγματαρχών...
Συνειρμικά, έρχεται ενα ερώτημα.....
Με ΑΥΤΗ την Χούντα των 300...τι γίνεται;;;
Πόσο πάτο πρέπει να πιάσουμε για αντισταθούμε;
Σε περίπου ένα μήνα έχουμε και μια πιο πρόσφατη μαύρη επέτειο... τον χαμό του Αλέξη του Γρηγορόπουλου...
Για να δούμε...τι θα γίνει τότε;;;
Σιχάθηκα τα πολιτικά....
Σιχάθηκα τα λαμόγια....
Σιχάθηκα τα συμφέροντα...
Με αρρωσταίνουν.....
Ευτυχώς ο Ξυλούρης μας άφησε κληρονομιά και κάθε φορά που τον ακούω... αγαλιάζει η ψυχή μου...
Στο παρακάτω απόσπασμα τραγουδάει με την Τζένη Καρέζη
Σήμερα με το που γύρισα από την δουλειά, ένιωσα μια απίστευτη χαρά και κυρίως έκπληξη... Δώσανε απο τον παιδικό, -εμείς το λέμε σχολείο :) - στον Αλέξανδρο και τον Κυριάκο στιχάκια για τα Χριστούγεννα...Χαρά γιατί φαντάστηκα τα παλικαράκια μου να λένε στιχάκια με τους "συμμαθητές", κι έτσι ντυμένα όπως θα είναι -ο Αλέξανδρος θα είναι βοσκός lol (για τον μικρό δεν μας είπαν ακόμα)- θα ζήσω ένα απο τα πολλά πράγματα που περίμενα απο την στιγμή που γεννήθηκαν... Αστείο ε; Η έκπληξη βέβαια είναι πως είναι μικρά ακόμα -Ο Αλέξανδρος 4 χρονών στις 25 Νοεμβρίου, κι ο Κυριάκος 3 χρονών στις 12 Ιανουαρίου- αλλά κυρίως η έκπληξη μου έγκειται στο γεγονός ότι δεν μιλάνε ακόμα καθαρά... Οπως και να έχει όμως θα είναι μια στιγμή που θα την χαρακτήριζα ιστορική... -όπως τότε που λέγαμε, η πρώτη μέρα που τρώει κρέμα, η πρώτη μέρα που τρώει μόνος του κτλ..-
Περνάνε τα χρόνια............
Μια που είπα οτι περνάνε τα χρόνια...
Τσέκαρε αυτή την απίστευτη διασκευή των Damone στο Wasted Years των τεράστιων Iron Maiden
From the coast of gold, across the seven seas I'm travelling on, far and wide But now it seems I'm just a stranger to myself And all the things I sometimes do It isn't me but someone else
I close my eyes and think of home Another city goes by in the night Ain't it funny how it is You never miss it 'til it's gone away And my heart is lying there And will be 'til my dying day
So understand Don't waste your time Always searching for those wasted years Face up...make your stand And realize you're living in the golden years
Too much time on my hands I got you on my mind Can't ease this pain, so easily When you can't find the words to say It's hard to make it through another day And it makes me want to cry And throw my hands up to the sky
So understand Don't waste your time Always searching for those wasted years Face up...make your stand And realize you're living in the golden years
Γύρισα από την δουλειά κουρασμένος και λίγο πριν πάω να ξαπλώσω, είπα να χαλαρώσω λίγο στο ίντερνετ... Κι εκεί που έβλεπα κάποιες αστείες φωτογραφίες, ξάφνου βλέπω ενα θέμα με εικόνες απο πόλεμο του Βιετνάμ και του Ιράκ -και τις 2- Οι περισσότερες δεν είχαν να μου πουν κάτι ιδιαίτερο..
Μόλις είδα όμως την συγκεκριμένη φωτογραφία....δάκρυσα... Τι να πεις στο παιδάκι αυτό; Που αθώα θα αναζητάει τον πατέρα της και θα ρωτάει "Που είναι ο μπαμπάς;" Πως να παρηγορήσεις την σύζυγο, την μάνα, τον πατέρα... Κι όλα αυτά γιατί;;; Για την πατρίδα;;;; Στην συγκεκριμένη περίπτωση....ποια πατρίδα;;; Για έλεγχο των πετρελαίων... και άνοιγμα αγορών με τους Σεΐχηδες... Όχι οτι διαφέρει πολύ αν σε αυτή την φωτογραφία βλέπαμε εναν Έλληνα... .... Πόλεμος...... .... Το μόνο κέρδος...νεκροί... Κατεστραμμένες οικογένειες... Και οι πολιτικοί -αν είναι απο την μεριά των νικητών- με πλατύ χαμόγελο και ψευτοπερηφάνια και οι άλλοι ίσως να τρέχουν να κρυφτούν κάπου στο εξωτερικό -αν δεν τους έχουν "καθαρίσει"-
Και μόλις θυμήθηκα κάποιους δικούς μας πολιτικούς και Αξιωματούχους του στρατού που πληρώσανε με την ζωή τους την έπαρση και την λογική "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει" τότε το ΄22 Τους θυμάται κανείς; Το τι έκαναν; Μπα..κι εγώ κατά τύχη διάβασα για δαύτους...
Κι όμως γίνεται... θέτω ερώτημα στο μυαλό μου...γίνεται τα συμφέροντα της εμπορίας όπλων -την σήμερον ημέραν- να έχει μεγαλύτερη αξία απο την ζωή ενός ανθρώπου; Χιλιάδων ανθρώπων; Εκατομμυρίων ανθρώπων;;
Κι όμως....γίνεται...
Κρίμα... Πολλοί οι φιλειρηνιστές...ελάχιστοι οι φιλοπόλεμοι... όμως κερδίζει ο πόλεμος...
Εγραψε ο φίλος μου ο Κώστας τις προάλλες... Imagine....Βιετναμ, Ιράκ, Γιουγκοσλαβία...Φτάνει!.....μακάρι ένα τραγούδι να άλλαζε τον κόσμο.... μακάρι Κώτσο....μακάρι.... Στον δικό μου κόσμο, μπορεί και να τον άλλαζε... Ίσως και στον δικό σου... Αλλά ποτέ στον πραγματικό....
Είμαι πολύ κουρασμένος για να το αναπτύξω κι άλλο.... ίσως κάποια άλλη φορά....
Πολλά τα αντιπολεμικά τραγούδια στο κεφάλι μου... Το Imagine ήταν στο πρώτο μου blogοpost... δεν λέει να κάνω κατάχρηση... -δεν είναι του στυλ μου-
Οπότε...όποιο μου κολλήσει περισσότερο στο μυαλό....
Iron Maiden - Afraid shoot strangers
Lying awake at night I wipe the sweat from my brow But it's not the fear 'cos I'd rather go now
Trying to visualize the horrors that will lay ahead The desert sand mound a burial ground
When it comes to the time Are we partners in crime? When it comes to the time We'll be ready to die
God let us go now and finish what's to be done Thy Kingdom Come Thy shall be done... on earth
Trying to justify to ourselves the reasons to go Should we live and let live Forget or forgive
But how can we let them go on this way? The reign of terror corruption must end And we know deep down there's no other way No trust, no reasoning, no more to say
Afraid to shoot strangers Afraid to shoot strangers
Ερχόμαστε.... αυτοσυστηνόμαστε...προχωράμε.... Ο καθένας με τα προτερήματα του, με τις αδυναμίες του, με τις παραξενιές του, με την μοναδικότητα του... Βρισκόμαστε στον δρόμο ή στο σταυροδρόμι αρκετών ανθρώπων, που άλλους θα τους επηρεάσουμε πολύ άλλους λιγότερο, μα ποτέ δεν θα περάσουμε απαρατήρητοι... Αφήνουμε λίγο από την "λάμψη" μας ή από την "βρωμιά" μας στο διάβα τους... Μπορεί να γνωρίσεις για 5 λεπτά κάποιον αλλά να τον θυμάσαι για πολύ καιρό... Βέβαια μπορείς να έχεις κάποιον 5 χρόνια αλλά να εύχεσαι να μην τον είχες γνωρίσει ποτέ... Το σίγουρο είναι ότι πάντα αφήνουμε κάτι πίσω μας....
Αυτό που έχουμε πετύχει είναι αυτό που λένε "ήταν γραφτό" ή είναι καθαρά επιλογές μας; Αυτό που απορρίψαμε είναι αυτό που μας στοιχειώνει...μας κυνηγά... Αλλά θα ήταν έτσι αν το είχαμε ζήσει; Μήπως στο τέλος θα το απορρίπταμε έτσι κι αλλιώς; Μήπως όμως θα ήταν καλύτερα;
Όπως και να έχει...
Πρέπει να μην μετανιώνουμε για τις επιλογές μας... Δεν έχουμε μαντικές ικανότητες ούτε την δύναμη να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω για να διορθώσουμε τα όποια λάθη... Πρέπει να έχουμε το θάρρος και την ευθύνη των επιλογών μας... Και στο κάτω κάτω να είμαστε υπερήφανοι γι αυτό...
Προσωπικά για μένα, είμαι πολύ υπερήφανος για όλα αυτά που έζησα και ζω.... Γιατί ότι απόφαση έχω πάρει, την πήρα πάντα με ειλικρίνεια -άσχετα αν πλήγωσα τον εαυτό μου ή κάποιους που αγάπησα και με αγάπησαν- Τουλάχιστον ήμουν ΕΓΩ , δεν προσποιήθηκα κάποιον άλλον.... Κοιτάζομαι στον καθρέπτη και κάνω την αυτοκριτική μου...
Κανένας δεν είναι αλάθητος.... Ούτε καν ο σοφότερος όλων...
I see you runnin' - don't know what you're runnin' from. Nobody's comin' - what'd you do that was so wrong? Look back and turn back - look at yourself. Don't be afraid just look at yourself. If you need assistance - or if all you need is love, there's no point in hiding - tell me what your frieghtened of. You've got a friend just look at yourself. Don't be afraid just look at yourself. Look back and turn back - look at yourself. Don't be afraid just look at yourself.
Με αυτό τον ρυθμό το 2015 θα έχω 21 αναρτήσεις..... Καλησπέρα..... Τα πράγματα πάνε απο το κακό στο χειρότερο Η "κυβέρνηση" κάνει ότι είναι δυνατό να επιταχύνει τον προ ν-ετίας σχεδιασμό για την απόλυτη επικράτηση του ιμπεριαλισμού Να βάλω και τον σχεδιασμό για τον πλήρη έλεγχο των πολιτών; Ωραία... που φτάνουμε; Μάλλον σε ενα σενάριο που κάποτε ίσως να το έχουμε δει σε ταινία, να το έχουμε διαβάσει σε βιβλίο... μα τι λέω.... νομίζω πως τα έχω μεν διαβάσει αλλα όχι απο κάποιον συγγραφέα... αλλά στο βιβλίο της παγκόσμιας ιστορίας.. Η ιστορία επαναλαμβάνεται! θα φτάσουμε στο σημείο που ήταν η Ρωσία πριν σκάσει μύτη ο Μάρξ ή ο Λένιν... θα φτάσουμε στο σημείο πρίν την Γαλλική επανάσταση... θα φτάσουμε στο σημείο... του Αμερικάνικου εμφυλίου... Τραβηγμένο ίσως να πει κάποιος... Χμμμμμμ...... Λες ε; Τα γεγονότα εμένα μου δείχνουν οτι κάπου εκεί πάμε... Το χειρότερο δεν ξέρω αν είναι οτι θα φτάσουμε εκεί -που σίγουρα εκεί θα φτάσουμε- ή το οτι, το αφήνουμε να φτάσει εκεί.. Ο κόσμος... -όχι ο πλανήτης...αλλά αυτοί που ζουν και δρουν (;) στην Ελλαδίτσα- κοιμάται όρθιος... Του κλέβουν τα λεφτά απο τον μισθό, απο την σύνταξη, του βάζουν να πληρώσουν υπερβολικούς φόρους, του ανεβάζουν τις τιμές σε προϊόντα πρώτης ανάγκης, οι ΔΕΚΟ κάνουν ότι γουστάρουν με τα τιμολόγια, τον ξεφτιλίζουν μέσα κι έξω απο νοσοκομεία, μέσα κι έξω απο δημόσιες υπηρεσίες, τον τρομοκρατούν μέσω των media κτλ κτλ... αλλά αυτός ο κατα τ άλλα υπερήφανος λαός..κοιμάται τον ύπνο του δικαίου... μέχρι που θα ξυπνήσει (;) λίγο πριν την γκιλοτίνα... Βόλεμα.... και τώρα ειδικά που έχουμε και εκλογές.... ποίος να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα -όχι του τόπου- του κόσμου... Για να δούμε... Πόσο πάτο μπορούμε να φτάσουμε ακόμα......
